|
USTAWA
o systemie oświaty
z
dnia 7 września 1991 r.
(Dz.
U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572, Nr 273, poz.
2703 i Nr 281, poz. 2781 oraz z 2005 r. Nr 17,
poz. 141, Nr 94, poz. 788, Nr 122, poz. 1020, Nr
131, poz. 1091 i Nr 167, poz. 1400)
ogłoszono dnia 2 grudnia 2004 r.
obowiązuje od dnia 25 października 1991 r.
historia od
dnia 21 czerwca 1996 r.
Oświata w Rzeczypospolitej Polskiej stanowi
wspólne dobro całego społeczeństwa; kieruje się
zasadami zawartymi w Konstytucji
Rzeczypospolitej Polskiej, a także wskazaniami
zawartymi w Powszechnej Deklaracji Praw
Człowieka, Międzynarodowym Pakcie Praw
Obywatelskich i Politycznych oraz Konwencji o
Prawach Dziecka. Nauczanie i wychowanie -
respektując chrześcijański system wartości - za
podstawę przyjmuje uniwersalne zasady etyki.
Kształcenie i wychowanie służy rozwijaniu u
młodzieży poczucia odpowiedzialności, miłości
ojczyzny oraz poszanowania dla polskiego
dziedzictwa kulturowego, przy jednoczesnym
otwarciu się na wartości kultur Europy i świata.
Szkoła winna zapewnić każdemu uczniowi warunki
niezbędne do jego rozwoju, przygotować go do
wypełniania obowiązków rodzinnych i
obywatelskich w oparciu o zasady solidarności,
demokracji, tolerancji, sprawiedliwości i
wolności.
Rozdział 1
Przepisy ogólne
Art.
1. System oświaty zapewnia w szczególności:
1) realizację
prawa każdego obywatela Rzeczypospolitej
Polskiej do kształcenia się oraz prawa
dzieci i młodzieży do wychowania i opieki,
odpowiednich do wieku i osiągniętego
rozwoju;
2) wspomaganie
przez szkołę wychowawczej roli rodziny;
3) możliwość
zakładania i prowadzenia szkół i placówek
przez różne podmioty;
4) dostosowanie
treści, metod i organizacji nauczania do
możliwości psychofizycznych uczniów, a także
możliwość korzystania z pomocy
psychologiczno-pedagogicznej i specjalnych
form pracy dydaktycznej;
5) możliwość
pobierania nauki we wszystkich typach szkół
przez dzieci i młodzież niepełnosprawną oraz
niedostosowaną społecznie, zgodnie z
indywidualnymi potrzebami rozwojowymi i
edukacyjnymi oraz predyspozycjami;
5a) opiekę nad
uczniami niepełnosprawnymi przez
umożliwianie realizowania
zindywidualizowanego procesu kształcenia,
form i programów nauczania oraz zajęć
rewalidacyjnych;
6) opiekę nad
uczniami szczególnie uzdolnionymi poprzez
umożliwianie realizowania indywidualnych
programów nauczania oraz ukończenia szkoły
każdego typu w skróconym czasie;
7)
upowszechnianie dostępu do szkół, których
ukończenie umożliwia dalsze kształcenie w
szkołach wyższych;
8) możliwość
uzupełniania przez osoby dorosłe
wykształcenia ogólnego, zdobywania lub
zmiany kwalifikacji zawodowych i
specjalistycznych;
9) zmniejszanie
różnic w warunkach kształcenia, wychowania i
opieki między poszczególnymi regionami
kraju, a zwłaszcza ośrodkami wielkomiejskimi
i wiejskimi;
10)
utrzymywanie bezpiecznych i higienicznych
warunków nauki, wychowania i opieki w
szkołach i placówkach;
11)
upowszechnianie wśród dzieci i młodzieży
wiedzy o zasadach zrównoważonego rozwoju
oraz kształtowanie postaw sprzyjających jego
wdrażaniu w skali lokalnej, krajowej i
globalnej;
12) opiekę
uczniom pozostającym w trudnej sytuacji
materialnej i życiowej,
13)
dostosowywanie kierunków i treści
kształcenia do wymogów rynku pracy;
13a)
kształtowanie u uczniów postaw
przedsiębiorczości sprzyjających aktywnemu
uczestnictwu w życiu gospodarczym;
14)
przygotowywanie uczniów do wyboru zawodu i
kierunku kształcenia;
15) warunki do
rozwoju zainteresowań i uzdolnień uczniów
przez organizowanie zajęć pozalekcyjnych i
pozaszkolnych oraz kształtowanie aktywności
społecznej i umiejętności spędzania czasu
wolnego;
16)
upowszechnianie wśród dzieci i młodzieży
wiedzy o bezpieczeństwie oraz kształtowanie
właściwych postaw wobec zagrożeń i sytuacji
nadzwyczajnych.
Art.
2. System oświaty obejmuje:
1) przedszkola,
w tym z oddziałami integracyjnymi oraz
przedszkola specjalne,
2) szkoły:
a)
podstawowe, w tym: specjalne,
integracyjne, z oddziałami
integracyjnymi i sportowymi, sportowe i
mistrzostwa sportowego,
b)
gimnazja, w tym: specjalne,
integracyjne, z oddziałami
integracyjnymi, dwujęzycznymi,
sportowymi i przysposabiającymi do
pracy, sportowe i mistrzostwa
sportowego,
c)
ponadgimnazjalne, w tym: specjalne,
integracyjne, z oddziałami
integracyjnymi, dwujęzycznymi i
sportowymi, sportowe, mistrzostwa
sportowego, rolnicze i leśne,
d)
artystyczne;
3) placówki
oświatowo-wychowawcze, w tym szkolne
schroniska młodzieżowe, umożliwiające
rozwijanie zainteresowań i uzdolnień oraz
korzystanie z różnych form wypoczynku i
organizacji czasu wolnego;
3a) placówki
kształcenia ustawicznego, placówki
kształcenia praktycznego oraz ośrodki
dokształcania i doskonalenia zawodowego,
umożliwiające uzyskanie i uzupełnienie
wiedzy ogólnej, umiejętności i kwalifikacji
zawodowych;
3b) placówki
artystyczne - ogniska artystyczne
umożliwiające rozwijanie zainteresowań i
uzdolnień artystycznych;
4) poradnie
psychologiczno-pedagogiczne, w tym poradnie
specjalistyczne udzielające dzieciom,
młodzieży, rodzicom i nauczycielom pomocy
psychologiczno-pedagogicznej, a także pomocy
uczniom w wyborze kierunku kształcenia i
zawodu;
5) młodzieżowe
ośrodki wychowawcze, młodzieżowe ośrodki
socjoterapii, specjalne ośrodki
szkolno-wychowawcze oraz specjalne ośrodki
wychowawcze dla dzieci i młodzieży
wymagających stosowania specjalnej
organizacji nauki, metod pracy i wychowania,
a także ośrodki umożliwiające dzieciom i
młodzieży, o których mowa w
art. 16 ust. 7, a także dzieciom i
młodzieży upośledzonym umysłowo ze
sprzężonymi niepełnosprawnościami realizację
odpowiednio obowiązku, o którym mowa w
art. 14 ust. 3, obowiązku szkolnego i
obowiązku nauki;
6) (uchylony);
7) placówki
zapewniające opiekę i wychowanie uczniom w
okresie pobierania nauki poza miejscem
stałego zamieszkania;
8) Ochotnicze
Hufce Pracy - w zakresie kształcenia i
wychowania ich uczestników;
9) zakłady
kształcenia i placówki doskonalenia
nauczycieli,
10) biblioteki
pedagogiczne;
11) kolegia
pracowników służb społecznych.
Art.
2a. 1. System oświaty wspierają organizacje
pozarządowe, w tym organizacje harcerskie, a
także osoby prawne prowadzące statutową
działalność w zakresie oświaty i wychowania.
2.
Organy administracji publicznej prowadzące
szkoły i placówki współdziałają z podmiotami, o
których mowa w ust. 1, w wykonywaniu zadań
wymienionych w
art. 1.
Art.
3. Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa bez
bliższego określenia o:
1) szkole -
należy przez to rozumieć także przedszkole;
1a) szkole
specjalnej lub oddziale specjalnym - należy
przez to rozumieć odpowiednio:
a) szkołę
lub oddział dla uczniów posiadających
orzeczenie o potrzebie kształcenia
specjalnego, zorganizowane zgodnie z
przepisami wydanymi na podstawie
art. 71b ust. 7 pkt 2,
b) szkołę
lub oddział zorganizowane w zakładzie
opieki zdrowotnej, w tym w zakładzie
opiekuńczo-leczniczym i zakładzie
lecznictwa uzdrowiskowego, a także w
jednostce pomocy społecznej, w celu
kształcenia dzieci i młodzieży
przebywających w tym zakładzie lub
jednostce, w których stosuje się
odpowiednią organizację kształcenia oraz
specjalne działania
opiekuńczo-wychowawcze, zorganizowane
zgodnie z przepisami wydanymi na
podstawie
art. 71c ust. 2;
2) szkole
artystycznej - należy przez to rozumieć
także szkołę bibliotekarską i animatorów
kultury;
3) placówce -
należy przez to rozumieć jednostki
organizacyjne wymienione w
art. 2 pkt 3-5, 7 i 10;
4) (uchylony);
5) organie
prowadzącym szkołę lub placówkę - należy
przez to rozumieć ministra, jednostkę
samorządu terytorialnego, inne osoby prawne
i fizyczne;
6) (uchylony);
7) (uchylony);
8) kuratorze
oświaty - należy przez to rozumieć
kierownika kuratorium oświaty jako jednostki
organizacyjnej wchodzącej w skład zespolonej
administracji rządowej w województwie;
9) nauczycielu
- należy przez to rozumieć także wychowawcę
i innego pracownika pedagogicznego szkoły,
placówki oraz zakładu kształcenia i placówki
doskonalenia nauczycieli;
10) rodzicach -
należy przez to rozumieć także prawnych
opiekunów dziecka;
11) uczniach -
należy przez to rozumieć także słuchaczy i
wychowanków;
11a) szkole
integracyjnej lub oddziale integracyjnym -
należy przez to rozumieć odpowiednio szkołę
lub oddział, w których uczniowie posiadający
orzeczenie o potrzebie kształcenia
specjalnego uczą się i wychowują razem z
pozostałymi uczniami, zorganizowane zgodnie
z przepisami wydanymi na podstawie
art. 71b ust. 7 pkt 3;
11b) oddziale
dwujęzycznym - należy przez to rozumieć
oddział szkolny, w którym nauczanie jest
prowadzone w dwóch językach: polskim oraz
obcym nowożytnym będącym drugim językiem
nauczania;
11c) oddziale
sportowym - należy przez to rozumieć oddział
szkolny, w którym są prowadzone zajęcia
sportowe obejmujące szkolenie sportowe w
jednej lub kilku dyscyplinach sportu,
zorganizowany zgodnie z przepisami wydanymi
na podstawie
art. 9 ust. 5;
11d) centrach
kształcenia ustawicznego albo centrach
kształcenia praktycznego - należy przez to
rozumieć rodzaj odpowiednio placówki
kształcenia ustawicznego i placówki
kształcenia praktycznego;
12) profilu
kształcenia ogólnozawodowego - należy przez
to rozumieć kształcenie w zakresie
określonej dziedziny gospodarki;
13) podstawie
programowej - należy przez to rozumieć
obowiązkowe, na danym etapie kształcenia,
zestawy celów i treści nauczania oraz
umiejętności, a także zadania wychowawcze
szkoły, które są uwzględniane odpowiednio w
programach wychowania przedszkolnego i
programach nauczania oraz umożliwiają
ustalenie kryteriów ocen szkolnych i wymagań
egzaminacyjnych;
14) zadaniach
oświatowych jednostek samorządu
terytorialnego - należy przez to rozumieć
zadania w zakresie kształcenia, wychowania i
opieki, w tym profilaktyki społecznej;
15) szkole dla
dorosłych - należy przez to rozumieć szkołę,
w której stosuje się odrębną organizację
kształcenia i do której przyjmowane są osoby
mające 18 lat, a także kończące 18 lat w
roku kalendarzowym, w którym przyjmowane są
do szkoły;
16) formach
pozaszkolnych - należy przez to rozumieć
formy uzyskiwania i uzupełniania wiedzy
ogólnej, umiejętności i kwalifikacji
zawodowych w placówkach i ośrodkach, o
których mowa w
art. 2 pkt 3a;
17) kształceniu
ustawicznym - należy przez to rozumieć
kształcenie w szkołach dla dorosłych, a
także uzyskiwanie i uzupełnianie wiedzy
ogólnej, umiejętności i kwalifikacji
zawodowych w formach pozaszkolnych przez
osoby, które spełniły obowiązek szkolny.
Art.
4.
Nauczyciel w swoich działaniach
dydaktycznych, wychowawczych i opiekuńczych ma
obowiązek kierowania się dobrem
uczniów, troską o ich zdrowie, postawę
moralną i obywatelską z poszanowaniem godności
osobistej
ucznia.
Art.
5. 1.
Szkoła i
placówka może być
szkołą i
placówką publiczną albo niepubliczną.
2.
Szkoła i
placówka, z zastrzeżeniem ust. 3a-3e, może
być zakładana i prowadzona przez:
1) jednostkę
samorządu terytorialnego;
2) inną osobę
prawną;
3) osobę
fizyczną.
3.
Jednostki samorządu terytorialnego mogą zakładać
i prowadzić jedynie
szkoły i
placówki publiczne.
3a.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych,
Minister Obrony Narodowej i Minister
Sprawiedliwości mogą zakładać i prowadzić
publiczne szkoły i placówki, o których mowa w
przepisach wydanych na podstawie
art. 29.
3b.
Minister właściwy do spraw oświaty i wychowania:
1) zakłada i
prowadzi:
a)
szkoły, zespoły
szkół oraz szkolne punkty
konsultacyjne przy przedstawicielstwach
dyplomatycznych, urzędach konsularnych i
przedstawicielstwach wojskowych
Rzeczypospolitej Polskiej w celu
kształcenia dzieci obywateli polskich
czasowo przebywających za granicą,
b)
publiczne placówki doskonalenia
nauczycieli o zasięgu ogólnokrajowym;
2) może
zakładać i prowadzić:
3c.
Minister właściwy do spraw kultury i ochrony
dziedzictwa narodowego zakłada i prowadzi
publiczne
szkoły artystyczne oraz placówki, o których
mowa w
art. 2 pkt 7, dla
uczniów
szkół artystycznych, a także placówki
doskonalenia nauczycieli
szkół artystycznych.
3d.
Minister właściwy do spraw rolnictwa:
1) może
zakładać i prowadzić publiczne szkoły
rolnicze oraz placówki rolnicze o znaczeniu
regionalnym i ponadregionalnym, kształcące w
zawodach, dla których właściwym jest
minister właściwy do spraw rolnictwa,
minister właściwy do spraw rozwoju wsi lub
minister właściwy do spraw rynków rolnych;
2) może
zakładać i prowadzić publiczne placówki
doskonalenia nauczycieli przedmiotów
zawodowych, którzy nauczają w szkołach
rolniczych.
3e.
Minister właściwy do spraw środowiska może
zakładać i prowadzić publiczne szkoły leśne.
4.
(uchylony).
5.
Zakładanie i prowadzenie publicznych
przedszkoli, w tym z
oddziałami integracyjnymi oraz przedszkoli
specjalnych, szkół podstawowych oraz
gimnazjów, w tym z
oddziałami integracyjnymi, z wyjątkiem szkół
podstawowych
specjalnych i gimnazjów
specjalnych,
szkół artystycznych oraz szkół przy
zakładach karnych, zakładach poprawczych i
schroniskach dla nieletnich, należy do zadań
własnych gmin.
5a.
Zakładanie i prowadzenie publicznych szkół
podstawowych
specjalnych i gimnazjów
specjalnych, szkół ponadgimnazjalnych, w tym
z
oddziałami integracyjnymi, szkół sportowych
i mistrzostwa sportowego oraz placówek
wymienionych w
art. 2 pkt 3-5 i 7, z wyjątkiem
szkół i
placówek o znaczeniu regionalnym i
ponadregionalnym, należy do zadań własnych
powiatu, z zastrzeżeniem ust. 3c.
5b.
Jednostki samorządu terytorialnego mogą zakładać
i prowadzić
szkoły i
placówki, których prowadzenie nie należy do
ich zadań własnych, po zawarciu porozumienia z
jednostką samorządu terytorialnego, dla której
prowadzenie danego typu
szkoły lub
placówki jest zadaniem własnym, a w
przypadku
szkół artystycznych - z ministrem właściwym
do spraw kultury i ochrony dziedzictwa
narodowego.
5c.
Przepis ust. 5b stosuje się również w przypadku
przekazywania
szkół i
placówek pomiędzy jednostkami samorządu
terytorialnego.
5d.
Prowadzenie
szkół artystycznych oraz placówek, o których
mowa w
art. 2 pkt 7, dla
uczniów
szkół artystycznych, a także placówek
doskonalenia nauczycieli
szkół artystycznych może być przekazywane w
drodze porozumienia między ministrem właściwym
do spraw kultury i ochrony dziedzictwa
narodowego a jednostką samorządu terytorialnego.
5e.
Prowadzenie publicznych szkół rolniczych i
placówek rolniczych o znaczeniu regionalnym i
ponadregionalnym oraz publicznych szkół leśnych
może być przekazywane w drodze porozumienia
zawieranego między właściwym ministrem a
jednostką samorządu terytorialnego.
6.
Zakładanie i prowadzenie publicznych zakładów
kształcenia i placówek doskonalenia nauczycieli,
bibliotek pedagogicznych oraz szkół i placówek
wymienionych w ust. 5a o znaczeniu regionalnym
lub ponadregionalnym należy do zadań samorządu
województwa, z zastrzeżeniem ust. 3c i 6c.
6a.
Powiat i gmina mogą w uzgodnieniu z
kuratorem oświaty zakładać i prowadzić w
ramach zadań własnych publiczne placówki
doskonalenia nauczycieli, zakłady kształcenia
nauczycieli i biblioteki pedagogiczne, z
zastrzeżeniem ust. 3c.
6b.
(uchylony).
6c.
Plan sieci publicznych zakładów kształcenia i
placówek doskonalenia nauczycieli, bibliotek
pedagogicznych oraz szkół i placówek, o których
mowa w ust. 6, określa strategia rozwoju
województwa ustalona na podstawie odrębnych
przepisów.
6d.
Zakładanie publicznych kolegiów pracowników
służb społecznych należy do zadań własnych
samorządu województwa.
7.
Organ prowadzący szkołę lub placówkę
odpowiada za jej działalność. Do zadań
organu prowadzącego szkołę lub placówkę
należy w szczególności:
1) zapewnienie
warunków działania
szkoły lub
placówki, w tym bezpiecznych i
higienicznych warunków nauki, wychowania i
opieki;
2) wykonywanie
remontów obiektów szkolnych oraz zadań
inwestycyjnych w tym zakresie;
3) zapewnienie
obsługi administracyjnej, finansowej i
organizacyjnej
szkoły lub
placówki;
4) wyposażenie
szkoły lub
placówki w pomoce dydaktyczne i sprzęt
niezbędny do pełnej realizacji programów
nauczania, programów wychowawczych,
przeprowadzania sprawdzianów i egzaminów
oraz wykonywania innych zadań statutowych.
8.
(uchylony).
9. W
celu wykonywania zadań wymienionych w ust. 7,
organy prowadzące szkoły i placówki mogą
tworzyć jednostki obsługi
ekonomiczno-administracyjnej
szkół i
placówek lub organizować wspólną obsługę
administracyjną, finansową i organizacyjną
prowadzonych
szkół i
placówek, o której mowa w ust. 7 pkt 3.
10.
(uchylony).
Art.
5a. 1. Zadania oświatowe jednostek samorządu
terytorialnego finansowane są na zasadach
określonych w odrębnych ustawach.
2.
Zapewnienie kształcenia, wychowania i opieki, w
tym profilaktyki społecznej, jest zadaniem
oświatowym:
1) gmin - w
przedszkolach oraz szkołach, o których mowa
w
art. 5 ust. 5;
2) powiatów - w
szkołach i placówkach, o których mowa w
art. 5 ust. 5a;
3) samorządów
województw - w szkołach, placówkach,
zakładach kształcenia i placówkach
doskonalenia nauczycieli oraz kolegiach
pracowników służb społecznych, o których
mowa w
art. 5 ust. 6.
2a.
Zadaniem oświatowym gminy jest także zapewnienie
dodatkowej, bezpłatnej nauki języka polskiego, o
której mowa w
art. 94a ust. 4.
3.
Środki niezbędne na realizację zadań
oświatowych, o których mowa w ust. 2, w tym na
wynagrodzenia
nauczycieli oraz utrzymanie
szkół i
placówek, zagwarantowane są w dochodach
jednostek samorządu terytorialnego.
Art.
5b. Prawa i obowiązki
nauczycieli przedszkoli, szkół i
placówek określa
ustawa z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta
Nauczyciela.
Art.
5c. W przypadku
szkół i
placówek prowadzonych przez jednostki
samorządu terytorialnego, zadania i kompetencje
organu prowadzącego określone w:
1)
art. 5 ust. 9,
art. 58 ust. 6,
art. 59 ust. 1 oraz
art. 62 ust. 1 i 5 - wykonuje
odpowiednio: rada gminy, rada powiatu,
sejmik województwa;
2)
art. 5 ust. 7,
art. 36 ust. 2,
art. 36a ust. 1, 2, 4, 4a, 5, 6 i 9,
art. 38 ust. 1,
art. 39 ust. 4a i 5,
art. 62 ust. 6 oraz
art. 71c ust. 1 - wykonuje odpowiednio:
wójt, burmistrz (prezydent miasta), zarząd
powiatu, zarząd województwa;
3)
art. 31 pkt 6a,
art. 34 ust. 2,
art. 34a,
art. 37 ust. 1,
art. 39 ust. 6,
art. 41 ust. 3,
art. 58 ust. 3,
art. 59 ust. 3 i 4,
art. 71b ust. 2b,
art. 77 ust. 6,
art. 82 ust. 1 i 3-5 oraz
art. 85 ust. 3 - wykonuje odpowiednio:
wójt, burmistrz (prezydent miasta),
starosta, marszałek województwa.
Art.
5d. Status prawny pracowników niebędących
nauczycielami zatrudnionych w
szkołach i
placówkach prowadzonych przez jednostki
samorządu terytorialnego określają
przepisy o pracownikach samorządowych.
Art.
6. Przedszkolem publicznym jest przedszkole,
które:
1) prowadzi
bezpłatne nauczanie i wychowanie w zakresie
co najmniej
podstawy programowej wychowania
przedszkolnego;
2) przeprowadza
rekrutację dzieci w oparciu o zasadę
powszechnej dostępności;
Art.
7. 1.
Szkołą publiczną jest
szkoła, która:
1) zapewnia
bezpłatne nauczanie w zakresie ramowych
planów nauczania;
2) przeprowadza
rekrutację
uczniów w oparciu o zasadę powszechnej
dostępności;
1a.
W uzasadnionych przypadkach w
szkole publicznej może być, za zgodą
kuratora oświaty, a w przypadku
szkoły artystycznej - ministra właściwego do
spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego,
zatrudniona osoba niebędąca
nauczycielem, posiadająca przygotowanie
uznane przez dyrektora
szkoły za odpowiednie do prowadzenia danych
zajęć.
1b.
Osobę, o której mowa w ust. 1a, zatrudnia się na
zasadach określonych w
Kodeksie pracy, z tym że do osób tych
stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące
tygodniowego obowiązkowego wymiaru godzin zajęć
edukacyjnych
nauczycieli oraz ustala się wynagrodzenie
jak dla
nauczyciela kontraktowego.
1c.
Przepisy ust. 1a i 1b stosuje się odpowiednio do
placówek artystycznych, placówek, o których
mowa w
art. 2 pkt 7, dla
uczniów
szkół artystycznych i placówek doskonalenia
nauczycieli
szkół artystycznych, z tym że zgodę na
zatrudnienie osoby niebędącej
nauczycielem wyraża minister właściwy do
spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego.
2.
Szkoły publiczne umożliwiają uzyskanie
świadectw lub dyplomów państwowych.
3.
Szkoła niepubliczna może uzyskać uprawnienia
szkoły publicznej wymienione w ust. 2,
jeżeli:
1) realizuje
programy nauczania uwzględniające podstawy
programowe wymienione w ust. 1 pkt 4 lit.
a),
3) stosuje
zasady klasyfikowania i promowania
uczniów oraz przeprowadzania egzaminów i
sprawdzianów, o których mowa w ust. 1 pkt 5,
z wyjątkiem egzaminów wstępnych,
5) w przypadku
szkoły prowadzącej kształcenie zawodowe -
kształci w zawodach określonych w
klasyfikacji zawodów szkolnictwa zawodowego,
o której mowa w
art. 24 ust. 1, a w przypadku liceum
profilowanego - kształci w profilach
kształcenia ogólnozawodowego, o których mowa
w
art. 24 ust. 6,
Art.
8. Szkoła podstawowa i gimnazjum może być tylko
szkołą publiczną lub niepubliczną o
uprawnieniach
szkoły publicznej.
Art.
9. 1.
Szkoły publiczne i niepubliczne dzielą się
na następujące typy:
1)
sześcioletnią szkołę podstawową, w której w
ostatnim roku nauki przeprowadza się
sprawdzian;
2) trzyletnie
gimnazjum, w którym w ostatnim roku nauki
przeprowadza się egzamin, dające możliwość
dalszego kształcenia w szkołach, o których
mowa w pkt 3 lit. a-d oraz h;
3) szkoły
ponadgimnazjalne:
a)
zasadnicze szkoły zawodowe o okresie
nauczania nie krótszym niż 2 lata i nie
dłuższym niż 3 lata, których ukończenie
umożliwia uzyskanie dyplomu
potwierdzającego kwalifikacje zawodowe
po zdaniu egzaminu, a także dalsze
kształcenie w szkołach wymienionych w
lit. e i f,
b)
trzyletnie licea ogólnokształcące,
których ukończenie umożliwia uzyskanie
świadectwa dojrzałości po zdaniu
egzaminu maturalnego,
d)
czteroletnie technika, których
ukończenie umożliwia uzyskanie dyplomu
potwierdzającego kwalifikacje zawodowe
po zdaniu egzaminu, a także
umożliwiające uzyskanie świadectwa
dojrzałości po zdaniu egzaminu
maturalnego,
e)
dwuletnie uzupełniające licea
ogólnokształcące dla absolwentów szkół
wymienionych w lit. a, których
ukończenie umożliwia uzyskanie
świadectwa dojrzałości po zdaniu
egzaminu maturalnego,
f)
trzyletnie technika uzupełniające dla
absolwentów szkół wymienionych w lit. a,
których ukończenie umożliwia uzyskanie
dyplomu potwierdzającego kwalifikacje
zawodowe po zdaniu egzaminu, a także
umożliwiające uzyskanie świadectwa
dojrzałości po zdaniu egzaminu
maturalnego,
g) szkoły
policealne o okresie nauczania nie
dłuższym niż 2,5 roku, których
ukończenie umożliwia osobom posiadającym
wykształcenie średnie uzyskanie dyplomu
potwierdzającego kwalifikacje zawodowe
po zdaniu egzaminu,
h)
trzyletnie
szkoły specjalne przysposabiające do
pracy dla
uczniów z upośledzeniem umysłowym w
stopniu umiarkowanym lub znacznym oraz
dla
uczniów z niepełnosprawnościami
sprzężonymi, których ukończenie
umożliwia uzyskanie świadectwa
potwierdzającego przysposobienie do
pracy.
2.
Minister właściwy do spraw oświaty i wychowania
może określać, w drodze rozporządzenia,
inne typy szkół niż wymienione w ust. 1 pkt 1-3
oraz ustalać zasady ich działania.
3.
Minister właściwy do spraw kultury i ochrony
dziedzictwa narodowego w porozumieniu z
ministrem właściwym do spraw oświaty i
wychowania określi, w drodze rozporządzenia,
typy szkół artystycznych publicznych i
niepublicznych, uwzględniając
szkoły realizujące kształcenie ogólne i
kształcenie artystyczne, a także
szkoły realizujące wyłącznie kształcenie
artystyczne.
4.
(uchylony).
5.
Minister właściwy do spraw oświaty i wychowania,
w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
kultury fizycznej i sportu, określi, w drodze
rozporządzenia,
warunki tworzenia, organizacji oraz działania
klas i szkół sportowych oraz szkół mistrzostwa
sportowego, uwzględniając umożliwienie
uczniom godzenia zajęć sportowych z nauką, w
szczególności poprzez odpowiednią organizację
zajęć dydaktycznych.
Art.
9a. 1. Tworzy się Centralną Komisję
Egzaminacyjną z siedzibą w Warszawie.
2.
Do zadań Centralnej Komisji Egzaminacyjnej
należy w szczególności:
1)
opracowywanie propozycji standardów wymagań
będących podstawą przeprowadzania
sprawdzianów oraz egzaminów, o których mowa
w
art. 9 ust. 1, we współpracy w
szczególności z zainteresowanymi ministrami,
szkołami wyższymi, jednostkami
badawczo-rozwojowymi, organizacjami
pracodawców i samorządami zawodowymi;
1a)
przygotowywanie pytań, zadań i testów oraz
ustalanie zestawów do przeprowadzania
sprawdzianu i egzaminów, o których mowa w
art. 9 ust. 1;
1b)
opracowywanie, we współpracy z okręgowymi
komisjami egzaminacyjnymi, a w zakresie
egzaminów zawodowych również z ministrami
właściwymi dla zawodów, oraz ogłaszanie
informatorów zawierających w szczególności
opis zakresu sprawdzianu i egzaminów, o
których mowa w
art. 9 ust. 1, przykładowe pytania,
zadania i testy oraz kryteria ich oceniania;
2) dokonywanie
analizy wyników sprawdzianów i egzaminów, o
których mowa w
art. 9 ust. 1, oraz składanie ministrowi
właściwemu do spraw oświaty i wychowania
corocznych sprawozdań o poziomie osiągnięć
uczniów na poszczególnych etapach
kształcenia;
3)
przygotowywanie i upowszechnianie programów
doskonalenia
nauczycieli w zakresie diagnozowania i
oceniania;
4) inspirowanie
badań naukowych i innowacji w dziedzinie
oceniania i egzaminowania;
5) (uchylony);
6)
koordynowanie działalności okręgowych
komisji egzaminacyjnych oraz nadzorowanie
ich prac związanych z opracowywaniem
propozycji zestawów zadań, pytań i testów do
sprawdzianu i egzaminów, o których mowa w
art. 9 ust. 1, a także nadzorowanie prac
związanych z ich przeprowadzaniem, w tym
ocenianiem przez okręgowe komisje
egzaminacyjne prac egzaminacyjnych, w celu
zapewnienia jednolitości i jakości działań
wykonywanych przez okręgowe komisje
egzaminacyjne oraz porównywalności wyników
sprawdzianu i egzaminów.
Art.
9b. (uchylony).
Art.
9c. 1. Minister właściwy do spraw oświaty i
wychowania tworzy, w drodze rozporządzenia,
okręgowe komisje egzaminacyjne oraz określa ich
zasięg terytorialny.
2.
Do zadań okręgowych komisji egzaminacyjnych
należy w szczególności:
1)
przeprowadzanie sprawdzianów i egzaminów, o
których mowa w
art. 9 ust. 1;
2)
przygotowywanie, w porozumieniu z Centralną
Komisją Egzaminacyjną, propozycji pytań,
zadań i testów oraz ich zestawów do
przeprowadzania sprawdzianu i egzaminów, o
których mowa w
art. 9 ust. 1;
2a)
przygotowywanie, w porozumieniu z Centralną
Komisją Egzaminacyjną, propozycji pytań,
zadań i testów oraz kryteriów ich oceniania
do informatorów, o których mowa w
art. 9a ust. 2 pkt 1b;
3) analizowanie
wyników sprawdzianów i egzaminów, o których
mowa w
art. 9 ust. 1, oraz formułowanie
wniosków;
5) szkolenie
kandydatów na egzaminatorów i egzaminatorów;
6) współpraca z
innymi okręgowymi komisjami egzaminacyjnymi
oraz Centralną Komisją Egzaminacyjną;
7) prowadzenie
ewidencji egzaminatorów zamieszkujących na
terenie objętym właściwością danej okręgowej
komisji egzaminacyjnej;
8) współpraca z
kuratorami oświaty właściwymi ze względu
na zasięg terytorialny komisji w sprawach
związanych z przeprowadzaniem sprawdzianu i
egzaminów, o których mowa w
art. 9 ust. 1, oraz doskonaleniem
nauczycieli w zakresie diagnozowania,
oceniania, egzaminowania i badania osiągnięć
edukacyjnych
uczniów.
3.
Do ewidencji egzaminatorów, z zastrzeżeniem ust.
4, może być wpisana osoba, która:
1) posiada
kwalifikacje wymagane do zajmowania
stanowiska
nauczyciela w
szkole, z zakresu której jest
przeprowadzany sprawdzian lub egzamin, o
których mowa w
art. 9 ust. 1, albo jest nauczycielem
akademickim specjalizującym się w dziedzinie
związanej z zajęciami edukacyjnymi
wchodzącymi w zakres odpowiednio sprawdzianu
lub egzaminu;
2) posiada,
uzyskany w okresie 6 lat przed złożeniem
wniosku o wpis do ewidencji, co najmniej
trzyletni staż pracy dydaktycznej w
szkole publicznej,
szkole niepublicznej o uprawnieniach
szkoły publicznej, zakładzie kształcenia
nauczycieli lub szkole wyższej albo co
najmniej trzyletni staż pracy na stanowisku
wymagającym kwalifikacji pedagogicznych w
placówce doskonalenia nauczycieli, urzędzie
organu administracji rządowej,
kuratorium oświaty lub innej jednostce
sprawującej nadzór pedagogiczny;
3) spełnia
warunki określone w
art. 10 ust. 5 pkt 2-4 ustawy z dnia 26
stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela;
4) ukończyła z
wynikiem pozytywnym szkolenie dla kandydatów
na egzaminatorów organizowane przez okręgową
komisję egzaminacyjną, zakończone egzaminem
ze znajomości zasad przeprowadzania i
oceniania sprawdzianu i egzaminów, o których
mowa w
art. 9 ust. 1.
4.
Do ewidencji egzaminatorów w zakresie
przeprowadzania egzaminu potwierdzającego
kwalifikacje zawodowe może również być wpisana
osoba, która:
1) jest
przedstawicielem pracodawcy lub organizacji
pracodawców albo stowarzyszenia lub
samorządu zawodowego;
2) posiada
kwalifikacje wymagane od instruktora
praktycznej nauki zawodu oraz uzyskany w
okresie ostatnich 6 lat przed złożeniem
wniosku o wpis do ewidencji, co najmniej
trzyletni staż pracy w zawodzie, w którym
przeprowadzany jest egzamin;
3) spełnia
warunki określone w ust. 3 pkt 3 i 4.
5.
Skreślenie z ewidencji egzaminatorów następuje:
1) na wniosek
egzaminatora;
2) w przypadku:
a)
nieusprawiedliwionego nieuczestniczenia
w okresowych szkoleniach egzaminatorów,
organizowanych przez okręgowe komisje
egzaminacyjne,
b)
nieusprawiedliwionego nieuczestniczenia
w pracach dotyczących przeprowadzania
sprawdzianu i egzaminów, o których mowa
w
art. 9 ust. 1, do których
egzaminator został wyznaczony przez
dyrektora okręgowej komisji
egzaminacyjnej,
c)
nieprzestrzegania przepisów dotyczących
przeprowadzania sprawdzianu i egzaminów,
o których mowa w
art. 9 ust. 1, oraz ich oceniania;
3) w razie
niespełniania warunków, o których mowa w
ust. 3 pkt 3;
4) w razie
dokonania wpisu z naruszeniem prawa.
6.
Wpis do ewidencji egzaminatorów, odmowa wpisu
oraz skreślenie z ewidencji następuje w drodze
decyzji administracyjnej dyrektora okręgowej
komisji egzaminacyjnej.
7.
Organem wyższego stopnia w stosunku do dyrektora
okręgowej komisji egzaminacyjnej w sprawach, o
których mowa w ust. 6, jest dyrektor Centralnej
Komisji Egzaminacyjnej.
8.
Minister właściwy do spraw oświaty i wychowania
określi, w drodze rozporządzenia,
ramowy program szkolenia kandydatów na
egzaminatorów, sposób prowadzenia ewidencji
egzaminatorów oraz tryb wpisywania i skreślania
egzaminatorów z ewidencji, uwzględniając w
szczególności obowiązkowy wymiar godzin
szkolenia, a także dokumenty wymagane od osób
ubiegających się o wpis do ewidencji oraz zakres
danych wpisywanych w ewidencji.
Art.
9d. 1. Nadzór nad działalnością Centralnej
Komisji Egzaminacyjnej i okręgowych komisji
egzaminacyjnych sprawuje minister właściwy do
spraw oświaty i wychowania.
2.
Centralna Komisja Egzaminacyjna i okręgowe
komisje egzaminacyjne są państwowymi jednostkami
budżetowymi finansowanymi z budżetu ministra
właściwego do spraw oświaty i wychowania.
2a.
Działalnością Centralnej Komisji Egzaminacyjnej
i okręgowych komisji egzaminacyjnych kierują
dyrektorzy powoływani po przeprowadzeniu
konkursu i odwoływani przez ministra właściwego
do spraw oświaty i wychowania. Minister właściwy
do spraw oświaty i wychowania może odwołać
dyrektora okręgowej komisji egzaminacyjnej na
wniosek lub po zasięgnięciu opinii dyrektora
Centralnej Komisji Egzaminacyjnej.
2b.
Wicedyrektorów Centralnej Komisji Egzaminacyjnej
i okręgowych komisji egzaminacyjnych powołuje i
odwołuje minister właściwy do spraw oświaty i
wychowania na wniosek dyrektora odpowiednio
Centralnej Komisji Egzaminacyjnej lub okręgowej
komisji egzaminacyjnej.
3.
Organizację Centralnej Komisji Egzaminacyjnej
oraz okręgowych komisji egzaminacyjnych
określają ich
statuty nadane przez ministra właściwego do
spraw oświaty i wychowania.
Art.
9e. Osoby uczestniczące w przygotowywaniu,
drukowaniu, przechowywaniu i transporcie pytań,
zadań i testów oraz ich zestawów, a także
arkuszy egzaminacyjnych do przeprowadzania
sprawdzianu i egzaminów, o których mowa w
art. 9 ust. 1, są obowiązane do
nieujawniania osobom nieuprawnionym informacji
dotyczących tych pytań, zadań, testów, zestawów
i arkuszy egzaminacyjnych.
Art.
9f. 1. Słuchaczem kolegium pracowników służb
społecznych może być tylko osoba posiadająca
świadectwo dojrzałości.
2. W
zakresie uprawnień do ulgowych przejazdów
środkami publicznego transportu zbiorowego,
korzystania ze świadczeń publicznych zakładów
opieki zdrowotnej i odbywania przeszkolenia
wojskowego do słuchaczy kolegiów pracowników
służb społecznych stosuje się przepisy dotyczące
studentów szkół wyższych.
3.
Kolegia służb społecznych mogą pobierać opłaty
za egzaminy wstępne oraz za zajęcia dydaktyczne,
z wyłączeniem zajęć dydaktycznych w systemie
dziennym w publicznych kolegiach pracowników
służb społecznych, chyba że są powtarzane z
powodu niezadowalających wyników w nauce.
4.
Minister właściwy do spraw zabezpieczenia
społecznego w porozumieniu z ministrem właściwym
do spraw oświaty i wychowania określa, w drodze
rozporządzenia, szczegółowe zasady i warunki
tworzenia, przekształcania i likwidowania oraz
organizację i zasady działania, w tym zasady
powierzania stanowisk kierowniczych, a także
zasady sprawowania opieki naukowo-dydaktycznej i
nadzoru nad kolegiami pracowników służb
społecznych.
5.
Minister właściwy do spraw zabezpieczenia
społecznego określa, w drodze rozporządzenia,
standardy kształcenia w kolegiach pracowników
służb społecznych, uwzględniając w szczególności
wymagania dotyczące realizowania planów
nauczania, przedmioty kształcenia, zakres i
wymiar praktyk zawodowych, treści programowe i
wymagane umiejętności.
6. W
zakresie nieuregulowanym odmiennie w przepisach,
o których mowa w ust. 4 i 5, do kolegiów
pracowników służb społecznych stosuje się
przepisy dotyczące szkół wyższych.
Art.
10. 1. Osoba, która ukończyła 18 lat i nie jest
uczniem
szkoły, może uzyskać świadectwo ukończenia
szkoły, z wyjątkiem szkoły kształcącej w
zawodach medycznych, na podstawie egzaminów
eksternistycznych przeprowadzanych przez
państwową komisję egzaminacyjną powołaną przez
kuratora oświaty, a w przypadku
szkół artystycznych przez ministra
właściwego do spraw kultury i ochrony
dziedzictwa narodowego.
1a.
Egzaminy eksternistyczne przeprowadza się z
zakresu wszystkich zajęć edukacyjnych
przewidzianych w planie nauczania
szkoły dla dorosłych odpowiedniego typu.
2.
Minister właściwy do spraw oświaty i wychowania,
a w przypadku
szkół artystycznych minister właściwy do
spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego w
porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
oświaty i wychowania, określi, w drodze
rozporządzenia, skład, warunki powoływania i
odwoływania państwowych komisji egzaminacyjnych,
tryb ich działania,
szczegółowe warunki i tryb przeprowadzania
egzaminów eksternistycznych, wysokość opłat
pobieranych za ich przeprowadzenie oraz
warunki wynagradzania członków komisji, a także
może określić przypadki, w których do egzaminów
eksternistycznych może przystąpić osoba, która
nie ukończyła 18 lat.
3.
Rozporządzenie, o którym mowa w ust. 2, powinno
w szczególności określać
szkoły i
placówki, przy których mogą być powoływane
państwowe komisje egzaminacyjne, a także ustalać
wysokość opłaty za egzamin z jednych zajęć
edukacyjnych tak, aby nie przekraczała kwoty 30
zł waloryzowanej corocznie średniorocznym
wskaźnikiem cen towarów i usług konsumpcyjnych
ogółem, ustalonym w ustawie budżetowej, a także
uwzględniać możliwość zwalniania z całości lub
części opłat za przeprowadzenie egzaminu
eksternistycznego osób o niskich dochodach.
Art.
11. 1. Świadectwa i dyplomy państwowe wydawane
przez uprawnione do tego
szkoły, placówki kształcenia ustawicznego i
placówki kształcenia praktycznego, zakłady
kształcenia nauczycieli oraz okręgowe komisje
egzaminacyjne są dokumentami urzędowymi.
2.
Minister właściwy do spraw oświaty i wychowania
określa w drodze rozporządzenia:
Art.
11a. 1. Wykształcenie podstawowe posiada osoba,
która ukończyła szkołę podstawową lub ukończyła
podstawowe studium zawodowe.
2.
Wykształcenie gimnazjalne posiada osoba, która
ukończyła gimnazjum.
3.
Wykształcenie zasadnicze zawodowe posiada osoba,
która:
1) ukończyła
zasadniczą szkołę zawodową, szkołę
zasadniczą lub inną szkołę równorzędną, albo
2) ukończyła
zasadniczą szkołę zawodową, o której mowa w
art. 9 ust. 1 pkt 3 lit. a.
4.
Wykształcenie średnie posiada osoba, która:
1) ukończyła
szkołę ponadpodstawową, z wyjątkiem szkół
wymienionych w ust. 3 pkt 1, lub
2) ukończyła
szkołę ponadgimnazjalną, z wyjątkiem szkoły
wymienionej w
art. 9 ust. 1 pkt 3 lit. a i h.
Art.
12. 1. Publiczne przedszkola, szkoły podstawowe
i gimnazja organizują naukę religii na życzenie
rodziców, publiczne szkoły ponadgimnazjalne
na życzenie bądź
rodziców, bądź samych
uczniów; po osiągnięciu pełnoletności o
pobieraniu nauki religii decydują
uczniowie.
2.
Minister właściwy do spraw oświaty i wychowania
w porozumieniu z władzami Kościoła Katolickiego
i Polskiego Autokefalicznego Kościoła
Prawosławnego oraz innych kościołów i związków
wyznaniowych określa, w drodze rozporządzenia,
warunki i sposób wykonywania przez szkoły zadań,
o których mowa w ust. 1.
Art.
13. 1.
Szkoła i
placówka publiczna umożliwia
uczniom podtrzymywanie poczucia tożsamości
narodowej, etnicznej, językowej i religijnej, a
w szczególności naukę języka oraz własnej
historii i kultury.
2.
Na wniosek
rodziców nauka, o której mowa w ust. 1, może
być prowadzona:
1) w osobnych
grupach, oddziałach lub
szkołach;
2) w grupach,
oddziałach lub
szkołach - z dodatkową nauką języka oraz
własnej historii i kultury;
3) w
międzyszkolnych zespołach nauczania.
3.
Minister właściwy do spraw oświaty i wychowania
określi, w drodze rozporządzenia,
warunki i sposób wykonywania przez szkoły i
placówki zadań, o których mowa w ust. 1 i 2,
w szczególności minimalną liczbę
uczniów, dla których organizuje się
poszczególne formy nauczania wymienione w ust.
2.
4. W
pracy dydaktyczno-wychowawczej
szkoły publiczne zapewniają podtrzymywanie
kultury i tradycji regionalnej.
5.
Podręczniki szkolne i książki pomocnicze do
kształcenia
uczniów w zakresie niezbędnym do
podtrzymywania poczucia tożsamości narodowej,
etnicznej i językowej mogą być dofinansowywane z
budżetu państwa z części, której dysponentem
jest minister właściwy do spraw oświaty i
wychowania.
6.
Minister właściwy do spraw oświaty i wychowania
podejmie działania w celu zapewnienia możliwości
kształcenia
nauczycieli oraz dostępu do podręczników na
potrzeby
szkół i
placówek publicznych, o których mowa w ust.
1.
7.
Minister właściwy do spraw oświaty i wychowania
podejmie działania w celu popularyzacji wiedzy o
historii, kulturze, języku i o tradycjach
religijnych mniejszości narodowych i etnicznych
oraz społeczności posługującej się językiem
regionalnym.
Rozdział 2
Wychowanie przedszkolne, obowiązek szkolny i
obowiązek nauki
Art.
14. 1. Wychowanie przedszkolne obejmuje dzieci w
wieku 3-6 lat.
1a.
W przypadku dzieci posiadających orzeczenie o
potrzebie kształcenia specjalnego wychowaniem
przedszkolnym może być objęte dziecko w wieku
powyżej 6 lat, nie dłużej jednak niż do końca
roku szkolnego w tym roku kalendarzowym, w
którym dziecko kończy 10 lat. Obowiązek szkolny
tych dzieci może być odroczony do końca roku
szkolnego w tym roku kalendarzowym, w którym
dziecko kończy 10 lat.
1b.
W szczególnie uzasadnionych przypadkach dyrektor
przedszkola może przyjąć do przedszkola dziecko,
które ukończyło 2,5 roku.
2.
Przedszkole realizuje
podstawę programową wychowania przedszkolnego
określoną przez ministra właściwego do spraw
oświaty i wychowania.
3.
Dziecko w wieku 6 lat jest obowiązane odbyć
roczne przygotowanie przedszkolne w przedszkolu
albo w oddziale przedszkolnym zorganizowanym w
szkole podstawowej.
3a.
Obowiązek, o którym mowa w ust. 3, rozpoczyna
się z początkiem roku szkolnego w tym roku
kalendarzowym, w którym dziecko kończy 6 lat. W
przypadku dziecka, o którym mowa w ust. 1a,
obowiązek ten rozpoczyna się z początkiem roku
szkolnego poprzedzającego rok szkolny, w którym
dziecko rozpocznie spełnianie obowiązku
szkolnego.
4.
Zapewnienie warunków do spełniania obowiązku, o
którym mowa w ust. 3, jest zadaniem własnym
gminy.
5.
Opłaty za świadczenia prowadzonych przez gminę
przedszkoli publicznych ustala rada gminy, a w
przypadku innych przedszkoli publicznych -
organy prowadzące te przedszkola, z
uwzględnieniem
art. 6 pkt 1.
Art.
14a. 1. Rada gminy ustala sieć prowadzonych
przez gminę publicznych przedszkoli i oddziałów
przedszkolnych w szkołach podstawowych.
2.
Sieć publicznych przedszkoli i oddziałów
przedszkolnych w szkołach podstawowych powinna
być ustalona tak, aby wszystkie dzieci
sześcioletnie zamieszkałe na obszarze gminy
miały możliwość spełniania obowiązku, o którym
mowa w
art. 14 ust. 3, a droga dziecka
sześcioletniego z domu do najbliższego
publicznego przedszkola lub oddziału
przedszkolnego w szkole podstawowej nie
przekraczała 3 km.
3.
Jeżeli droga dziecka sześcioletniego z domu do
najbliższego publicznego przedszkola lub
oddziału przedszkolnego w szkole podstawowej
przekracza 3 km, obowiązkiem gminy jest
zapewnienie bezpłatnego transportu i opieki w
czasie przewozu dziecka lub zwrot kosztów
przejazdu dziecka i opiekuna środkami
komunikacji publicznej, jeżeli dowożenie
zapewniają
rodzice.
4.
Obowiązkiem gminy jest zapewnienie
niepełnosprawnym dzieciom sześcioletnim
bezpłatnego transportu i opieki w czasie
przewozu do najbliższego przedszkola, oddziału
przedszkolnego w szkole podstawowej lub ośrodka
umożliwiającego dzieciom, o których mowa w
art. 16 ust. 7, a także dzieciom
upośledzonym umysłowo ze sprzężonymi
niepełnosprawnościami realizację obowiązku, o
którym mowa w
art. 14 ust. 3, albo zwrot kosztów przejazdu
ucznia i opiekuna środkami komunikacji
publicznej, jeżeli dowożenie zapewniają
rodzice.
Art.
14b. 1.
Rodzice dziecka podlegającego obowiązkowi, o
którym mowa w
art. 14 ust. 3, są obowiązani dopełnić
czynności związanych ze zgłoszeniem dziecka do
przedszkola lub oddziału przedszkolnego w szkole
podstawowej, a także zapewnić regularne
uczęszczanie dziecka na zajęcia.
2.
Kontrolowanie spełniania obowiązku, o którym
mowa w
art. 14 ust. 3, należy do zadań dyrektora
szkoły podstawowej, w obwodzie której dziecko
mieszka.
3.
Dyrektorzy publicznych i niepublicznych
przedszkoli i szkół podstawowych, w których
zorganizowano oddziały przedszkolne, są
obowiązani powiadomić dyrektora
szkoły, w obwodzie której dziecko mieszka, o
spełnianiu przez dziecko obowiązku, o którym
mowa w
art. 14 ust. 3, w tym przedszkolu lub
oddziale przedszkolnym oraz o zmianach w tym
zakresie.
Art.
15. 1. Nauka jest obowiązkowa do ukończenia 18
roku życia.
2.
Obowiązek szkolny dziecka rozpoczyna się z
początkiem roku szkolnego w tym roku
kalendarzowym, w którym dziecko kończy 7 lat
oraz trwa do ukończenia gimnazjum, nie dłużej
jednak niż do ukończenia 18 roku życia.
Art.
16. 1. Na wniosek
rodziców naukę w szkole podstawowej może
także rozpocząć dziecko, które przed dniem 1
września kończy 6 lat, jeżeli wykazuje
psychofizyczną dojrzałość do podjęcia nauki
szkolnej.
2.
Decyzję o wcześniejszym przyjęciu dziecka do
szkoły podstawowej podejmuje dyrektor szkoły po
zasięgnięciu opinii publicznej poradni
psychologiczno-pedagogicznej. Dziecko, które
zostało wcześniej przyjęte do szkoły
podstawowej, jest zwolnione z obowiązku, o
którym mowa w
art. 14 ust. 3.
3. W
przypadkach uzasadnionych ważnymi przyczynami
rozpoczęcie spełniania przez dziecko obowiązku
szkolnego może być odroczone, nie dłużej jednak
niż o jeden rok.
4.
Decyzję w sprawie odroczenia obowiązku szkolnego
podejmuje dyrektor publicznej szkoły
podstawowej, w obwodzie której dziecko mieszka,
po zasięgnięciu opinii publicznej poradni
psychologiczno-pedagogicznej.
5.
Obowiązek szkolny spełnia się przez uczęszczanie
do szkoły podstawowej i gimnazjum, publicznych
albo niepublicznych.
5a.
Po ukończeniu gimnazjum obowiązek nauki spełnia
się:
1) przez
uczęszczanie do publicznej lub niepublicznej
szkoły ponadgimnazjalnej;
3) przez
uczęszczanie na zajęcia realizowane w ramach
działalności oświatowej prowadzonej przez
osoby prawne lub fizyczne na podstawie
art. 83a ust. 2, dla której osoby te
uzyskały akredytację, o której mowa w
art. 68b;
6.
Dyrektorzy niepublicznych szkół podstawowych i
gimnazjów oraz dyrektorzy publicznych szkół
podstawowych i gimnazjów, a także dyrektorzy
szkół specjalnych i ośrodków, o których mowa
w
art. 2 pkt 5, prowadzonych przez osoby
fizyczne lub osoby prawne niebędące jednostkami
samorządu terytorialnego, którym nie ustalono
obwodów, o przyjęciu
ucznia do
szkoły są obowiązani powiadomić dyrektora
publicznej szkoły podstawowej lub gimnazjum, w
których obwodzie
uczeń mieszka, oraz informować go o
spełnianiu przez
ucznia obowiązku szkolnego.
6a.
Przepis ust. 6 stosuje się odpowiednio do
dyrektora publicznej szkoły podstawowej i
publicznego gimnazjum o ustalonym obwodzie,
który przyjął do
szkoły
ucznia zamieszkującego w obwodzie innej
szkoły publicznej.
7.
Za spełnianie obowiązku, o którym mowa w
art. 14 ust. 3, obowiązku szkolnego i
obowiązku nauki uznaje się również udział dzieci
i młodzieży upośledzonych umysłowo w stopniu
głębokim w zajęciach
rewalidacyjno-wychowawczych, organizowanych
zgodnie z
odrębnymi przepisami.
7a.
Na wniosek
rodziców dyrektor szkoły, o której mowa w
art. 14b ust. 2, może zezwolić na spełnianie
przez dziecko obowiązku, o którym mowa w
art. 14 ust. 3, poza przedszkolem albo
oddziałem przedszkolnym oraz określić warunki
jego spełniania, uwzględniając konieczność
uzyskania przez dziecko przed rozpoczęciem
spełniania obowiązku szkolnego opinii publicznej
poradni psychologiczno-pedagogicznej.
8.
Na wniosek
rodziców dyrektor publicznej szkoły
podstawowej lub gimnazjum, w obwodzie których
dziecko mieszka, lub dyrektor szkoły
ponadgimnazjalnej, do której dziecko uczęszcza,
może zezwolić na spełnianie przez dziecko
odpowiednio obowiązku szkolnego lub obowiązku
nauki poza szkołą oraz określa warunki jego
spełniania. Dziecko spełniając odpowiednio
obowiązek szkolny lub obowiązek nauki w tej
formie może otrzymać świadectwo ukończenia
poszczególnych klas danej szkoły lub ukończenia
tej szkoły na podstawie egzaminów
klasyfikacyjnych przeprowadzonych przez szkołę,
której dyrektor zezwolił na taką formę
spełniania obowiązku szkolnego lub nauki.
9.
(uchylony).
Art.
17. 1. Sieć publicznych
szkół powinna być zorganizowana w sposób
umożliwiający wszystkim dzieciom spełnianie
obowiązku szkolnego, z uwzględnieniem ust. 2.
2.
Droga dziecka z domu do
szkoły nie może przekraczać:
1) 3 km - w
przypadku
uczniów klas I-IV szkół podstawowych,
2) 4 km - w
przypadku
uczniów klas V i VI szkół podstawowych
oraz
uczniów gimnazjów.
3.
Jeżeli droga dziecka z domu do
szkoły, w której obwodzie dziecko mieszka,
przekracza odległości wymienione w ust. 2,
obowiązkiem gminy jest zapewnienie bezpłatnego
transportu i opieki w czasie przewozu lub zwrot
kosztów przejazdu środkami komunikacji
publicznej.
3a.
Obowiązkiem gminy jest zapewnienie
uczniom niepełnosprawnym, których
kształcenie i wychowanie odbywa się na podstawie
art. 71b, bezpłatnego transportu i opieki w
czasie przewozu do najbliższej szkoły
podstawowej, gimnazjum lub ośrodka
umożliwiającego realizację obowiązku szkolnego i
obowiązku nauki dzieciom i młodzieży, o których
mowa w
art. 16 ust. 7, a także dzieciom i młodzieży
z upośledzeniem umysłowym ze sprzężonymi
niepełnosprawnościami albo zwrot kosztów
przejazdu
ucznia i opiekuna środkami komunikacji
publicznej, jeżeli dowożenie zapewniają
rodzice.
4.
Rada gminy, z uwzględnieniem ust. 1 i 2, ustala
plan sieci publicznych szkół podstawowych i
gimnazjów prowadzonych przez gminę, a także
określa granice obwodów publicznych szkół
podstawowych i gimnazjów, z wyjątkiem
specjalnych, mających siedzibę na obszarze
gminy, z zastrzeżeniem
art. 58 ust. 2. W przypadku publicznych
szkół podstawowych i gimnazjów prowadzonych
przez inne organy, określenie granic ich obwodów
następuje w uzgodnieniu z tymi organami. Uchwała
rady gminy podlega ogłoszeniu w wojewódzkim
dzienniku urzędowym.
5.
Rada powiatu ustala plan sieci publicznych szkół
ponadgimnazjalnych oraz
szkół specjalnych, z uwzględnieniem szkół
ponadgimnazjalnych i
specjalnych mających siedzibę na obszarze
powiatu prowadzonych przez inne
organy prowadzące, tak aby umożliwić
dzieciom i młodzieży zamieszkującym na obszarze
powiatu lub przebywającym w zakładach i
jednostkach, o których mowa w
art. 3 pkt 1a lit. b, realizację odpowiednio
obowiązku szkolnego lub obowiązku nauki.
6.
Ustalanie planów sieci publicznych
szkół, o których mowa w ust. 4 i 5,
następuje po uzyskaniu pozytywnej opinii
kuratora oświaty o zgodności planu z
przepisami ust. 1-5.
Art.
18.
Rodzice dziecka podlegającego obowiązkowi
szkolnemu są obowiązani do:
1) dopełnienia
czynności związanych ze zgłoszeniem dziecka
do
szkoły;
2) zapewnienia
regularnego uczęszczania dziecka na zajęcia
szkolne;
3) zapewnienia
dziecku warunków umożliwiających
przygotowywanie się do zajęć szkolnych;
4) zapewnienia
dziecku, realizującemu obowiązek szkolny
poza
szkołą, warunków nauki określonych w
zezwoleniu, o którym mowa w
art. 16 ust. 8;
5)
powiadamiania organów gminy o formie
spełniania obowiązku szkolnego lub obowiązku
nauki przez młodzież w wieku 16-18 lat i
zmianach w tym zakresie.
Art.
19. 1. Dyrektorzy publicznych szkół podstawowych
i gimnazjów kontrolują spełnianie obowiązku
szkolnego przez dzieci zamieszkujące w obwodach
tych szkół, a gmina kontroluje spełnianie
obowiązku nauki przez młodzież w wieku 16-18
lat, w tym odpowiednio:
1) kontrolują
wykonywanie obowiązków, o których mowa w
art. 18 pkt 1, 2 i 5, a także
współdziałają z
rodzicami w realizacji obowiązku, o
którym mowa w
art. 18 pkt 3 i 4,
2) prowadzą
ewidencję spełniania obowiązku szkolnego
oraz obowiązku nauki.
2.
Organ gminy prowadzący ewidencję ludności jest
obowiązany w ramach zadań własnych przesyłać
właściwym dyrektorom
szkół informacje o aktualnym stanie i
zmianach w ewidencji dzieci i młodzieży w wieku
3-18 lat.
Art.
20. Niespełnianie obowiązku, o którym mowa w
art. 14 ust. 3, obowiązku szkolnego lub
obowiązku nauki podlega egzekucji w trybie
przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w
administracji.
Rozdział 3
Zarządzanie szkołami i placówkami publicznymi
Art.
21. 1. Minister właściwy do spraw oświaty i
wychowania koordynuje i realizuje politykę
oświatową państwa i współdziała w tym zakresie z
wojewodami oraz z innymi organami i jednostkami
organizacyjnymi właściwymi w sprawach
funkcjonowania systemu oświaty.
2.
Minister właściwy do spraw oświaty i wychowania
inicjuje, koordynuje i nadzoruje organizację
ogólnopolskich olimpiad i turniejów dla
uczniów, a także może zlecić zadania z tego
zakresu, w drodze umowy, szkołom wyższym,
placówkom naukowym, stowarzyszeniom naukowym,
zawodowym i innym podmiotom prowadzącym
statutową działalność oświatową lub naukową.
Art.
22. 1. Minister właściwy do spraw oświaty i
wychowania określa w drodze rozporządzenia:
2) (uchylony);
5) (uchylony).
1a.
W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 1 pkt 3,
minister właściwy do spraw oświaty i wychowania
może wyłączyć stosowanie niektórych przepisów
ustawy w odniesieniu do
szkół, zespołów
szkół i szkolnych punktów konsultacyjnych
przy przedstawicielstwach dyplomatycznych,
urzędach konsularnych i przedstawicielstwach
wojskowych Rzeczypospolitej Polskiej, o których
mowa w
art. 5 ust. 3b pkt 1, w zakresie wynikającym
ze szczególnych warunków funkcjonowania tych
szkół, zespołów
szkół i szkolnych punktów konsultacyjnych, a
także wprowadzić w tym zakresie odrębne
unormowania.
2.
Minister właściwy do spraw oświaty i wychowania
określi ponadto, w drodze rozporządzenia:
3)
warunki i tryb zalecania do użytku szkolnego
środków dydaktycznych, uwzględniając w
szczególności:
a)
konieczność uzyskania opinii
rzeczoznawców wpisanych na listę
prowadzoną przez ministra właściwego do
spraw oświaty i wychowania,
b) warunki,
jakie muszą spełniać osoby wpisywane na
listę rzeczoznawców, oraz warunki i tryb
skreślania z listy,
c)
konieczność zapewnienia poprawności
merytorycznej i przydatności
dydaktycznej, stopnia bezpieczeństwa,
jakości technicznej i estetyki wykonania
tych środków;
4)
warunki i sposób oceniania, klasyfikowania i
promowania uczniów oraz przeprowadzania
sprawdzianów i egzaminów, z
uwzględnieniem:
a) prawa
ucznia do jawnej i umotywowanej
oceny oraz informacji o wymaganiach
edukacyjnych,
b)
tworzenia wewnątrzszkolnych systemów
oceniania,
c)
dostosowania wymagań edukacyjnych do
indywidualnych potrzeb psychofizycznych
i edukacyjnych
ucznia,
d)
przekazywania
rodzicom informacji o postępach i
trudnościach
ucznia w nauce,
e)
kompetencji okręgowych komisji
egzaminacyjnych w zakresie
przygotowywania, przeprowadzania i
oceniania sprawdzianu i egzaminów,
f)
możliwości zwalniania z części lub
całości sprawdzianu i egzaminu laureatów
i finalistów odpowiednio konkursów i
olimpiad przedmiotowych,
g)
możliwości unieważnienia sprawdzianu lub
egzaminu w przypadku stwierdzenia
naruszenia przepisów dotyczących
przeprowadzania sprawdzianu i egzaminów,
jeżeli to naruszenie mogło mieć wpływ na
wynik sprawdzianu lub egzaminu;
7)
organizację roku szkolnego,
uwzględniającą w szczególności terminy
rozpoczynania i kończenia zajęć
dydaktyczno-wychowawczych, przerw
świątecznych i ferii szkolnych;
9) (uchylony);
2a.
Minister właściwy do spraw oświaty i wychowania
może określić, w drodze rozporządzenia,
przypadki, w których do szkoły dla dorosłych
można przyjąć osobę, która ukończyła 16 lat, a w
przypadku uczestników Ochotniczych Hufców Pracy
15 lat, biorąc pod uwagę opóźnienie w cyklu
kształcenia.
3.
Minister Sprawiedliwości, w porozumieniu z
ministrem właściwym do spraw oświaty i
wychowania, określi, w drodze rozporządzenia,
organizację roku szkolnego w szkołach w
zakładach poprawczych i w schroniskach dla
nieletnich, z uwzględnieniem w szczególności
specyfiki organizacji pracy wychowawczej i
resocjalizacyjnej w tych zakładach i
schroniskach oraz zapewnienia wykonywania
orzeczeń sądowych.
4.
Rozporządzenie wydane na podstawie ust. 2 pkt 4
określi warunki zwalniania
uczniów z obowiązku zdawania odpowiednio
sprawdzianu lub egzaminu gimnazjalnego.
Art.
22a. 1.
Nauczyciel ma prawo wyboru programu
wychowania przedszkolnego, programu nauczania
oraz podręcznika spośród programów i
podręczników dopuszczonych do użytku szkolnego.
2.
Nauczyciel ma prawo opracowania własnego
programu wychowania przedszkolnego lub programu
nauczania.
3.
Minister właściwy do spraw oświaty i wychowania,
a w przypadku programów nauczania i podręczników
do
szkół artystycznych - minister właściwy do
spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego,
w drodze decyzji administracyjnej, dopuszcza do
użytku szkolnego programy wychowania
przedszkolnego, programy nauczania i
podręczniki.
4.
Program lub podręcznik może być dopuszczony do
użytku szkolnego, jeżeli uzyskał pozytywne
opinie rzeczoznawców wskazanych odpowiednio
przez ministra właściwego do spraw oświaty i
wychowania lub ministra właściwego do spraw
kultury i ochrony dziedzictwa narodowego spośród
rzeczoznawców wpisanych na listy rzeczoznawców
prowadzone przez tych ministrów.
5.
Podmiot ubiegający się o dopuszczenie do użytku
szkolnego programu lub podręcznika wnosi opłatę.
6.
(uchylony).
7.
Minister właściwy do spraw oświaty i wychowania
oraz minister właściwy do spraw kultury i
ochrony dziedzictwa narodowego, w drodze decyzji
administracyjnej, może cofnąć dopuszczenie do
użytku szkolnego programu lub podręcznika:
1) na wniosek
podmiotu, który posiada tytuł prawny do
programu lub podręcznika;
2) z urzędu - w
przypadku gdy co najmniej dwóch
rzeczoznawców, o których mowa w ust. 4,
stwierdzi, że program lub podręcznik utracił
aktualność lub przydatność dydaktyczną, albo
od wyczerpania nakładu minęły 3 lata i nie
przewiduje się wznowienia wydania.
8.
Minister właściwy do spraw oświaty i wychowania,
a w przypadku programów nauczania i podręczników
dla
szkół artystycznych - minister właściwy do
spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego,
określą, w drodze rozporządzenia:
9.
Rozporządzenie, o którym mowa w ust. 8, powinno
w szczególności uwzględnić:
2) posiadanie
przez rzeczoznawców wykształcenia wyższego
oraz doświadczenia w pracy naukowej lub
dydaktycznej;
3) instytucje,
których opinia jest wymagana przy ubieganiu
się o wpisanie na listę rzeczoznawców;
4) prowadzenie
wykazów programów i podręczników
dopuszczonych do użytku szkolnego;
5) tworzenie
szkolnych zestawów programów nauczania;
6) wysokość
opłat wnoszonych w postępowaniu o
dopuszczenie programu lub podręcznika do
użytku szkolnego z możliwością różnicowania
opłat w zależności od rodzaju programu i
podręcznika oraz etapu edukacyjnego, do
którego są przeznaczone, z tym że opłata za
dopuszczenie programu wychowania
przedszkolnego i programu nauczania nie
powinna przekraczać 800 zł, a za
dopuszczenie podręcznika - 4 800 zł,
waloryzowanych corocznie średniorocznym
wskaźnikiem cen towarów i usług
konsumpcyjnych ogółem ustalonym w ustawie
budżetowej.
Art.
23. W zakresie kształcenia zawodowego zadania
określone w
art. 22 ust. 2 pkt 1-3 i w
art. 22a ust. 8 minister właściwy do spraw
oświaty i wychowania wykonuje w uzgodnieniu z
ministrami właściwymi dla zawodów ujętych w
klasyfikacji zawodów szkolnictwa zawodowego, o
której mowa w
art. 24 ust. 1.
Art.
24. 1. Minister właściwy do spraw oświaty i
wychowania na wniosek właściwych ministrów
określa, w drodze rozporządzenia,
klasyfikację zawodów szkolnictwa zawodowego,
z uwzględnieniem klasyfikacji zawodów i
specjalności występujących w gospodarce
narodowej.
2.
Wniosek właściwego ministra, o którym mowa w
ust. 1, powinien zawierać opis zawodu ze zbiorem
umiejętności zawodowych, uzasadnienie potrzeby
kształcenia w tym zawodzie, nazwę i miejsce
zawodu w określonej grupie klasyfikacji zawodów
i specjalności, o której mowa w ust. 1, a także
informację o potrzebach rynku pracy w zakresie
danego zawodu oraz opinię organizacji
pracodawców reprezentatywnych w rozumieniu
ustawy z dnia 6 lipca 2001 r. o Trójstronnej
Komisji do Spraw Społeczno-Gospodarczych i
wojewódzkich komisjach dialogu społecznego (Dz.
U. Nr 100, poz. 1080, z późn. zm. ).
2a.
Właściwy minister, o którym mowa w ust. 1, może
wspomagać materialnie i organizacyjnie
szkoły i
placówki kształcące w danym zawodzie w
zakresie zajęć praktycznych i stosowania
nowoczesnych technik i technologii w procesie
kształcenia zawodowego w odniesieniu do potrzeb
rynku pracy.
3.
(uchylony).
4.
Stowarzyszenia zawodowe, samorządy gospodarcze
oraz inne organizacje gospodarcze mogą
występować do właściwych ministrów z propozycją
ustanawiania nowych zawodów szkolnictwa
zawodowego.
5.
(uchylony).
6.
Minister właściwy do spraw oświaty i wychowania
określi, w drodze rozporządzenia,
profile kształcenia ogólnozawodowego
odpowiadające określonym dziedzinom gospodarki.
Art.
25. (uchylony).
Art.
26. (uchylony).
Art.
27. (uchylony).
Art.
28. Przepisy ustawy nie naruszają uprawnień
Ministra Obrony Narodowej do zakładania,
prowadzenia i nadzorowania
szkół na podstawie przepisów o służbie
wojskowej żołnierzy zawodowych.
Art.
29. Rada Ministrów może określić, w drodze
rozporządzenia,
wykaz szkół i placówek, które prowadzą: minister
właściwy do spraw wewnętrznych, Minister Obrony
Narodowej i Minister Sprawiedliwości.
Art.
30. 1.
Kuratora oświaty powołuje i odwołuje
wojewoda w porozumieniu z ministrem właściwym do
spraw oświaty i wychowania. W przypadku
odwołania
kuratora oświaty wojewoda, z dniem odwołania
kuratora, powierza pełnienie jego obowiązków
wicekuratorowi oświaty.
2.
Kandydata na stanowisko
kuratora oświaty wyłania się w drodze
konkursu. Konkurs ogłasza wojewoda najpóźniej w
ciągu miesiąca od dnia, w którym nastąpiło
odwołanie
kuratora.
2a.
Kandydatem na stanowisko
kuratora oświaty może być
nauczyciel mianowany lub dyplomowany mający
wykształcenie wyższe magisterskie oraz
posiadający co najmniej 7-letni staż pracy w
swoim zawodzie, w tym co najmniej 3-letni staż
na stanowisku wymagającym sprawowania nadzoru
pedagogicznego.
2b.
Konkurs na stanowisko
kuratora oświaty przeprowadza komisja
konkursowa powoływana przez wojewodę. W skład
komisji konkursowej wchodzi po dwóch
przedstawicieli:
1) ministra
właściwego do spraw oświaty i wychowania,
2) wojewody,
3) sejmiku
województwa
oraz po jednym
przedstawicielu wojewódzkich struktur
związków zawodowych o zasięgu
ogólnokrajowym, zrzeszających
nauczycieli.
3.
Minister właściwy do spraw oświaty i wychowania
określi, w drodze rozporządzenia,
regulamin konkursu na stanowisko kuratora
oświaty oraz tryb pracy komisji konkursowej.
4.
Wicekuratorów oświaty powołuje i odwołuje
wojewoda na wniosek
kuratora oświaty.
Art.
31.
Kurator oświaty, w imieniu wojewody,
wykonuje zadania i kompetencje w zakresie
oświaty określone w ustawie i przepisach
odrębnych na obszarze województwa, a w
szczególności:
1) sprawuje
nadzór pedagogiczny nad publicznymi i
niepublicznymi
szkołami i
placówkami oraz placówkami doskonalenia
nauczycieli, w tym nad niepublicznymi
placówkami doskonalenia nauczycieli o
zasięgu ogólnokrajowym, które znajdują się
na obszarze danego województwa;
2) wydaje
decyzje administracyjne w sprawach
określonych w ustawie;
3) (uchylony);
4) współdziała
z radami oświatowymi powołanymi na podstawie
art. 48;
5) wykonuje
zadania organu wyższego stopnia w rozumieniu
przepisów
Kodeksu postępowania administracyjnego:
a) w
stosunku do organów jednostek samorządu
terytorialnego - w sprawach
szkół publicznych, zakładanych i
prowadzonych przez osoby prawne i
fizyczne, oraz
szkół i
placówek niepublicznych,
b) w
stosunku do dyrektorów
szkół - w sprawach z zakresu
obowiązku szkolnego i obowiązku nauki
oraz w sprawach skreślenia
uczniów z listy
uczniów;
6) realizuje
politykę oświatową państwa, a także
współdziała z organami jednostek samorządu
terytorialnego w tworzeniu i realizowaniu
odpowiednio regionalnej i lokalnej polityki
oświatowej, zgodnych z polityką oświatową
państwa;
6b) opiniuje
plany pracy placówek doskonalenia
nauczycieli, z wyjątkiem placówek
prowadzonych przez ministra właściwego do
spraw oświaty i wychowania i ministra
właściwego do spraw kultury i ochrony
dziedzictwa narodowego;
6c) opracowuje
programy wykorzystania środków na
dofinansowanie doskonalenia
nauczycieli, wyodrębnionych w budżecie
wojewody, po zasięgnięciu opinii związków
zawodowych reprezentatywnych w rozumieniu
ustawy z dnia 6 lipca 2001 r. o Trójstronnej
Komisji do Spraw Społeczno-Gospodarczych i
wojewódzkich komisjach dialogu społecznego;
7) organizuje
olimpiady, konkursy, turnieje, przeglądy
oraz inne formy współzawodnictwa i
prezentacji osiągnięć
uczniów
szkół na obszarze województwa;
8) współdziała
z okręgowymi komisjami egzaminacyjnymi;
10) wspomaga
działania w zakresie organizowania egzaminów
i sprawdzianów w
szkołach;
11) współdziała
z organami jednostek samorządu
terytorialnego w zakresie kształtowania i
rozwoju bazy materialnej
szkół i
placówek;
12) współdziała
z właściwymi organami, organizacjami i
innymi podmiotami w sprawach dotyczących
warunków rozwoju dzieci i młodzieży, w tym w
przeciwdziałaniu zjawiskom patologii
społecznej, a także może wspomagać działania
tych podmiotów;
13) koordynuje,
wspomaga i nadzoruje organizację wypoczynku
dzieci i młodzieży na obszarze województwa w
okresie ferii letnich i zimowych;
14) wykonuje
inne zadania określone w przepisach
odrębnych, w szczególności w zakresie
obronności.
Art.
32. 1.
Kurator oświaty wykonuje swoje zadania i
kompetencje przy pomocy kuratorium oświaty.
2.
Kuratoria oświaty są państwowymi jednostkami
budżetowymi.
3.
Wojewoda, na wniosek
kuratora oświaty, może tworzyć delegatury
kuratorium oświaty. Kierownik delegatury może, z
upoważnienia
kuratora oświaty, prowadzić sprawy na
obszarze działania delegatury, w tym sprawować
nadzór pedagogiczny i wydawać decyzje
administracyjne.
4.
Minister właściwy do spraw oświaty i wychowania
w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
administracji publicznej określa, w drodze
rozporządzenia,
organizację kuratoriów oświaty oraz zasady
tworzenia ich delegatur.
Art.
32a. 1. Nadzór pedagogiczny nad publicznymi i
niepublicznymi
szkołami i
placówkami
artystycznymi, placówkami, o których mowa w
art. 2 pkt 7, dla
uczniów
szkół artystycznych oraz placówkami
doskonalenia nauczycieli
szkół artystycznych sprawuje minister
właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa
narodowego, który w tym celu, a także w celu
realizacji zadań, o których mowa w
art. 5 ust. 7, w odniesieniu do
szkół i
placówek przez siebie prowadzonych może, w
porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
oświaty i wychowania, w drodze rozporządzenia,
utworzyć specjalistyczną jednostkę nadzoru
oraz
określić jej organizację i zakres powierzonych
zadań związanych ze sprawowaniem nadzoru
pedagogicznego oraz zadań, o których mowa w art.
5 ust. 7.
1a.
Minister właściwy do spraw rolnictwa sprawuje
nadzór pedagogiczny nad publicznymi szkołami
rolniczymi, placówkami rolniczymi oraz
placówkami doskonalenia nauczycieli przedmiotów
zawodowych, którzy nauczają w szkołach
rolniczych, przez siebie prowadzonymi, a
minister właściwy do spraw środowiska - nad
publicznymi szkołami leśnymi przez siebie
prowadzonymi. W tym celu, a także w celu
realizacji zadań, o których mowa w
art. 5 ust. 7, w odniesieniu do szkół i
placówek przez siebie prowadzonych odpowiednio
minister właściwy do spraw rolnictwa lub
minister właściwy do spraw środowiska mogą, w
porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
oświaty i wychowania, w drodze rozporządzenia,
utworzyć specjalistyczną jednostkę nadzoru oraz
określić jej organizację i zakres powierzonych
zadań związanych ze sprawowaniem nadzoru
pedagogicznego.
2.
Specjalistyczne jednostki nadzoru, o których
mowa w ust. 1 i 1a, są państwowymi jednostkami
budżetowymi finansowanymi odpowiednio z budżetu
ministra właściwego do spraw kultury i ochrony
dziedzictwa narodowego, ministra właściwego do
spraw rolnictwa lub ministra właściwego do spraw
środowiska.
3.
Przepisy ust. 1 i 1a nie naruszają uprawnień
kuratora oświaty w zakresie nadzoru
pedagogicznego nad nauczaniem przedmiotów
ogólnokształcących w
szkołach artystycznych, a także nad
nauczaniem przedmiotów ogólnokształcących w
szkołach rolniczych i w szkołach leśnych
prowadzonych przez odpowiednio ministra
właściwego do spraw rolnictwa lub ministra
właściwego do spraw środowiska.
4. W
odniesieniu do publicznych
szkół i
placówek
artystycznych minister właściwy do spraw
kultury i ochrony dziedzictwa narodowego wydaje
w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
oświaty i wychowania przepisy określone w
art. 11 ust. 2 oraz
art. 22 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 1-8.
5.
Rozporządzenia, o których mowa w
art. 22 ust. 2 pkt 1, pkt 2 lit. d i pkt 3,
minister właściwy do spraw oświaty i wychowania
wydaje w porozumieniu odpowiednio z ministrem
właściwym do spraw rolnictwa lub ministrem
właściwym do spraw środowiska.
Art.
32b. W przypadku publicznych i niepublicznych
szkół prowadzących kształcenie w zawodach dla
żeglugi morskiej i śródlądowej
kurator oświaty sprawuje nadzór
pedagogiczny, we współdziałaniu odpowiednio z
ministrem właściwym do spraw gospodarki morskiej
oraz ministrem właściwym do spraw transportu, w
zakresie realizowania w procesie kształcenia w
tych szkołach postanowień Międzynarodowej
konwencji o wymaganiach w zakresie wyszkolenia
marynarzy, wydawania im świadectw oraz pełnienia
wacht, 1978, sporządzonej w Londynie dnia 7
lipca 1978 r. (Dz. U. z 1984 r. Nr 39, poz. 201
oraz z 1999 r. Nr 30, poz. 286).
Art.
33. 1. Nadzór pedagogiczny polega na:
2) analizowaniu
i ocenianiu efektów działalności
dydaktycznej, wychowawczej i opiekuńczej
oraz innej działalności statutowej
szkół i
placówek;
4) inspirowaniu
nauczycieli do innowacji pedagogicznych,
metodycznych i organizacyjnych.
2. W
zakresie wymienionym w ust. 1 pkt 1 i 2
nadzorowi podlega w szczególności:
1) zgodność
zatrudniania
nauczycieli z wymaganymi kwalifikacjami;
3)
przestrzeganie zasad oceniania,
klasyfikowania i promowania
uczniów oraz przeprowadzania egzaminów,
a także przestrzeganie przepisów dotyczących
obowiązku szkolnego oraz obowiązku nauki;
5) (uchylony);
6)
przestrzeganie praw dziecka i praw
ucznia oraz upowszechnianie wiedzy o
tych prawach;
7) zapewnienie
uczniom bezpiecznych i higienicznych
warunków nauki, wychowania i opieki.
3.
Nauczyciele, o których mowa w
art. 35 ust. 5, wykonujący czynności z
zakresu nadzoru pedagogicznego mają prawo:
2) wglądu do
prowadzonej przez
szkołę lub
placówkę dokumentacji dotyczącej
przebiegu nauczania, wychowania i opieki
oraz organizacji pracy;
3) udziału w
posiedzeniu rady pedagogicznej, po uprzednim
powiadomieniu dyrektora
szkoły;
4) wstępu w
charakterze obserwatora na zajęcia
dydaktyczne, wychowawcze, opiekuńcze i inne
zajęcia organizowane przez
szkołę lub
placówkę, po uprzednim powiadomieniu
dyrektora
szkoły lub
placówki;
5)
przeprowadzania badań służących ocenie
efektywności działalności dydaktycznej,
wychowawczej oraz opiekuńczej
szkół i
placówek.
4.
Nauczyciele, o których mowa w
art. 35 ust. 5, mogą wydawać dyrektorom
szkół i
placówek doraźne zalecenia oraz zgłaszać
uwagi i wnioski wynikające z przeprowadzonych
czynności.
5.
Dyrektor
szkoły lub
placówki w ciągu 7 dni od otrzymania
zaleceń, uwag i wniosków, o których mowa w ust.
4, może zgłosić wobec nich zastrzeżenia do
organu sprawującego nadzór pedagogiczny.
6. W
przypadku nieuwzględnienia zastrzeżeń przez
organ sprawujący nadzór pedagogiczny, dyrektor
szkoły lub
placówki jest obowiązany powiadomić ten
organ o realizacji zaleceń, uwag i wniosków w
terminie 30 dni.
7. W
razie stwierdzenia istotnych uchybień w
działalności
szkoły lub
placówki, organ sprawujący nadzór
pedagogiczny niezależnie od środków, o których
mowa w ust. 4, zawiadamia o stwierdzonych
uchybieniach
organ prowadzący szkołę lub placówkę.
8.
Organ sprawujący nadzór pedagogiczny może
wydawać
organowi prowadzącemu szkołę lub placówkę
zalecenia wynikające z czynności nadzoru.
Przepisy ust. 5 i 6 stosuje się odpowiednio.
Art.
34. 1. Jeżeli
szkoła lub
placówka albo
organ prowadzący prowadzi swoją działalność
z naruszeniem przepisów ustawy, organ sprawujący
nadzór pedagogiczny może polecić, w drodze
decyzji, usunięcie uchybień w wyznaczonym
terminie, z zastrzeżeniem ust. 5.
2. W
przypadku stwierdzenia niedostatecznych efektów
kształcenia lub wychowania w
szkole lub
placówce organ sprawujący nadzór
pedagogiczny poleca dyrektorowi
szkoły lub
placówki opracowanie, w uzgodnieniu z
organem prowadzącym, programu i harmonogramu
poprawy efektywności kształcenia lub wychowania.
Wdrożenie programu następuje w terminach
określonych w harmonogramie, zaakceptowanych
przez organ sprawujący nadzór pedagogiczny.
Program musi uwzględnić uwagi i wnioski
zgłoszone przez organ sprawujący nadzór
pedagogiczny.
2a.
Jeżeli dyrektor
szkoły lub
placówki nie usunie w wyznaczonym terminie
uchybień, o których mowa w ust. 1, nie opracuje
lub nie wdroży w określonych w harmonogramie
terminach programu poprawy efektywności
kształcenia lub wychowania albo nie uwzględni w
tym programie zgłoszonych uwag i wniosków, organ
sprawujący nadzór pedagogiczny występuje do
organu prowadzącego szkołę lub placówkę z
wnioskiem o odwołanie dyrektora
szkoły lub
placówki z końcem albo w czasie roku
szkolnego bez wypowiedzenia. Wniosek złożony w
tej sprawie przez organ sprawujący nadzór
pedagogiczny jest wiążący dla
organu prowadzącego szkołę lub placówkę.
3. W
przypadku
szkoły prowadzonej przez osobę prawną lub
fizyczną, z wyjątkiem
szkoły prowadzonej przez jednostkę samorządu
terytorialnego, niewykonanie polecenia, o którym
mowa w ust. 1 lub 2, może stanowić podstawę
cofnięcia, w drodze decyzji, zezwolenia na
założenie tej
szkoły. Cofnięcie zezwolenia na założenie
szkoły jest równoznaczne z postawieniem jej
w stan likwidacji.
4.
Jeżeli
szkoła lub
placówka prowadzona przez jednostkę
samorządu terytorialnego, a także sama jednostka
samorządu terytorialnego, nie usunie uchybień
wynikłych z naruszenia przepisów ustawy, o
których mowa w ust. 1, organ sprawujący nadzór
pedagogiczny zawiadamia o tym fakcie wojewodę
sprawującego nadzór nad działalnością komunalną.
5.
Przepisów ust. 1 i 4 nie stosuje się, jeżeli
naruszenie przepisów ustawy nastąpiło w uchwale
organu jednostki samorządu terytorialnego. W tym
przypadku
kurator oświaty jest obowiązany niezwłocznie
powiadomić o naruszeniu przepisów ustawy
wojewodę.
Art.
34a. 1.
Organ prowadzący szkołę lub placówkę
sprawuje nadzór nad jej działalnością w zakresie
spraw finansowych i administracyjnych, z
uwzględnieniem odrębnych przepisów.
2. W
zakresie wymienionym w ust. 1 nadzorowi podlega
w szczególności:
1) prawidłowość
dysponowania przyznanymi
szkole lub
placówce środkami budżetowymi oraz
pozyskanymi przez
szkołę lub
placówkę środkami pochodzącymi z innych
źródeł, a także gospodarowania mieniem;
2)
przestrzeganie obowiązujących przepisów
dotyczących bezpieczeństwa i higieny pracy
pracowników i
uczniów;
3)
przestrzeganie przepisów dotyczących
organizacji pracy
szkoły i
placówki.
3.
Do wykonywania nadzoru, o którym mowa w ust. 1,
stosuje się odpowiednio przepisy
art. 33 ust. 3 pkt 1 i 2 oraz ust. 4-6.
4.
Organ prowadzący szkołę lub placówkę,
nieposiadający uprawnień do sprawowania nadzoru
pedagogicznego, może występować w sprawach
dydaktyczno-wychowawczych i opiekuńczych z
wnioskami do dyrektora
szkoły lub
placówki i organu sprawującego nadzór
pedagogiczny. Dyrektor lub organ, który otrzymał
wniosek, jest obowiązany do udzielenia
odpowiedzi w terminie 14 dni.
Art.
34b.
Organ prowadzący szkołę lub placówkę, a w
zakresie działalności dydaktyczno-wychowawczej i
opiekuńczej również organ sprawujący nadzór
pedagogiczny, mogą ingerować w działalność
szkoły lub
placówki wyłącznie w zakresie i na zasadach
określonych w ustawie. W przypadku szkół przy
zakładach karnych ingerencja ta jest
dopuszczalna również w zakresie realizacji celów
wykonania kary pozbawienia wolności określonych
w Kodeksie karnym wykonawczym, a w przypadku
szkół przy zakładach poprawczych i schroniskach
dla nieletnich - w zakresie realizacji celów
określonych w
przepisach o postępowaniu w sprawach nieletnich.
Art.
35. 1. Minister właściwy do spraw oświaty i
wychowania:
1) sprawuje
nadzór pedagogiczny nad szkołami oraz
placówkami doskonalenia nauczycieli, o
których mowa w
art. 5 ust. 3b;
2) nadzoruje i
koordynuje wykonywanie nadzoru
pedagogicznego na terenie kraju, w
szczególności nadzoruje działalność
kuratorów oświaty w tym zakresie.
2. W
celu realizacji zadań, o których mowa w ust. 1
pkt 2 oraz w
art. 21, minister właściwy do spraw oświaty
i wychowania w szczególności:
1) ustala
podstawowe kierunki realizacji przez
kuratorów oświaty polityki oświatowej
państwa, w szczególności zadań z zakresu
nadzoru pedagogicznego;
2) kontroluje
sprawność i efektywność nadzoru
pedagogicznego sprawowanego przez
kuratorów oświaty oraz przestrzeganie
przepisów obowiązujących w tym zakresie, a
także może wydawać na piśmie
kuratorom oświaty wiążące ich wytyczne i
polecenia, z wyjątkiem indywidualnych spraw
rozstrzyganych w drodze decyzji
administracyjnej;
3) może żądać
od
kuratorów oświaty informacji, dokumentów
i sprawozdań okresowych lub dotyczących
określonej sprawy albo rodzaju spraw;
5) może
ogłaszać w wydawanym przez siebie dzienniku
urzędowym zalecane standardy wyposażenia
szkół niezbędne do nauczania przedmiotów
ogólnokształcących.
2a.
Minister Sprawiedliwości i podporządkowane
organy sprawują nadzór pedagogiczny nad
zakładami poprawczymi, schroniskami dla
nieletnich, ośrodkami
diagnostyczno-konsultacyjnymi oraz nad szkołami
w tych zakładach i schroniskach, a także nad
szkołami przy zakładach karnych, z wyjątkiem
nadzoru nad nauczaniem przedmiotów
ogólnokształcących, który sprawuje
kurator oświaty.
3.
(uchylony).
4.
Dyrektor
szkoły lub
placówki oraz inni
nauczyciele zajmujący stanowiska
kierownicze, z zastrzeżeniem
art. 36 ust. 2, sprawują nadzór pedagogiczny
w stosunku do
nauczycieli zatrudnionych w tych
szkołach i
placówkach, a w
szkołach i
placówkach prowadzących kształcenie zawodowe
oraz u pracodawców, u których jest organizowana
praktyczna nauka zawodu, także w stosunku do
instruktorów praktycznej nauki zawodu.
5.
Kurator oświaty oraz organy, o których mowa
w ust. 1 i 2a oraz w
art. 32a i
32b, sprawują nadzór pedagogiczny przy
pomocy
nauczycieli zatrudnionych na stanowiskach
wymagających kwalifikacji pedagogicznych w
kuratoriach oświaty oraz w urzędach tych organów
lub podporządkowanych im jednostkach
organizacyjnych.
5a.
Kurator oświaty oraz organy, o których mowa
w ust. 5, mogą zlecać osobom posiadającym
odpowiednie kwalifikacje prowadzenie badań i
opracowywanie ekspertyz służących ocenie
efektywności działalności dydaktycznej,
wychowawczej oraz opiekuńczej
szkół i
placówek.
6.
Minister właściwy do spraw oświaty i wychowania
w porozumieniu z zainteresowanymi ministrami
określa, w drodze rozporządzenia,
szczegółowe zasady sprawowania nadzoru
pedagogicznego, wykaz stanowisk, o których mowa
w ust. 5, kwalifikacje niezbędne do sprawowania
nadzoru pedagogicznego, a także kwalifikacje
osób, o których mowa w ust. 5a.
Art.
35a. 1. Nadzór pedagogiczny nad publicznymi i
niepublicznymi placówkami
opiekuńczo-wychowawczymi oraz ośrodkami
adopcyjno-opiekuńczymi, działającymi na
podstawie
przepisów o pomocy społecznej, regulują te
przepisy, z zastrzeżeniem ust. 2.
2.
Kurator oświaty sprawuje nadzór pedagogiczny
nad
szkołami działającymi w placówkach, o
których mowa w ust. 1.
Art.
36. 1.
Szkołą lub
placówką kieruje
nauczyciel mianowany lub dyplomowany,
któremu powierzono stanowisko dyrektora.
2.
Szkołą lub
placówką, za zgodą
kuratora oświaty, może również kierować
osoba niebędąca
nauczycielem powołana na stanowisko
dyrektora przez
organ prowadzący.
Kurator oświaty przy wyrażaniu zgody
uwzględnia w szczególności posiadanie przez tę
osobę wykształcenia i przygotowania zawodowego
odpowiadającego kierunkowi kształcenia w
szkole lub zakresowi zadań
placówki.
2a.
Osoba, o której mowa w ust. 2, nie może
sprawować nadzoru pedagogicznego. W przypadku
powołania takiej osoby na stanowisko dyrektora
nadzór pedagogiczny sprawuje
nauczyciel zajmujący inne stanowisko
kierownicze w
szkole lub
placówce.
3.
Minister właściwy do spraw oświaty i wychowania,
a w stosunku do
szkół artystycznych - w porozumieniu z
ministrem właściwym do spraw kultury i ochrony
dziedzictwa narodowego określa, w drodze
rozporządzenia,
wymagania, jakim powinna odpowiadać osoba
zajmująca stanowisko dyrektora oraz inne
stanowisko kierownicze, w poszczególnych typach
szkół i placówek.
Art.
36a. 1. Stanowisko dyrektora
szkoły lub
placówki, z zastrzeżeniem ust. 2, powierza
organ prowadzący szkołę lub placówkę.
2.
Powierzenie przez
organ prowadzący stanowiska dyrektora
szkoły lub
placówki może nastąpić, jeżeli organ
sprawujący nadzór pedagogiczny nie zgłosi, w
terminie 14 dni od przedstawienia kandydata na
to stanowisko, umotywowanego zastrzeżenia.
3.
Kandydata na stanowisko dyrektora
szkoły lub
placówki wyłania się w drodze konkursu.
Kandydatowi nie można odmówić powierzenia
stanowiska dyrektora, chyba że organ sprawujący
nadzór pedagogiczny zgłosił zastrzeżenie, o
którym mowa w ust. 2.
3a.
Wymogu przeprowadzania konkursu na stanowisko
dyrektora nie stosuje się do
szkół i
placówek publicznych prowadzonych przez
osoby fizyczne lub osoby prawne niebędące
jednostkami samorządu terytorialnego.
4.
Jeżeli do konkursu nie zgłosi się żaden kandydat
albo w wyniku konkursu nie wyłoniono kandydata,
organ prowadzący powierza to stanowisko
ustalonemu przez siebie kandydatowi, po
zasięgnięciu opinii rady
szkoły lub
placówki i rady pedagogicznej. Przepis ust.
2 stosuje się odpowiednio.
4a.
Do czasu powierzenia stanowiska dyrektora,
zgodnie z ust. 3 lub 4,
organ prowadzący może powierzyć pełnienie
obowiązków dyrektora
szkoły wicedyrektorowi, a w
szkołach, w których nie ma wicedyrektora,
nauczycielowi tej
szkoły, jednak nie dłużej niż na okres 6
miesięcy.
5. W
celu przeprowadzenia konkursu
organ prowadzący szkołę lub placówkę
powołuje komisję konkursową w składzie:
1) po trzech
przedstawicieli:
b) organu
sprawującego nadzór pedagogiczny;
2) po dwóch
przedstawicieli:
a) rady
pedagogicznej,
3) po jednym
przedstawicielu zakładowych organizacji
związkowych, przy czym przedstawiciel
związku zawodowego nie może być zatrudniony
w
szkole lub
placówce, której konkurs dotyczy.
5a.
(uchylony).
5b.
Przepis ust. 5 stosuje się również w przypadku
konkursu na stanowisko dyrektora nowo
zakładanego zespołu
szkół lub
placówek, z tym że:
1) dwóch
przedstawicieli rady pedagogicznej wyłania
się spośród przedstawicieli rad
pedagogicznych wszystkich
szkół lub
placówek łączonych w zespół;
6. W
przypadku
szkół i
placówek nowo zakładanych skład komisji
konkursowej określa
organ prowadzący tę szkołę lub placówkę w
uzgodnieniu z organem sprawującym nadzór
pedagogiczny.
7. W
przypadku
szkół i
placówek, o których mowa w
art. 44 i
art. 52 ust. 1, w skład komisji nie wchodzą
odpowiednio przedstawiciele rady pedagogicznej i
rodziców.
7a.
Minister właściwy do spraw oświaty i wychowania,
a w przypadku
szkół artystycznych i placówek, o których
mowa w
art. 2 pkt 7, dla
uczniów
szkół artystycznych - minister właściwy do
spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego,
określi, w drodze rozporządzenia,
regulamin konkursu na stanowisko dyrektora
szkoły lub placówki oraz tryb pracy komisji
konkursowej, uwzględniając w szczególności
sposób ogłaszania konkursu oraz sposób
nadzorowania prawidłowości postępowania
konkursowego przez
organ prowadzący szkołę lub placówkę.
8.
Stanowisko dyrektora
szkoły lub
placówki powierza się na 5 lat szkolnych. W
uzasadnionych przypadkach, w uzgodnieniu z
kuratorem oświaty, a w przypadku
szkoły i
placówki
artystycznej oraz placówek, o których mowa w
art. 2 pkt 7, dla
uczniów
szkół artystycznych - z ministrem właściwym
do spraw kultury i ochrony dziedzictwa
narodowego, można powierzyć to stanowisko na
krótszy okres, jednak nie krótszy niż 1 rok
szkolny.
9.
Po upływie okresu, o którym mowa w ust. 8,
organ prowadzący, po zasięgnięciu opinii
rady
szkoły lub
placówki i rady pedagogicznej, w uzgodnieniu
z
kuratorem oświaty, a w przypadku
szkoły i
placówki
artystycznej oraz placówki, o której mowa w
art. 2 pkt 7, dla
uczniów
szkół artystycznych - z ministrem właściwym
do spraw kultury i ochrony dziedzictwa
narodowego, może przedłużać powierzenie
stanowiska na kolejne okresy wymienione w ust.
8.
9a.
Przepisy ust. 1-9 stosuje się odpowiednio do
osoby, o której mowa w
art. 36 ust. 2.
10.
Przepisy ust. 1-9a i
art. 37 nie dotyczą
szkół prowadzonych przez Ministra Obrony
Narodowej i Ministra Sprawiedliwości lub
podporządkowane im organy.
Art.
37. 1. W
szkole lub
placówce, w których zgodnie z ramowym
statutem może być utworzone stanowisko
wicedyrektora i inne stanowiska kierownicze,
powierzenia tych stanowisk i odwołania z nich
dokonuje dyrektor
szkoły lub
placówki, po zasięgnięciu opinii
organu prowadzącego, rady
szkoły lub
placówki oraz rady pedagogicznej.
2.
Umowa o pracę na stanowisku
nauczyciela, zawarta na czas określony
krótszy niż okres powierzenia stanowiska
kierowniczego, ulega przedłużeniu na okres
powierzenia.
3. W
przypadku osób, o których mowa w
art. 36 ust. 2, przepis ust. 1 stosuje się
odpowiednio.
Art.
38. 1. Organ, który powierzył
nauczycielowi stanowisko kierownicze w
szkole lub
placówce:
1) odwołuje
nauczyciela ze stanowiska kierowniczego
w razie:
a) złożenia
przez
nauczyciela rezygnacji, za
trzymiesięcznym wypowiedzeniem,
c) złożenia
przez organ sprawujący nadzór
pedagogiczny wniosku, o którym mowa w
art. 34 ust. 2a,
2) w
przypadkach szczególnie uzasadnionych, po
uzyskaniu pozytywnej opinii
kuratora oświaty, a w przypadku
szkoły i
placówki
artystycznej oraz placówki, o której
mowa w
art. 2 pkt 7, dla
uczniów
szkół artystycznych, prowadzonej przez
jednostkę samorządu terytorialnego po
zasięgnięciu opinii ministra właściwego do
spraw kultury i ochrony dziedzictwa
narodowego, może odwołać
nauczyciela ze stanowiska kierowniczego
w czasie roku szkolnego bez wypowiedzenia.
2.
Wymogu uzyskania opinii, o których mowa w ust. 1
pkt 2, nie stosuje się do
szkół i
placówek prowadzonych przez osoby fizyczne
lub osoby prawne niebędące jednostkami samorządu
terytorialnego.
Art.
38a. Przepisy
art. 38 stosuje się odpowiednio do osoby, o
której mowa w
art. 36 ust. 2.
Art.
39. 1. Dyrektor
szkoły lub
placówki w szczególności:
1) kieruje
działalnością
szkoły lub
placówki i reprezentuje ją na zewnątrz;
2) sprawuje
nadzór pedagogiczny, z zastrzeżeniem
art. 36 ust. 2;
3) sprawuje
opiekę nad
uczniami oraz stwarza warunki
harmonijnego rozwoju psychofizycznego
poprzez aktywne działania prozdrowotne;
4) realizuje
uchwały rady
szkoły lub
placówki oraz rady pedagogicznej,
podjęte w ramach ich kompetencji
stanowiących;
5) dysponuje
środkami określonymi w planie finansowym
szkoły lub
placówki zaopiniowanym przez radę
szkoły lub
placówki i ponosi odpowiedzialność za
ich prawidłowe wykorzystanie, a także może
organizować administracyjną, finansową i
gospodarczą obsługę
szkoły lub
placówki;
6) wykonuje
inne zadania wynikające z przepisów
szczególnych;
7) współdziała
ze szkołami wyższymi oraz zakładami
kształcenia nauczycieli w organizacji
praktyk pedagogicznych;
8) odpowiada za
właściwą organizację i przebieg sprawdzianu
i egzaminów, o których mowa w
art. 9 ust. 1, przeprowadzanych w
szkole lub
placówce.
2.
Dyrektor
szkoły lub
placówki może, w drodze decyzji, skreślić
ucznia z listy
uczniów w przypadkach określonych w statucie
szkoły lub
placówki. Skreślenie następuje na podstawie
uchwały rady pedagogicznej, po zasięgnięciu
opinii samorządu uczniowskiego.
2a.
Przepis ust. 2 nie dotyczy
ucznia objętego obowiązkiem szkolnym. W
uzasadnionych przypadkach
uczeń ten, na wniosek dyrektora
szkoły, może zostać przeniesiony przez
kuratora oświaty do innej
szkoły.
3.
Dyrektor jest kierownikiem zakładu pracy dla
zatrudnionych w
szkole lub
placówce
nauczycieli i pracowników niebędących
nauczycielami. Dyrektor w szczególności
decyduje w sprawach:
3) występowania
z wnioskami, po zasięgnięciu opinii rady
pedagogicznej i rady
szkoły lub
placówki, w sprawach odznaczeń, nagród i
innych wyróżnień dla
nauczycieli oraz pozostałych pracowników
szkoły lub
placówki.
4.
Dyrektor
szkoły lub
placówki w wykonywaniu swoich zadań
współpracuje z radą
szkoły lub
placówki, radą pedagogiczną,
rodzicami i samorządem uczniowskim.
4a.
Dyrektor liceum profilowanego, w porozumieniu z
organem prowadzącym szkołę oraz po
zasięgnięciu opinii
kuratora oświaty, ustala
profile kształcenia ogólnozawodowego
prowadzone w tym liceum, z zastrzeżeniem
art. 59 ust. 2.
5.
Dyrektor
szkoły prowadzącej kształcenie zawodowe, w
porozumieniu z
organem prowadzącym szkołę i po zasięgnięciu
opinii
kuratora oświaty oraz opinii odpowiednio
wojewódzkiej lub powiatowej rady zatrudnienia,
ustala zawody, w których kształci
szkoła, z zastrzeżeniem
art. 59 ust. 2.
6.
Uprawnienia, o których mowa w ust. 3, nie
przysługują dyrektorom jednooddziałowych
przedszkoli oraz kierownikom szkół podstawowych
(szkół filialnych) podporządkowanych
organizacyjnie innej
szkole. Uprawnienia te przysługują
odpowiednio
organowi prowadzącemu przedszkole lub
dyrektorowi
szkoły, któremu szkoła filialna jest
organizacyjnie podporządkowana.
7. W
przypadku nieobecności dyrektora
szkoły lub
placówki zastępuje go wicedyrektor, a w
szkołach i
placówkach, w których nie utworzono
stanowiska wicedyrektora - inny
nauczyciel tej
szkoły lub
placówki, wyznaczony przez
organ prowadzący.
Art.
40. 1. W
szkole lub
placówce zatrudniającej co najmniej 3
nauczycieli działa rada pedagogiczna, która
jest kolegialnym organem
szkoły lub
placówki w zakresie realizacji jej
statutowych zadań dotyczących kształcenia,
wychowania i opieki.
2.
Nauczyciele
szkół zatrudniających mniej niż 3
nauczycieli są członkami rady pedagogicznej
szkoły, której jest podporządkowana szkoła
filialna.
3. W
skład rady pedagogicznej wchodzą wszyscy
nauczyciele zatrudnieni w
szkole lub
placówce oraz pracownicy innych zakładów
pracy pełniący funkcję instruktorów praktycznej
nauki zawodu lub prowadzący pracę wychowawczą z
młodocianymi pracownikami w placówkach
zbiorowego zakwaterowania, dla których praca
dydaktyczna i wychowawcza stanowi podstawowe
zajęcie. W zebraniach rady pedagogicznej mogą
także brać udział z głosem doradczym osoby
zapraszane przez jej przewodniczącego za zgodą
lub na wniosek rady pedagogicznej.
4.
Przewodniczącym rady pedagogicznej jest dyrektor
szkoły lub
placówki.
5.
Zebrania plenarne rady pedagogicznej są
organizowane przed rozpoczęciem roku szkolnego,
w każdym okresie (semestrze) w związku z
zatwierdzeniem wyników klasyfikowania i
promowania
uczniów, po zakończeniu rocznych zajęć
szkolnych oraz w miarę bieżących potrzeb.
Zebrania mogą być organizowane na wniosek organu
sprawującego nadzór pedagogiczny, z inicjatywy
przewodniczącego, rady
szkoły lub
placówki,
organu prowadzącego szkołę lub placówkę albo
co najmniej 1/3 członków rady pedagogicznej.
6.
Przewodniczący prowadzi i przygotowuje zebrania
rady pedagogicznej oraz jest odpowiedzialny za
zawiadomienie wszystkich jej członków o terminie
i porządku zebrania zgodnie z regulaminem rady.
7.
Dyrektor
szkoły lub
placówki przedstawia radzie pedagogicznej,
nie rzadziej niż dwa razy w roku szkolnym,
ogólne wnioski wynikające ze sprawowanego
nadzoru pedagogicznego oraz informacje o
działalności
szkoły.
Art.
41. 1. Do kompetencji stanowiących rady
pedagogicznej należy:
2) podejmowanie
uchwał w sprawie wyników klasyfikacji i
promocji
uczniów;
3) podejmowanie
uchwał w sprawie innowacji i eksperymentów
pedagogicznych w
szkole lub
placówce, po zaopiniowaniu ich projektów
przez radę
szkoły lub
placówki;
5) podejmowanie
uchwał w sprawach skreślenia z listy
uczniów.
2.
Rada pedagogiczna opiniuje w szczególności:
1) organizację
pracy
szkoły lub
placówki, w tym zwłaszcza tygodniowy
rozkład zajęć lekcyjnych i pozalekcyjnych;
3) wnioski
dyrektora o przyznanie
nauczycielom odznaczeń, nagród i innych
wyróżnień;
4) propozycje
dyrektora
szkoły lub
placówki w sprawach przydziału
nauczycielom stałych prac i zajęć w
ramach wynagrodzenia zasadniczego oraz
dodatkowo płatnych zajęć dydaktycznych,
wychowawczych i opiekuńczych.
3.
Dyrektor
szkoły lub
placówki wstrzymuje wykonanie uchwał, o
których mowa w ust. 1, niezgodnych z przepisami
prawa. O wstrzymaniu wykonania uchwały dyrektor
niezwłocznie zawiadamia
organ prowadzący szkołę lub placówkę oraz
organ sprawujący nadzór pedagogiczny. Organ
sprawujący nadzór pedagogiczny uchyla uchwałę w
razie stwierdzenia jej niezgodności z przepisami
prawa po zasięgnięciu opinii
organu prowadzącego szkołę lub placówkę.
Rozstrzygnięcie organu sprawującego nadzór
pedagogiczny jest ostateczne.
Art.
42. 1. Rada pedagogiczna przygotowuje projekt
statutu
szkoły lub
placówki albo jego zmian i przedstawia do
uchwalenia radzie
szkoły lub
placówki.
2.
Rada pedagogiczna może wystąpić z wnioskiem o
odwołanie
nauczyciela ze stanowiska dyrektora lub z
innego stanowiska kierowniczego w
szkole lub
placówce.
3. W
przypadku określonym w ust. 2, organ uprawniony
do odwołania jest obowiązany przeprowadzić
postępowanie wyjaśniające i powiadomić o jego
wyniku radę pedagogiczną w ciągu 14 dni od
otrzymania wniosku.
Art.
43. 1. Uchwały rady pedagogicznej są podejmowane
zwykłą większością głosów w obecności co
najmniej połowy jej członków.
2.
Rada pedagogiczna ustala regulamin swojej
działalności. Zebrania rady pedagogicznej są
protokołowane.
3.
Nauczyciele są zobowiązani do nieujawniania
spraw poruszanych na posiedzeniu rady
pedagogicznej, które mogą naruszać dobro
osobiste
uczniów lub ich
rodziców, a także
nauczycieli i innych pracowników
szkoły lub
placówki.
Art.
44. Minister właściwy do spraw oświaty i
wychowania określi, w drodze rozporządzenia,
typy szkół i placówek, w których nie tworzy się
rady pedagogicznej ze względu na specyficzną
organizację pracy szkoły lub placówki.
Rozdział 4
Społeczne organy w systemie oświaty
Art.
45. 1. Przy Ministrze właściwym do spraw oświaty
i wychowania może działać Krajowa Rada
Oświatowa, zwana dalej "Krajową Radą", będąca
społecznym organem opiniodawczym i
wnioskodawczym w sprawach oświaty.
2.
Krajową Radę tworzy minister właściwy do spraw
oświaty i wychowania na wniosek wojewódzkich rad
oświatowych reprezentujących co najmniej 1/4
województw.
3.
Krajowa Rada:
1) opracowuje i
przedstawia ministrowi właściwemu do spraw
oświaty i wychowania projekty założeń
polityki oświatowej państwa, w tym
propozycje udziału nakładów budżetowych na
oświatę w dochodzie narodowym podzielonym;
2) opiniuje
projekt ustawy budżetowej w części
dotyczącej oświaty i przedstawia swoją
opinię właściwym komisjom sejmowym i
senackim;
3) opiniuje
kryteria podziału środków będących w
dyspozycji ministra właściwego do spraw
oświaty i wychowania, przeznaczonych na
oświatę;
4) opiniuje
koncepcję kształcenia, w tym ramowe plany
nauczania oraz zakres obowiązujących
podstaw programowych;
5) opiniuje
projekty aktów prawnych dotyczących oświaty;
6) opiniuje
inne sprawy dotyczące oświaty, przedstawione
przez ministra właściwego do spraw oświaty i
wychowania.
4.
Krajowa Rada może występować z wnioskami
dotyczącymi spraw oświaty bezpośrednio do
naczelnych i centralnych organów administracji
rządowej.
Art.
46. 1. W skład
Krajowej Rady wchodzą przedstawiciele
wojewódzkich rad oświatowych, po jednym z każdej
rady wojewódzkiej, oraz po jednym
przedstawicielu centralnych struktur związków
zawodowych zrzeszających
nauczycieli.
2.
Kadencja
Krajowej Rady trwa 3 lata.
3.
Krajowa Rada uchwala regulamin swojej
działalności oraz wybiera przewodniczącego.
4.
Krajowa Rada może powoływać stałe i doraźne
komisje.
5.
Obsługę administracyjną
Krajowej Rady zapewnia minister właściwy do
spraw oświaty i wychowania.
Art.
47. 1. Na wniosek przedstawicieli
szkół artystycznych, środowisk twórczych i
artystycznych, minister właściwy do spraw
kultury i ochrony dziedzictwa narodowego może
utworzyć Radę do spraw Szkolnictwa Artystycznego
będącą społecznym organem opiniodawczym i
wnioskodawczym w sprawach kształcenia
artystycznego.
2.
Do zasad działania Rady do spraw Szkolnictwa
Artystycznego stosuje się odpowiednio przepisy
art. 45 ust. 3 i 4 oraz
art. 46 ust. 2-5.
3.
Inni ministrowie prowadzący
szkoły lub
placówki mogą również powoływać rady do
spraw podporządkowanego sobie szkolnictwa i
określać zakres i zasady ich działania.
Art.
48. 1. Organ stanowiący jednostki samorządu
terytorialnego może powołać radę oświatową
działającą przy tym organie.
2.
Do zadań rady oświatowej należy:
1) badanie
potrzeb oświatowych na obszarze działania
jednostki samorządu terytorialnego oraz
przygotowywanie projektów ich zaspokajania;
2) opiniowanie
budżetu jednostki samorządu terytorialnego w
części dotyczącej wydatków na oświatę;
4) opiniowanie
projektów aktów prawa miejscowego wydawanych
w sprawach oświaty;
5) wyrażanie
opinii i wniosków w innych sprawach
dotyczących oświaty.
3.
Właściwy organ jednostki samorządu
terytorialnego jest obowiązany przedstawić
radzie oświatowej projekty aktów, o których mowa
w ust. 2 pkt 2-4.
Art.
49. Organ, o którym mowa w
art. 48 ust. 1, ustala:
1) skład i
zasady wyboru członków rady oświatowej;
2) regulamin
działania rady oświatowej.
Art.
50. 1. W
szkołach i
placówkach mogą działać rady
szkół i
placówek.
2.
Rada
szkoły lub
placówki uczestniczy w rozwiązywaniu spraw
wewnętrznych
szkoły lub
placówki, a także:
2) przedstawia
wnioski w sprawie rocznego planu finansowego
środków specjalnych
szkoły lub
placówki i opiniuje projekt planu
finansowego
szkoły lub
placówki;
3) może
występować do organu sprawującego nadzór
pedagogiczny nad
szkołą lub
placówką z wnioskami o zbadanie i
dokonanie oceny działalności
szkoły lub
placówki, jej dyrektora lub innego
nauczyciela zatrudnionego w
szkole lub
placówce; wnioski te mają dla organu
charakter wiążący;
4) opiniuje
plan pracy
szkoły lub
placówki, projekty innowacji i
eksperymentów pedagogicznych oraz inne
sprawy istotne dla
szkoły lub
placówki;
5) z własnej
inicjatywy ocenia sytuację oraz stan
szkoły lub
placówki i występuje z wnioskami do
dyrektora, rady pedagogicznej,
organu prowadzącego szkołę lub placówkę
oraz do wojewódzkiej rady oświatowej, w
szczególności w sprawach organizacji zajęć
pozalekcyjnych i przedmiotów
nadobowiązkowych.
3. W
celu wspierania działalności statutowej
szkoły lub
placówki rada
szkoły lub
placówki może gromadzić fundusze z
dobrowolnych składek oraz innych źródeł. Zasady
wydatkowania funduszy rady
szkoły lub
placówki określa regulamin, o którym mowa w
art. 51 ust. 5.
Art.
51. 1. W skład rady
szkoły lub
placówki wchodzą, z zastrzeżeniem ust. 1a, w
równej liczbie:
1a.
W skład rady
szkoły w szkołach podstawowych nie wchodzą
uczniowie, a w gimnazjach udział
uczniów w radzie
szkoły nie jest obowiązkowy.
2.
Rada powinna liczyć co najmniej 6 osób.
3.
Tryb wyboru członków rady
szkoły lub
placówki określa statut
szkoły lub
placówki. Statut
szkoły lub
placówki może przewidywać rozszerzenie
składu rady o inne osoby niż wymienione w ust.
1.
4.
Kadencja rady
szkoły lub
placówki trwa 3 lata. Statut
szkoły lub
placówki może dopuszczać dokonywanie
corocznej zmiany jednej trzeciej składu rady.
5.
Rada
szkoły lub
placówki uchwala regulamin swojej
działalności oraz wybiera przewodniczącego.
Zebrania rady są protokołowane.
5a.
W regulaminie, o którym mowa w ust. 5, mogą być
określone rodzaje spraw, w których rozpatrywaniu
nie biorą udziału przedstawiciele
uczniów.
6. W
posiedzeniach rady
szkoły lub
placówki może brać udział, z głosem
doradczym, dyrektor
szkoły lub
placówki.
7.
Do udziału w posiedzeniach rady
szkoły lub
placówki mogą być zapraszane przez
przewodniczącego, za zgodą lub na wniosek rady,
inne osoby z głosem doradczym.
8.
Rady
szkół lub
placówek mogą porozumiewać się ze sobą,
ustalając zasady i zakres współpracy.
9.
Powstanie rady
szkoły lub
placówki organizuje dyrektor
szkoły lub
placówki z własnej inicjatywy albo na
wniosek rady
rodziców, a w przypadku gimnazjów i szkół
ponadgimnazjalnych także na wniosek samorządu
uczniowskiego.
10.
W
szkołach artystycznych przepisy ust. 1a i 9
stosuje się odpowiednio.
Art.
52. 1. Minister właściwy do spraw oświaty i
wychowania określi, w drodze rozporządzenia,
typy
szkół i
placówek, w których w skład rady
szkoły lub
placówki nie wchodzą
rodzice lub
uczniowie, a także typy
szkół i
placówek, w których nie powołuje się rady
szkoły lub
placówki, ze względu na specyficzną
organizację pracy i zadania
szkoły lub
placówki bądź brak możliwości wyłonienia
stałej reprezentacji
rodziców lub
uczniów.
2. W
szkołach lub
placówkach, w których rada nie została
powołana, zadania rady wykonuje rada
pedagogiczna.
Art.
53. 1. W
szkole i
placówce może działać rada
rodziców, stanowiąca reprezentację
rodziców
uczniów.
2.
Zasady tworzenia rady
rodziców uchwala ogół
rodziców
uczniów tej
szkoły lub
placówki.
3.
Rada
rodziców uchwala regulamin swojej
działalności, który nie może być sprzeczny ze
statutem
szkoły lub
placówki.
4.
Reprezentacja
rodziców może także przybrać inną nazwę niż
określona w ust. 1.
Art.
54. 1. Rada
rodziców może występować do
organu prowadzącego szkołę lub placówkę,
organu sprawującego nadzór pedagogiczny,
dyrektora, rady pedagogicznej oraz rady
szkoły lub
placówki z wnioskami i opiniami dotyczącymi
wszystkich spraw
szkoły lub
placówki.
2. W
celu wspierania działalności statutowej
szkoły lub
placówki rada
rodziców może gromadzić fundusze z
dobrowolnych składek
rodziców oraz innych źródeł. Zasady
wydatkowania funduszy rady
rodziców określa regulamin, o którym mowa w
art. 53 ust. 3.
Art.
55. 1. W
szkole i
placówce działa samorząd uczniowski, zwany
dalej "samorządem".
2.
Samorząd tworzą wszyscy
uczniowie
szkoły lub
placówki.
3.
Zasady wybierania i działania organów samorządu
określa regulamin uchwalany przez ogół
uczniów w głosowaniu równym, tajnym i
powszechnym. Organy samorządu są jedynymi
reprezentantami ogółu
uczniów.
4.
Regulamin samorządu nie może być sprzeczny ze
statutem
szkoły lub
placówki.
5.
Samorząd może przedstawiać radzie
szkoły lub
placówki, radzie pedagogicznej oraz
dyrektorowi wnioski i opinie we wszystkich
sprawach
szkoły lub
placówki, w szczególności dotyczących
realizacji podstawowych praw
uczniów, takich jak:
1) prawo do
zapoznawania się z programem nauczania, z
jego treścią, celem i stawianymi
wymaganiami;
2) prawo do
jawnej i umotywowanej oceny postępów w nauce
i zachowaniu;
3) prawo do
organizacji życia szkolnego, umożliwiające
zachowanie właściwych proporcji między
wysiłkiem szkolnym a możliwością rozwijania
i zaspokajania własnych zainteresowań;
4) prawo
redagowania i wydawania gazety szkolnej;
5) prawo
organizowania działalności kulturalnej,
oświatowej, sportowej oraz rozrywkowej
zgodnie z własnymi potrzebami i
możliwościami organizacyjnymi, w
porozumieniu z dyrektorem;
6) prawo wyboru
nauczyciela pełniącego rolę opiekuna
samorządu.
6.
Minister właściwy do spraw oświaty i wychowania
określi, w drodze rozporządzenia, typy
szkół i
placówek, w których nie tworzy się samorządu
uczniowskiego ze względu na konieczność
stosowania w
szkole lub
placówce specjalnej organizacji nauki i
metod pracy, a także ze względów wychowawczych,
opiekuńczych i resocjalizacyjnych.
7.
Samorząd w
szkole dla dorosłych lub placówce
kształcenia ustawicznego, w celu wspierania
działalności statutowej
szkoły lub
placówki, może gromadzić fundusze z
dobrowolnych składek i innych źródeł. Zasady
wydatkowania tych funduszy określa regulamin, o
którym mowa w ust. 3.
Art.
56. 1. W
szkole i
placówce mogą działać, z wyjątkiem partii i
organizacji politycznych, stowarzyszenia i inne
organizacje, a w szczególności organizacje
harcerskie, których celem statutowym jest
działalność wychowawcza albo rozszerzanie i
wzbogacanie form działalności dydaktycznej,
wychowawczej i opiekuńczej
szkoły lub
placówki.
2.
Zgodę na podjęcie działalności przez
stowarzyszenia i inne organizacje, o których
mowa w ust. 1, wyraża dyrektor
szkoły lub
placówki po uprzednim uzgodnieniu warunków
tej działalności oraz po uzyskaniu pozytywnej
opinii rady
szkoły lub
placówki, z zastrzeżeniem
art. 94a ust. 5.
Art.
57. Przepisy
art. 50-56 nie dotyczą
szkół i
placówek niepublicznych.
Rozdział 5
Organizacja kształcenia, wychowania i opieki w
szkołach i placówkach publicznych
Art.
58. 1.
Szkołę lub
placówkę publiczną zakłada się na podstawie
aktu założycielskiego, który określa jej typ,
nazwę i siedzibę.
2.
Akt założycielski
szkoły publicznej, w której jest realizowany
obowiązek szkolny, oprócz danych wymienionych w
ust. 1 określa także jej zasięg terytorialny
(obwód), w szczególności nazwy miejscowości (w
miastach nazwy ulic lub ich części) należących
do jej obwodu, a w przypadku szkoły podstawowej
także podporządkowane jej organizacyjnie szkoły
filialne.
Szkole publicznej prowadzonej przez osobę
fizyczną lub osobę prawną inną niż jednostka
samorządu terytorialnego nie ustala się obwodu,
chyba że osoba prowadząca wystąpi z takim
wnioskiem.
2a.
Nie ustala się obwodów
szkołom specjalnym,
szkołom integracyjnym, szkołom dla
mniejszości narodowych,
szkołom artystycznym oraz szkołom sportowym
i szkołom mistrzostwa sportowego.
3.
Założenie
szkoły lub
placówki publicznej przez osobę prawną inną
niż jednostka samorządu terytorialnego lub osobę
fizyczną wymaga zezwolenia właściwego organu
jednostki samorządu terytorialnego, której
zadaniem jest prowadzenie
szkół lub
placówek publicznych danego typu, wydanego
po uzyskaniu pozytywnej opinii
kuratora oświaty, a w przypadku
szkół artystycznych - zezwolenia ministra
właściwego do spraw kultury i ochrony
dziedzictwa narodowego wydanego w odniesieniu do
szkół realizujących kształcenie ogólne po
uzyskaniu pozytywnej opinii
kuratora oświaty.
4.
Wniosek o udzielenie zezwolenia, o którym mowa w
ust. 3, łącznie z projektami aktu
założycielskiego i statutu, powinien być złożony
nie później niż do dnia 30 września roku
poprzedzającego rok, w którym ma nastąpić
uruchomienie
szkoły lub
placówki. Termin ten może zostać przedłużony
za zgodą odpowiednio organu jednostki samorządu
terytorialnego, o którym mowa w ust. 3, albo
ministra właściwego do spraw kultury i ochrony
dziedzictwa narodowego.
5.
Minister właściwy do spraw oświaty i wychowania,
a w stosunku do
szkół artystycznych - minister właściwy do
spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego
określają, w drodze rozporządzenia,
szczegółowe zasady i warunki udzielania i
cofania zezwolenia na założenie szkoły lub
placówki publicznej, tak aby tworzenie
szkół publicznych przez osoby prawne i
fizyczne sprzyjało poprawie warunków
kształcenia, a także korzystnie uzupełniało sieć
szkół publicznych na danym terenie.
6.
Organ lub osoba, o których mowa w
art. 5 ust. 2, zakładająca
szkołę lub
placówkę podpisuje akt założycielski oraz
nadaje pierwszy statut.
7.
Akt założycielski i statut
szkoły lub
placówki publicznej przesyła się właściwemu
kuratorowi oświaty oraz innym organom
właściwym do sprawowania nadzoru pedagogicznego
nad
szkołą lub
placówką.
Art.
59. 1.
Szkoła publiczna, z zastrzeżeniem ust. 1a i
2, może być zlikwidowana z końcem roku szkolnego
przez
organ prowadzący szkołę, po zapewnieniu
przez ten organ
uczniom możliwości kontynuowania nauki w
innej
szkole publicznej tego samego typu, a także
odpowiednio o tym samym lub zbliżonym
profilu kształcenia ogólnozawodowego albo
kształcącej w tym samym lub zbliżonym zawodzie.
Organ prowadzący jest obowiązany, co
najmniej na 6 miesięcy przed terminem
likwidacji, zawiadomić o zamiarze likwidacji
szkoły:
rodziców
uczniów, właściwego
kuratora oświaty oraz organ wykonawczy
jednostki samorządu terytorialnego właściwej do
prowadzenia
szkół danego typu.
1a.
Szkoła w zakładzie poprawczym lub schronisku dla
nieletnich może być zlikwidowana w każdym
czasie, po zapewnieniu
uczniom możliwości kontynuowania nauki w
innej
szkole.
2.
Szkoła,
profil kształcenia ogólnozawodowego lub
zawód, w jakim
szkoła kształci, a także
placówka publiczna prowadzona przez
jednostkę samorządu terytorialnego, z
zastrzeżeniem ust. 2a, mogą zostać zlikwidowane
po uzyskaniu pozytywnej opinii
kuratora oświaty, a w przypadku szkoły
rolniczej także ministra właściwego do spraw
rolnictwa, a
szkoła lub
placówka publiczna prowadzona przez inną
osobę prawną lub osobę fizyczną - za zgodą
organu, który udzielił zezwolenia na jej
założenie. W przypadku
szkoły i
placówki
artystycznej jest wymagana pozytywna opinia
ministra właściwego do spraw kultury i ochrony
dziedzictwa narodowego.
2a.
W przypadku szkoły prowadzącej kształcenie w
zawodzie lub w
profilu kształcenia ogólnozawodowego,
kurator oświaty, przed wyrażeniem opinii, o
której mowa w ust. 2, jest obowiązany zasięgnąć
opinii odpowiednio wojewódzkiej lub powiatowej
rady zatrudnienia, a także opinii:
1) ministra
właściwego do spraw zdrowia - w przypadku
szkoły medycznej;
2) ministra
właściwego do spraw środowiska - w przypadku
szkoły leśnej;
3) odpowiednio
ministra właściwego do spraw transportu i
ministra właściwego do spraw gospodarki
morskiej - w przypadku szkół, o których mowa
w
art. 32b.
2b.
Opinia, o której mowa w ust. 2, jest wydawana w
drodze postanowienia, na które służy zażalenie.
3.
Dokumentację zlikwidowanej
szkoły publicznej przekazuje się
organowi prowadzącemu szkołę, z wyjątkiem
dokumentacji przebiegu nauczania, którą
przejmuje organ sprawujący nadzór pedagogiczny.
4.
Dokumentację zlikwidowanej
szkoły lub
placówki publicznej prowadzonej przez osobę
prawną lub fizyczną przekazuje się właściwemu
organowi jednostki samorządu terytorialnego, o
którym mowa w
art. 58 ust. 3.
5.
Przepisy ust. 1-4 stosuje się odpowiednio do
placówek publicznych, z wyjątkiem warunku o
likwidacji z końcem roku szkolnego.
6.
Przepisy ust. 1-5 i
art. 58 stosuje się odpowiednio w przypadku
przekształcenia
szkoły lub
placówki.
Art.
60. 1. Statut
szkoły lub
placówki publicznej powinien określać w
szczególności:
2.
Minister właściwy do spraw oświaty i wychowania,
a w stosunku do
szkół i
placówek
artystycznych - minister właściwy do spraw
kultury i ochrony dziedzictwa narodowego,
określi, w drodze rozporządzenia,
ramowe statuty szkół i placówek publicznych,
uwzględniając w szczególności ogólne zasady
organizacji
szkoły lub
placówki, a także zakresy spraw, które
powinny być ustalone w statucie
szkoły lub
placówki.
2a.
(uchylony).
3.
Kurator oświaty, a w przypadku
szkół i
placówek
artystycznych minister właściwy do spraw
kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, może
uchylić statut
szkoły lub
placówki publicznej albo niektóre jego
postanowienia, jeżeli są sprzeczne z prawem.
Organowi, który nadał lub uchwalił statut, od
decyzji
kuratora oświaty przysługuje odwołanie do
ministra właściwego do spraw oświaty i
wychowania.
4.
(uchylony).
Art.
61. 1. Struktura organizacyjna szkoły
podstawowej obejmuje klasy I-VI.
2. W
przypadkach uzasadnionych miejscowymi warunkami,
mogą być tworzone
szkoły obejmujące część klas szkoły
podstawowej, w tym także szkoły filialne.
Art.
62. 1.
Organ prowadzący
szkoły różnych typów lub
placówki może je połączyć w zespół, z
zastrzeżeniem ust. 5a-5c. Połączenie nie narusza
odrębności rad pedagogicznych, rad
rodziców, rad
szkół lub
placówek i samorządów uczniowskich
poszczególnych
szkół lub
placówek, o ile statut zespołu nie stanowi
inaczej.
1a.
(uchylony).
1b.
(uchylony).
1c.
(uchylony).
2.
Dyrektor zespołu jest dyrektorem
szkoły lub
placówki w rozumieniu ustawy.
3.
Utworzenie zespołu następuje w trybie
art. 58, z tym że akt założycielski wymaga
zaopiniowania przez rady pedagogiczne.
4. W
zakresie uregulowanym odmiennie w statucie
zespołu tracą moc postanowienia zawarte w
statutach połączonych
szkół lub
placówek.
5.
Organ prowadzący zespół szkół lub placówek albo
szkół i placówek może wyłączyć z zespołu
niektóre
szkoły lub
placówki, włączyć do zespołu inne
szkoły lub
placówki, a także może rozwiązać zespół za
zgodą
kuratora oświaty. W przypadku wyłączenia
szkół lub
placówek z zespołu oraz rozwiązania zespołu
przepisów
art. 58 i
59 nie stosuje się.
5a.
Do zespołów
szkół mogą być włączane
centra kształcenia ustawicznego i
centra kształcenia praktycznego wyłącznie za
zgodą
kuratora oświaty.
5b.
Połączenie w zespół przedszkola ze szkołą
podstawową albo z gimnazjum, szkoły podstawowej
z gimnazjum albo przedszkola ze szkołą
podstawową i gimnazjum wymaga pozytywnej opinii
kuratora oświaty.
5c.
Przepis ust. 5b nie dotyczy
szkół artystycznych, szkół sportowych, szkół
z
oddziałami sportowymi, szkół mistrzostwa
sportowego,
szkół z
oddziałami integracyjnymi,
szkół specjalnych, szkół z
oddziałami specjalnymi, szkół w zakładach
opieki zdrowotnej, w tym w zakładach lecznictwa
uzdrowiskowego, w domach pomocy społecznej,
szkół dla dorosłych, szkół dwujęzycznych
oraz szkół dla mniejszości narodowych i szkół z
oddziałami dla mniejszości narodowych, a także
szkół, o których mowa w
art. 5 ust. 3b i
art. 35 ust. 2a. Szkoły te mogą być łączone
w zespoły na zasadach określonych przez
organ prowadzący.
6.
Utworzenie zespołu, w którego skład wchodzą
szkoły lub
placówki albo
szkoły i
placówki prowadzone przez różne organy, może
nastąpić po zawarciu porozumienia między tymi
organami. Porozumienie powinno określać, który z
organów będzie wykonywać zadania
organu prowadzącego, sposób finansowania
oraz tryb rozwiązania zespołu.
Art.
63. Rok szkolny we wszystkich
szkołach i
placówkach rozpoczyna się z dniem 1 września
każdego roku, a kończy - z dniem 31 sierpnia
następnego roku.
Art.
64. 1. Podstawowymi formami działalności
dydaktyczno-wychowawczej
szkoły są:
1) obowiązkowe
zajęcia edukacyjne;
2) dodatkowe
zajęcia edukacyjne;
3) zajęcia
dydaktyczno-wyrównawcze i specjalistyczne
organizowane dla
uczniów mających trudności w nauce oraz
inne zajęcia wspomagające rozwój dzieci i
młodzieży z zaburzeniami rozwojowymi;
4)
nadobowiązkowe zajęcia pozalekcyjne;
5) w szkołach
prowadzących kształcenie zawodowe -
praktyczna nauka zawodu.
2.
Zajęcia wymienione w ust. 1 pkt 3 i 4 mogą być
prowadzone także z udziałem wolontariuszy.
Art.
65. (uchylony).
Art.
66. 1. Na wniosek lub za zgodą
rodziców albo pełnoletniego
ucznia dyrektor
szkoły po zasięgnięciu opinii rady
pedagogicznej i publicznej poradni
psychologiczno-pedagogicznej, w tym poradni
specjalistycznej, może zezwolić
uczniowi na indywidualny program lub tok
nauki oraz wyznaczyć
nauczyciela-opiekuna. Odmowa udzielenia
zezwolenia następuje w drodze decyzji
administracyjnej.
2.
Minister właściwy do spraw oświaty i wychowania
określi, w drodze rozporządzenia,
warunki i tryb udzielania zezwoleń, o których
mowa w ust. 1, oraz organizację indywidualnego
programu lub toku nauki, uwzględniając
umożliwienie
uczniom szczególnie uzdolnionym rozwoju ich
uzdolnień oraz ukończenie
szkoły w skróconym czasie.
Art.
67. 1. Do realizacji zadań statutowych
szkoła publiczna powinna zapewnić
uczniom możliwość korzystania z:
1) pomieszczeń
do nauki z niezbędnym wyposażeniem;
2) biblioteki;
3) świetlicy;
4) gabinetu
profilaktyki zdrowotnej i pomocy
przedlekarskiej;
5) zespołu
urządzeń sportowych i rekreacyjnych;
6) pomieszczeń
administracyjno-gospodarczych.
2.
Wymagania określone w ust. 1 pkt 3-5 nie muszą
być spełnione w
szkołach dla dorosłych.
Art.
68. (uchylony).
Art.
68a. 1.
Kształcenie ustawiczne jest organizowane i
prowadzone w:
2) placówkach
kształcenia ustawicznego, placówkach
kształcenia praktycznego, ośrodkach
dokształcania i doskonalenia zawodowego.
2.
Kształcenie ustawiczne może być prowadzone
jako stacjonarne, zaoczne i na odległość.
3.
Ustawa nie dotyczy
kształcenia ustawicznego realizowanego na
podstawie
art. 83a ust. 2 oraz w formach i na zasadach
określonych odrębnymi przepisami, chyba że
przepis szczególny stanowi inaczej.
4.
Minister właściwy do spraw oświaty i wychowania
określi, w drodze rozporządzenia, rodzaje
placówek, o których mowa w ust. 1 pkt 2, a także
szczegółową organizację, sposób, warunki i formy
prowadzenia przez placówki oraz ośrodki, o
których mowa w ust. 1 pkt 2,
kształcenia ustawicznego, uwzględniając w
szczególności
centra kształcenia ustawicznego i
centra kształcenia praktycznego jako rodzaje
odpowiednio placówek kształcenia ustawicznego i
placówek kształcenia praktycznego oraz zadania
placówek i ośrodków dostosowane do potrzeb rynku
pracy.
Art.
68b. 1. Placówki i ośrodki, o których mowa w
art. 68a ust. 1 pkt 2, prowadzące
kształcenie ustawiczne w
formach pozaszkolnych, mogą uzyskać
akredytację, stanowiącą potwierdzenie spełniania
określonych wymogów i zapewniania wysokiej
jakości prowadzonego kształcenia. Akredytacja
może obejmować całość lub część prowadzonego
kształcenia.
2.
Akredytację przyznaje
kurator oświaty właściwy dla siedziby
placówki lub ośrodka, w drodze decyzji
administracyjnej wydawanej po przeprowadzeniu
przez zespół powołany przez
kuratora oświaty oceny działalności danej
placówki lub ośrodka w zakresie określonym w
ust. 3.
3.
Akredytację może uzyskać placówka lub ośrodek,
które:
1) zapewniają
bazę wyposażoną w środki dydaktyczne;
2) zatrudniają
wykwalifikowaną kadrę;
3) opracowują i
udostępniają materiały
metodyczno-dydaktyczne.
4. W
postępowaniu o uzyskanie akredytacji
kurator oświaty uwzględnia również wyniki
nadzoru pedagogicznego sprawowanego nad placówką
lub ośrodkiem.
5.
Kurator oświaty, w drodze decyzji
administracyjnej, może cofnąć akredytację,
jeżeli stwierdzi niespełnianie przez placówkę
lub ośrodek warunków wymaganych do uzyskania
akredytacji.
6.
Podmiot ubiegający się o uzyskanie akredytacji
wnosi opłatę.
7. Z
opłat, o których mowa w ust. 6, zwolnione są
podmioty, które prowadzą całość kształcenia
nieodpłatnie.
8.
Przepisy ust. 1-7 stosuje się również do
placówek niepublicznych prowadzonych zgodnie z
przepisami
rozdziału 8 oraz do działalności oświatowej,
o której mowa w
art. 83a ust. 2.
9.
Minister właściwy do spraw oświaty i wychowania
określi, w drodze rozporządzenia,
szczegółowe warunki i tryb przyznawania i
cofania akredytacji, skład i sposób działania
zespołu, o którym mowa w ust. 2, oraz warunki
wynagradzania jego członków, wzory dokumentów
stosowanych w postępowaniu o uzyskanie
akredytacji, a także wysokość i tryb wnoszenia
opłat przez podmioty ubiegające się o
akredytację.
10.
Rozporządzenie, o którym mowa w ust. 9, powinno
uwzględniać w szczególności wdrażanie i
upowszechnianie przez podmioty ubiegające się o
akredytację nowatorskich rozwiązań
programowo-metodycznych i organizacyjnych,
mających wpływ na jakość prowadzonego
kształcenia, udział w zespole przedstawicieli
wojewódzkiego lub powiatowego urzędu pracy oraz
organizacji pracodawców, a także ustalać
wysokość opłat tak, aby nie przekraczała kwoty
760 zł waloryzowanej corocznie średniorocznym
wskaźnikiem cen towarów i usług konsumpcyjnych
ogółem, ustalonym w ustawie budżetowej.
Art.
68c. 1. Minister właściwy do spraw oświaty i
wychowania określi, w drodze rozporządzenia,
warunki i tryb uzyskiwania i uzupełniania przez
osoby dorosłe wiedzy ogólnej, umiejętności i
kwalifikacji zawodowych w
formach pozaszkolnych, a także może określić
warunki i tryb przeprowadzania egzaminów
kwalifikacyjnych umożliwiających uzyskanie
tytułów zawodowych, skład, warunki powoływania i
odwoływania przez
kuratora oświaty państwowych komisji
egzaminacyjnych, wzory wydawanych świadectw i
dyplomów, wysokość opłat za przeprowadzenie
egzaminów kwalifikacyjnych oraz warunki
wynagradzania członków komisji.
2.
Rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1,
uwzględni w szczególności:
1) zaliczanie
przy podejmowaniu nauki w
szkole dla dorosłych prowadzącej
kształcenie zawodowe wyników kursów
zawodowych prowadzonych przez publiczne i
niepubliczne
placówki i ośrodki posiadające
akredytację albo przez osoby prawne lub
fizyczne prowadzące działalność oświatową
wymienioną w
art. 83a ust. 2, dla której uzyskały
akredytację;
2) sposób
potwierdzania posiadania określonych
kwalifikacji zawodowych uzyskanych w wyniku
ukończenia poszczególnych form kształcenia;
3) warunki i
tryb prowadzenia kształcenia na odległość;
4) możliwość
powoływania państwowych komisji
egzaminacyjnych przy
szkołach i
placówkach, warunki dopuszczania do
egzaminu kwalifikacyjnego i sposób jego
przeprowadzania;
5) wysokość
opłat za egzamin kwalifikacyjny,
uwzględniając jako podstawę kwotę
przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w
sektorze przedsiębiorstw bez wypłat nagród z
zysku w czwartym kwartale roku poprzedniego,
ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu
Statystycznego, z tym że wysokość opłaty nie
może przekroczyć 30% podstawy.
Art.
68d. (uchylony).
Art.
69. 1. Zadania w zakresie kształcenia i
wychowania młodzieży wykonują także Ochotnicze
Hufce Pracy organizowane na zasadach określonych
w
odrębnych przepisach.
2.
(uchylony).
3.
(uchylony).
Art.
70. 1. Praktyczna nauka zawodu może odbywać się
w placówkach kształcenia ustawicznego,
placówkach kształcenia praktycznego, warsztatach
szkolnych, pracowniach szkolnych, szkolnych
gospodarstwach pomocniczych, u pracodawców, a
także w indywidualnych gospodarstwach rolnych.
2.
Praktyczna nauka zawodu odbywa się w podmiotach,
o których mowa w ust. 1, na podstawie umowy
zawartej pomiędzy
szkołą a tym podmiotem. Umowa powinna
określać w szczególności sposób ponoszenia
kosztów realizowania praktycznej nauki zawodu.
3.
Przepisu ust. 2 nie stosuje się do praktycznej
nauki zawodu organizowanej przez
szkołę w swoich warsztatach, pracowniach
szkolnych oraz szkolnych gospodarstwach
pomocniczych dla
uczniów tej
szkoły.
4.
Minister właściwy do spraw oświaty i wychowania,
w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
pracy, określi, w drodze rozporządzenia,
warunki i tryb organizowania praktycznej nauki
zawodu w warsztatach szkolnych, pracowniach
szkolnych i szkolnych gospodarstwach
pomocniczych, a także w innych podmiotach
wymienionych w ust. 1, uwzględniając w
szczególności zakres spraw, które powinny być
określone w umowie, o której mowa w ust. 2, w
tym prawa i obowiązki podmiotów, o których mowa
w ust. 1, a także kwalifikacje wymagane od osób
prowadzących praktyczną naukę zawodu i
przysługujące im uprawnienia.
5.
Przepisy ust. 1, 2 i 4 stosuje się odpowiednio
do młodocianych pracowników odbywających
praktyczną naukę zawodu w ramach odbywania
przygotowania zawodowego. W przypadku
młodocianego pracownika umowę z podmiotem, o
którym mowa w ust. 1, zawiera pracodawca, który
zatrudnia tego młodocianego.
6.
Minister właściwy do spraw oświaty i wychowania
może zawierać porozumienia z organizacjami
pracodawców, samorządami gospodarczymi oraz
innymi organizacjami pozarządowymi w celu
poprawy stanu kształcenia zawodowego, w
szczególności realizacji praktycznej nauki
zawodu.
Art.
70a. 1. Szkoły prowadzące kształcenie zawodowe
przekazują pracodawcom, u których realizowana
jest praktyczna nauka zawodu w formie praktyk
zawodowych, środki na pokrycie dodatków i premii
wypłacanych pracownikom za wykonywanie
obowiązków opiekunów praktyk zawodowych oraz
opłacanych od nich składek na ubezpieczenia
społeczne.
2.
(uchylony).
Art.
70b. 1. Pracodawcom, którzy zawarli z
młodocianymi pracownikami umowę o pracę w celu
przygotowania zawodowego, przysługuje
dofinansowanie kosztów kształcenia, jeżeli:
1) pracodawca
lub osoba prowadząca zakład w imieniu
pracodawcy albo osoba zatrudniona u
pracodawcy posiada kwalifikacje wymagane do
prowadzenia przygotowania zawodowego
młodocianych, określone w
odrębnych przepisach;
2) młodociany
pracownik ukończył naukę zawodu lub
przyuczenie do wykonywania określonej pracy
i zdał egzamin, zgodnie z
odrębnymi przepisami.
2.
Wysokość kwoty dofinansowania kosztów
kształcenia jednego młodocianego pracownika
zależy od okresu kształcenia wynikającego z
umowy o pracę w celu przygotowania zawodowego i
wynosi:
1) w przypadku
nauki zawodu:
a) 4 587 zł
- przy okresie kształcenia wynoszącym 24
miesiące,
b) 7 645 zł
- przy okresie kształcenia wynoszącym 36
miesięcy;
2) w przypadku
przyuczenia do wykonywania określonej pracy
- 240 zł za każdy pełny miesiąc kształcenia.
3.
Począwszy od dnia 1 stycznia 2005 r., kwoty
dofinansowania, określone w ust. 2, podlegają
waloryzacji wskaźnikiem cen towarów i usług
konsumpcyjnych ogółem, jeżeli wskaźnik ten w
okresie od roku kalendarzowego, w którym
przeprowadzona była ostatnio waloryzacja, wynosi
co najmniej 105%.
4.
Wskaźnik, o którym mowa w ust. 3, Prezes
Głównego Urzędu Statystycznego ogłasza w
Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej
"Monitor Polski" na podstawie przepisów o
emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń
Społecznych.
5.
Jeżeli umowa o pracę w celu przygotowania
zawodowego została rozwiązana z przyczyn
niezależnych od pracodawcy, a młodociany
pracownik podjął naukę zawodu na podstawie umowy
o pracę w celu przygotowania zawodowego u innego
pracodawcy - przysługującą kwotę dofinansowania
dzieli się między wszystkich pracodawców,
proporcjonalnie do liczby miesięcy prowadzonej
przez nich nauki zawodu. Dofinansowanie nie
przysługuje temu pracodawcy, z którym umowa o
pracę w celu przygotowania zawodowego została
rozwiązana z winy pracodawcy.
6.
Dofinansowanie przyznaje wójt (burmistrz,
prezydent miasta) właściwy ze względu na miejsce
zamieszkania młodocianego pracownika, w drodze
decyzji, po stwierdzeniu spełnienia warunków
określonych w ust. 1.
7.
Dofinansowanie jest przyznawane na wniosek
pracodawcy złożony w terminie 3 miesięcy od
ukończenia przez młodocianego pracownika nauki
zawodu lub przyuczenia do wykonywania określonej
pracy. Do wniosku należy dołączyć kopie:
1) dokumentów
potwierdzających spełnienie warunku, o
którym mowa w ust. 1 pkt 1;
2) umowy o
pracę z młodocianym pracownikiem w celu
przygotowania zawodowego;
3) dyplomu,
świadectwa lub zaświadczenia
potwierdzającego spełnienie warunku
określonego w ust. 1 pkt 2.
8.
Dofinansowanie z budżetu państwa kosztów
kształcenia młodocianych pracowników odbywa się
w ramach dotacji celowej na zadania własne.
Art.
71. 1. Minister właściwy do spraw oświaty i
wychowania określa, w drodze rozporządzenia:
2.
Rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1,
powinno uwzględniać realizację przez
placówki zadań i celów edukacyjnych,
wychowawczych, rekreacyjnych oraz opiekuńczych i
zapewnienie warunków bezpieczeństwa wychowanków,
a także określi warunki i zasady działania
wolontariuszy.
3.
Rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 2,
powinno uwzględniać warunki zaspokajania potrzeb
rozwojowych i edukacyjnych dzieci i młodzieży,
pomoc dzieciom i młodzieży w wyborze kierunku
dalszego kształcenia i zawodu, realizację zadań
profilaktycznych i wspierających rolę
wychowawczą i edukacyjną
szkoły i rodziny oraz udzielanie pomocy
dzieciom i młodzieży przez wolontariuszy.
4.
Rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 3,
powinno uwzględniać realizację przez biblioteki
pedagogiczne zadań w zakresie wspierania procesu
kształcenia i doskonalenia
nauczycieli oraz pomocy bibliotekom
szkolnym.
Art.
71a. (uchylony).
Art.
71b. 1. Kształceniem specjalnym obejmuje się
dzieci i młodzież, o których mowa w
art. 1 pkt 5 i 5a, wymagające stosowania
specjalnej organizacji nauki i metod pracy.
Kształcenie to może być prowadzone w formie
nauki w
szkołach ogólnodostępnych, szkołach lub
oddziałach integracyjnych, szkołach lub
oddziałach specjalnych i ośrodkach, o
których mowa w
art. 2 pkt 5.
1a.
Indywidualnym nauczaniem obejmuje się dzieci i
młodzież, których stan zdrowia uniemożliwia lub
znacznie utrudnia uczęszczanie do
szkoły.
2. W
zależności od rodzaju niepełnosprawności, w tym
stopnia upośledzenia umysłowego, dzieciom i
młodzieży, o których mowa w ust. 1, organizuje
się kształcenie i wychowanie, które stosownie do
potrzeb umożliwia naukę w dostępnym dla nich
zakresie, usprawnianie zaburzonych funkcji,
rewalidację i resocjalizację oraz zapewnia
specjalistyczną pomoc i opiekę.
2a.
W przedszkolach i szkołach podstawowych, w tym
specjalnych, oraz w ośrodkach, o których
mowa w
art. 2 pkt 5, a także w publicznych
poradniach psychologiczno-pedagogicznych, w tym
poradniach specjalistycznych, mogą być tworzone
zespoły wczesnego wspomagania rozwoju dziecka w
celu pobudzania psychoruchowego i społecznego
rozwoju dziecka, od chwili wykrycia
niepełnosprawności do podjęcia nauki w
szkole, prowadzonego bezpośrednio z
dzieckiem i jego rodziną.
2b.
Dyrektorzy przedszkoli specjalnych, szkół
podstawowych
specjalnych oraz ośrodków, o których mowa w
art. 2 pkt 5, a także dyrektorzy właściwych
ze względu na miejsce zamieszkania dziecka szkół
podstawowych ogólnodostępnych i
integracyjnych oraz dyrektorzy publicznych
poradni psychologiczno-pedagogicznych, w tym
poradni specjalistycznych, mogą organizować
wczesne wspomaganie rozwoju dziecka w
porozumieniu z
organami prowadzącymi.
3.
Opinie o potrzebie wczesnego wspomagania rozwoju
dziecka oraz orzeczenia o potrzebie kształcenia
specjalnego albo indywidualnego nauczania, a
także o potrzebie zajęć
rewalidacyjno-wychowawczych organizowanych
zgodnie z
odrębnymi przepisami wydają zespoły
orzekające działające w publicznych poradniach
psychologiczno-pedagogicznych, w tym w
poradniach specjalistycznych. Orzeczenie o
potrzebie kształcenia specjalnego określa
zalecane formy kształcenia specjalnego, z
uwzględnieniem rodzaju niepełnosprawności, w tym
stopnia upośledzenia umysłowego.
3a.
Opinie o potrzebie wczesnego wspomagania rozwoju
dziecka, o których mowa w ust. 3, mogą również
wydawać zespoły opiniujące działające w
niepublicznych poradniach
psychologiczno-pedagogicznych, w tym w
poradniach specjalistycznych, założonych zgodnie
z
art. 82 oraz zatrudniających pracowników
posiadających kwalifikacje określone dla
pracowników publicznych poradni
psychologiczno-pedagogicznych.
3b.
Opinie w sprawie dostosowania wymagań
edukacyjnych wynikających z programu nauczania
do indywidualnych potrzeb
ucznia, u którego stwierdzono specyficzne
trudności w uczeniu się, uniemożliwiające
sprostanie tym wymaganiom, wydają również
niepubliczne poradnie
psychologiczno-pedagogiczne, w tym niepubliczne
specjalistyczne poradnie
psychologiczno-pedagogiczne założone zgodnie z
art. 82 oraz zatrudniające pracowników
posiadających kwalifikacje określone dla
pracowników publicznych poradni
psychologiczno-pedagogicznych.
4.
Od orzeczeń, o których mowa w ust. 3,
rodzice dziecka mogą złożyć w terminie 14
dni od dnia otrzymania orzeczenia odwołanie do
kuratora oświaty.
5.
Starosta właściwy ze względu na miejsce
zamieszkania dziecka posiadającego orzeczenie o
potrzebie kształcenia specjalnego, na wniosek
rodziców, zapewnia mu odpowiednią formę
kształcenia, uwzględniając rodzaj
niepełnosprawności, w tym stopień upośledzenia
umysłowego, z zastrzeżeniem ust. 5a.
5a.
Jeżeli orzeczenie o potrzebie kształcenia
specjalnego zaleca kształcenie dziecka
odpowiednio w przedszkolu specjalnym albo w
przedszkolu, szkole podstawowej lub gimnazjum,
ogólnodostępnych lub
integracyjnych, odpowiednią formę
kształcenia, na wniosek
rodziców, zapewnia jednostka samorządu
terytorialnego właściwa ze względu na miejsce
zamieszkania dziecka, do której zadań własnych
należy prowadzenie przedszkoli lub
szkół.
5b.
Jeżeli powiat właściwy ze względu na miejsce
zamieszkania dziecka nie prowadzi
szkoły specjalnej lub ośrodka, o którym mowa
w
art. 2 pkt 5, odpowiednich ze względu na
rodzaj niepełnosprawności, w tym stopień
upośledzenia umysłowego, starosta tego powiatu
kieruje dziecko do najbliższego powiatu
prowadzącego taką
szkołę lub ośrodek. Starosta najbliższego
powiatu prowadzącego taką
szkołę lub ośrodek nie może odmówić
przyjęcia dziecka do
szkoły lub ośrodka.
5c.
Dyrektor
szkoły, której
uczeń posiada orzeczenie o potrzebie
indywidualnego nauczania, organizuje takie
nauczanie w porozumieniu z
organem prowadzącym.
6.
Minister właściwy do spraw oświaty i wychowania
określi, w drodze rozporządzenia,
skład zespołów orzekających, tryb ich powołania,
szczegółowe zasady działania tych zespołów, tryb
postępowania odwoławczego, wzory orzeczeń oraz
szczegółowe zasady kierowania dzieci i młodzieży
do kształcenia specjalnego lub indywidualnego
nauczania. Rozporządzenie powinno
uwzględniać jak najpełniejszą realizację potrzeb
dziecka, a także zapewnić możliwość dostosowania
form kształcenia do aktualnych możliwości
psychofizycznych dziecka.
7.
Minister właściwy do spraw oświaty i wychowania
określi, w drodze rozporządzenia:
8.
Minister właściwy do spraw oświaty i wychowania
określi, w drodze rozporządzenia,
sposób i tryb organizowania indywidualnego
nauczania, o którym mowa w ust. 1a,
uwzględniając w szczególności wymiar godzin
zajęć edukacyjnych realizowanych bezpośrednio z
uczniem.
Art.
71c. 1. Zakład opieki zdrowotnej, w tym zakład
opiekuńczo-leczniczy i zakład lecznictwa
uzdrowiskowego, a także jednostka pomocy
społecznej, w których zorganizowana jest
szkoła specjalna, zapewniają korzystanie z
pomieszczeń dla prowadzenia zajęć edukacyjnych i
wychowawczych. Warunki korzystania z pomieszczeń
oraz ponoszenia kosztów ich utrzymania określa
umowa zawarta pomiędzy zakładem a
organem prowadzącym szkołę.
2.
Minister właściwy do spraw oświaty i wychowania,
w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
zdrowia oraz ministrem właściwym do spraw
zabezpieczenia społecznego, określi, w drodze
rozporządzenia,
organizację kształcenia oraz warunki i formy
realizowania specjalnych działań
opiekuńczo-wychowawczych w szkołach, o
których mowa w ust. 1, uwzględniając szczególne
potrzeby psychofizyczne dzieci i młodzieży.
Art.
71d. Podręczniki szkolne i książki pomocnicze do
kształcenia specjalnego dla
uczniów z upośledzeniem umysłowym,
niewidomych, słabo widzących i niesłyszących są
dofinansowywane z budżetu państwa z części,
której dysponentem jest minister właściwy do
spraw oświaty i wychowania.
Art.
72. Dzieciom i młodzieży pozbawionym całkowicie
lub częściowo opieki rodzicielskiej, a także
dzieciom i młodzieży niedostosowanym społecznie
organizuje się opiekę i wychowanie na zasadach
określonych w
przepisach o pomocy społecznej.
Art.
73. (uchylony).
Art.
74. (uchylony).
Art.
75. (uchylony).
Art.
76. (uchylony).
Rozdział 6
Zakłady kształcenia i placówki doskonalenia
nauczycieli
Art.
77. 1. W celu kształcenia
nauczycieli przedszkoli, szkół podstawowych,
placówek oświatowo-wychowawczych, a także
nauczycieli języków obcych, mogą być
tworzone kolegia nauczycielskie i nauczycielskie
kolegia języków obcych, zwane dalej "kolegiami".
2.
Minister właściwy do spraw oświaty i wychowania
określa, w drodze rozporządzenia,
szczegółowe zasady i warunki tworzenia,
przekształcania i likwidowania oraz organizację
i zasady działania kolegiów (w tym zasady
powierzania stanowisk kierowniczych), a
także
zasady sprawowania opieki naukowo-dydaktycznej i
nadzoru nad kolegiami.
3.
Słuchaczem kolegium może być tylko osoba
posiadająca świadectwo dojrzałości.
4. W
zakresie uprawnień do ulgowych przejazdów
środkami publicznego transportu zbiorowego do
słuchaczy kolegiów stosuje się przepisy
dotyczące studentów szkół wyższych.
5.
Kolegia mogą pobierać opłaty za egzaminy wstępne
oraz za zajęcia dydaktyczne, z wyłączeniem zajęć
dydaktycznych w systemie dziennym w kolegiach
publicznych, chyba że są powtarzane z powodu
niezadowalających wyników w nauce.
6.
Organy prowadzące w porozumieniu z organami
sprawującymi nadzór pedagogiczny nad
szkołami i
placówkami mają obowiązek umożliwić w
podległych im
szkołach i
placówkach zorganizowanie przez szkoły
wyższe i kolegia praktyk nauczycielskich oraz
współpracować w organizacji tych praktyk.
7. W
zakresie nieuregulowanym odmiennie w przepisach,
o których mowa w ust. 2 i 4, do kolegiów stosuje
się przepisy ustawy dotyczące
szkół.
8.
Minister właściwy do spraw oświaty i wychowania
określi, w drodze rozporządzenia, standardy
kształcenia
nauczycieli w kolegiach, uwzględniając w
szczególności wymagania dotyczące realizowanych
planów nauczania, przedmioty kształcenia, wymiar
i zakres praktyk pedagogicznych, treści
programowe i wymagane umiejętności.
Art.
77a. 1. W celu doskonalenia zawodowego
nauczycieli mogą być tworzone placówki
doskonalenia nauczycieli, zwane dalej
"placówkami doskonalenia".
2.
Doskonalenie zawodowe
nauczycieli prowadzą również
nauczyciele, którym powierzono zadania
doradców metodycznych.
3.
Niepubliczne placówki doskonalenia mogą zakładać
i prowadzić osoby prawne niebędące jednostkami
samorządu terytorialnego oraz osoby fizyczne. W
zakresie nieuregulowanym w przepisach wydanych
na podstawie
art. 78 ust. 1 do niepublicznych placówek
doskonalenia stosuje się przepisy
rozdziału 8.
4.
Placówki doskonalenia mogą uzyskać akredytację
stanowiącą potwierdzenie, że dana placówka
zapewnia wysoką jakość prowadzonych form
doskonalenia
nauczycieli.
5.
Przepisu ust. 4 nie stosuje się do publicznych
placówek doskonalenia, o których mowa w
art. 5 ust. 3b.
6.
Akredytację przyznaje
kurator oświaty właściwy dla siedziby
placówki, w drodze decyzji administracyjnej,
wydawanej po przeprowadzeniu przez zespół
powołany przez
kuratora oświaty oceny działalności danej
placówki w zakresie określonym w ust. 7.
7.
Akredytację może uzyskać placówka doskonalenia,
która:
1) zapewnia
wykwalifikowaną kadrę;
2) opracowuje i
wdraża programy doskonalenia
nauczycieli oraz przeprowadza ich
ewaluację;
3) prowadzi
działalność informacyjną i upowszechnia
problematykę doskonalenia
nauczycieli;
4) zapewnia
nowoczesną bazę dydaktyczną.
8.
Kurator oświaty, w drodze decyzji
administracyjnej, może cofnąć akredytację,
jeżeli stwierdzi niespełnianie przez placówkę
doskonalenia warunków wymaganych do uzyskania
akredytacji.
9.
Placówka doskonalenia ubiegająca się o uzyskanie
akredytacji wnosi opłatę.
10.
Z opłat, o których mowa w ust. 9, zwolnione są
placówki, które prowadzą całość kształcenia i
doskonalenia zawodowego
nauczycieli nieodpłatnie.
11.
Minister właściwy do spraw oświaty i wychowania
określi, w drodze rozporządzenia,
szczegółowe warunki i tryb przyznawania i
cofania akredytacji, skład i sposób działania
zespołu, o którym mowa w ust. 6, oraz warunki
wynagradzania jego członków, wzory dokumentów
stosowanych w postępowaniu o uzyskanie
akredytacji, a także wysokość i tryb wnoszenia
opłat przez placówki ubiegające się o
akredytację.
12.
Rozporządzenie, o którym mowa w ust. 11, powinno
uwzględniać w szczególności udział w zespole
niezależnych specjalistów w dziedzinie
doskonalenia i kształcenia
nauczycieli, a także ustalać wysokość opłat
tak, aby nie przekraczała kwoty 760 zł
waloryzowanej corocznie wskaźnikiem cen towarów
i usług konsumpcyjnych.
Art.
78. 1. Minister właściwy do spraw oświaty i
wychowania, w porozumieniu z ministrem właściwym
do spraw kultury i ochrony dziedzictwa
narodowego oraz z ministrem właściwym do spraw
rolnictwa, określi, w drodze rozporządzenia:
z
uwzględnieniem zapewnienia
nauczycielom dostępu do form
doskonalenia i dokształcania umożliwiających
podnoszenie wiedzy ogólnej i umiejętności
zawodowych, a także możliwości prowadzenia
niektórych form doskonalenia i dokształcania
przez zakłady kształcenia
nauczycieli, szkoły wyższe oraz inne
jednostki.
2.
Rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1,
uwzględnia ponadto zadania, które mogą być
realizowane wyłącznie przez
placówki doskonalenia posiadające
akredytację oraz publiczne placówki
doskonalenia, o których mowa w
art. 5 ust. 3b.
3. W
zakresie nieuregulowanym odmiennie w przepisach
wydanych na podstawie ust. 1 do
placówek doskonalenia stosuje się przepisy
dotyczące
placówek.
Rozdział 7
Finansowanie szkół i placówek publicznych
Art.
79. 1. Przedszkola, szkoły i
placówki publiczne zakładane i prowadzone
przez ministrów i jednostki samorządu
terytorialnego są jednostkami lub zakładami
budżetowymi. Zasady gospodarki finansowej tych
szkół, przedszkoli i
placówek określają odrębne przepisy, z
zastrzeżeniem ust. 1a i 1c.
1a.
Szkoła publiczna, przedszkole publiczne i
placówka publiczna prowadzone przez
jednostkę samorządu terytorialnego, będące
zakładem budżetowym, pokrywają koszty swojej
działalności z przychodów własnych oraz z
dotacji przewidzianej w budżecie tej jednostki
na zadania oświatowe, o których mowa w
art. 5a ust. 2.
1b.
Do dotacji, o których mowa w ust. 1a, nie
stosuje się przepisu
art. 19 ust. 10 ustawy z dnia 26 listopada
1998 r. o finansach publicznych.
1c.
Jednostki samorządu terytorialnego mogą planować
w swoich budżetach wydatki, w tym wydatki
inwestycyjne, na rzecz
szkół i
placówek artystycznych prowadzonych przez
ministra właściwego do spraw kultury i ochrony
dziedzictwa narodowego.
2.
(uchylony).
2a.
(uchylony).
3.
(uchylony).
Art.
80. 1. Przedszkola,
szkoły i
placówki publiczne niewymienione w
art. 79 prowadzą gospodarkę finansową według
zasad określonych przez organ lub podmiot
prowadzący
szkołę.
2.
Przedszkola, o których mowa w ust. 1, otrzymują
na każdego
ucznia z budżetu gminy dotację w wysokości
równej wydatkom bieżącym przewidzianym na
jednego
ucznia w przedszkolach publicznych
prowadzonych przez gminę, z tym że na
ucznia niepełnosprawnego w wysokości nie
niższej niż kwota przewidziana na
niepełnosprawnego
ucznia przedszkola i oddziału przedszkolnego
w części oświatowej subwencji ogólnej
otrzymywanej przez jednostkę samorządu
terytorialnego.
2a.
Jeżeli do przedszkola, o którym mowa w ust. 1,
uczęszcza
uczeń niebędący mieszkańcem gminy dotującej
to przedszkole, gmina, której mieszkańcem jest
ten
uczeń, pokrywa koszty dotacji udzielonej
zgodnie z ust. 2.
3.
Szkoły, o których mowa w ust. 1, otrzymują na
każdego
ucznia dotację z budżetu jednostki samorządu
terytorialnego obowiązanej do prowadzenia
odpowiedniego typu i rodzaju
szkół, w wysokości równej wydatkom bieżącym
przewidzianym na jednego
ucznia w
szkołach tego samego typu i rodzaju
prowadzonych przez tę jednostkę samorządu
terytorialnego. W przypadku nieprowadzenia przez
jednostkę samorządu terytorialnego
szkoły tego samego typu i rodzaju podstawą
ustalenia wysokości dotacji jest kwota
przewidziana na jednego
ucznia
szkoły publicznej danego typu i rodzaju w
części oświatowej subwencji ogólnej dla
jednostek samorządu terytorialnego.
3a.
Placówki publiczne, o których mowa w
art. 2 pkt 5 i 7, prowadzone przez osoby
prawne i fizyczne otrzymują na każdego
wychowanka dotację z budżetu powiatu w wysokości
równej wydatkom bieżącym przewidzianym na
jednego wychowanka w
placówkach tego samego rodzaju prowadzonych
przez powiat. W przypadku nieprowadzenia przez
powiat
placówki publicznej danego rodzaju podstawą
ustalenia wysokości dotacji jest kwota
przewidziana na jednego wychowanka
placówki tego rodzaju w części oświatowej
subwencji ogólnej dla jednostek samorządu
terytorialnego.
3b.
Placówki publiczne prowadzone przez osoby
prawne i fizyczne, niewymienione w ust. 3a, mogą
otrzymywać dotacje z budżetu powiatu w wysokości
i na zasadach ustalonych przez radę powiatu.
3c.
Dotacje, o których mowa w ust. 2-3a, są
przekazywane w 12 częściach w terminie do
ostatniego dnia każdego miesiąca.
4.
Organ stanowiący jednostki samorządu
terytorialnego ustala tryb udzielania i
rozliczania dotacji, o których mowa w ust. 2-3a,
uwzględniając w szczególności podstawę
obliczania dotacji i zakres danych, które
powinny być zawarte we wniosku o udzielenie
dotacji.
5.
Publiczne
szkoły artystyczne niewymienione w
art. 79 otrzymują na każdego
ucznia dotację z budżetu państwa w wysokości
równej wydatkom przewidzianym na jednego
ucznia w
szkołach tego samego typu prowadzonych przez
ministra właściwego do spraw kultury i ochrony
dziedzictwa narodowego.
6.
Dotacje, o których mowa w ust. 5, są
przekazywane w 12 częściach w terminie do
ostatniego dnia każdego miesiąca.
7.
Minister właściwy do spraw kultury i ochrony
dziedzictwa narodowego w porozumieniu z
ministrem właściwym do spraw finansów
publicznych określi, w drodze rozporządzenia,
tryb udzielania i rozliczania dotacji, o których
mowa w ust. 5, uwzględniając w szczególności
podstawę obliczania dotacji i zakres danych,
które powinny być zawarte we wniosku o
udzielenie dotacji.
Art.
81.
Szkoły i
placówki publiczne, oraz
organy prowadzące te szkoły i placówki są
zwolnione z podatków oraz opłat z tytułu
odpowiednio: zarządu, użytkowania lub
użytkowania wieczystego nieruchomości szkolnych,
z tym że z podatku od nieruchomości, podatku
rolnego i podatku leśnego na zasadach
określonych w odrębnych ustawach.
Rozdział 8
Szkoły i placówki niepubliczne
Art.
82. 1. Osoby prawne i fizyczne mogą zakładać
szkoły i
placówki niepubliczne po uzyskaniu wpisu do
ewidencji prowadzonej przez jednostkę samorządu
terytorialnego obowiązaną do prowadzenia
odpowiedniego typu publicznych
szkół i
placówek.
1a.
Osoby prawne i fizyczne mogą zakładać
niepubliczne
szkoły artystyczne po uzyskaniu wpisu do
ewidencji prowadzonej przez ministra właściwego
do spraw kultury i ochrony dziedzictwa
narodowego.
2.
Zgłoszenie do ewidencji powinno zawierać:
1) oznaczenie
osoby zamierzającej prowadzić
szkołę lub
placówkę, jej miejsca zamieszkania lub
siedziby;
2) określenie
odpowiednio typu i rodzaju
szkoły lub
placówki oraz daty rozpoczęcia jej
funkcjonowania, w przypadku liceum
profilowanego -
profili kształcenia ogólnozawodowego, a
w przypadku szkoły prowadzącej kształcenie
zawodowe - nazw zawodów, w jakich szkoła
będzie kształcić, zgodnych z nazwami zawodów
występujących w klasyfikacji zawodów
szkolnictwa zawodowego, o której mowa w
art. 24 ust. 1, lub klasyfikacji zawodów
i specjalności ustalanej na potrzeby rynku
pracy przez ministra właściwego do spraw
pracy;
3) wskazanie
miejsca prowadzenia
szkoły lub
placówki oraz informację o warunkach
lokalowych zapewniających:
a)
możliwość prowadzenia zajęć
dydaktyczno-wychowawczych,
b)
realizację innych zadań statutowych,
c) w
przypadku szkoły prowadzącej kształcenie
zawodowe - możliwość realizacji
praktycznej nauki zawodu,
5) dane
dotyczące kwalifikacji pracowników
pedagogicznych i dyrektora, przewidzianych
do zatrudnienia w
szkole lub
placówce;
6) zobowiązanie
do przestrzegania wymagań określonych w
art. 7 ust. 3 w przypadku szkoły
podstawowej oraz gimnazjum, a także w
przypadku szkoły ponadgimnazjalnej
ubiegającej się o nadanie uprawnień
szkoły publicznej z dniem rozpoczęcia
działalności.
2a.
W przypadku szkoły podstawowej, gimnazjum i
szkoły ponadgimnazjalnej ubiegających się o
nadanie uprawnień
szkoły publicznej z dniem rozpoczęcia
działalności wpis do ewidencji może nastąpić,
jeżeli osoba prowadząca przedstawi pozytywną
opinię
kuratora oświaty, a w przypadku szkoły
medycznej - także opinię ministra właściwego do
spraw zdrowia, o spełnianiu wymagań określonych
w
art. 7 ust. 3.
2b.
Organ, o którym mowa w ust. 1a, dokonuje wpisu
do ewidencji w ciągu 30 dni od daty zgłoszenia
oraz z urzędu doręcza zgłaszającemu
zaświadczenie o wpisie do ewidencji, a kopię
zaświadczenia przekazuje organowi podatkowemu, a
w przypadku
szkoły artystycznej realizującej kształcenie
ogólne również właściwemu
kuratorowi oświaty.
3.
Organ, o którym mowa w ust. 1, dokonuje wpisu do
ewidencji w ciągu 30 dni od daty zgłoszenia oraz
z urzędu doręcza zgłaszającemu zaświadczenie o
wpisie do ewidencji, a kopię zaświadczenia
przekazuje właściwemu
kuratorowi oświaty oraz organowi
podatkowemu.
3a.
Zaświadczenie o wpisie do ewidencji, o którym
mowa w ust. 2b i 3, zawiera:
1) nazwę
organu, który dokonał wpisu do ewidencji
szkoły lub
placówki;
2) datę i numer
wpisu do ewidencji;
6) w przypadku
szkoły prowadzącej kształcenie zawodowe -
nazwy zawodów, w jakich szkoła kształci;
4.
Organ, o którym mowa w ust. 1 i 1a, wydaje
decyzję o odmowie wpisu do ewidencji, jeżeli:
1) zgłoszenie
nie zawiera danych wymienionych w ust. 2 i
mimo wezwania nie zostało uzupełnione w
wyznaczonym terminie;
2) statut
szkoły lub
placówki jest sprzeczny z obowiązującym
prawem i mimo wezwania nie został zmieniony.
5.
Osoba prowadząca
szkołę lub
placówkę jest obowiązana zgłosić organowi, o
którym mowa w ust. 1 i 1a, w ciągu 14 dni zmiany
w danych zawartych w zgłoszeniu, powstałe po
wpisie do ewidencji. Przepisy ust. 2-4 stosuje
się odpowiednio.
Art.
83. 1. Wpis do ewidencji podlega wykreśleniu w
przypadkach:
1) niepodjęcia
działalności przez
szkołę lub
placówkę w terminie wskazanym w
zgłoszeniu do ewidencji;
2) prawomocnego
orzeczenia sądu zakazującego osobie
fizycznej, prowadzącej
szkołę lub
placówkę, prowadzenia działalności
oświatowej;
3)
stwierdzenia, w trybie nadzoru
pedagogicznego, że działalność
szkoły lub
placówki jest sprzeczna z przepisami
ustawy lub statutem, a w szkole podstawowej
lub gimnazjum są także niewypełniane
zobowiązania, o których mowa w
art. 82 ust. 2 pkt 6 - jeżeli osoba
prowadząca
szkołę lub
placówkę w wyznaczonym terminie nie
zastosowała się do poleceń organu
sprawującego nadzór pedagogiczny;
4) dokonania
wpisu z naruszeniem prawa;
5) zaprzestania
działalności przez
szkołę lub
placówkę przez okres dłuższy niż trzy
miesiące.
2.
Wykreślenie z ewidencji następuje w drodze
decyzji, w terminie określonym w decyzji i jest
równoznaczne z likwidacją
szkoły lub
placówki.
Art.
83a. 1. Prowadzenie
szkoły lub
placówki oraz zespołu, o którym mowa w
art. 90a ust. 1, nie jest działalnością
gospodarczą.
2.
Działalność oświatowa nieobejmująca prowadzenia
szkoły,
placówki lub zespołu, o którym mowa w
art. 90a ust. 1, może być podejmowana na
zasadach określonych w przepisach ustawy z dnia
2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności
gospodarczej (Dz. U. Nr 173, poz. 1807).
Art.
84. 1.
Szkoła lub
placówka działa na podstawie statutu
nadanego przez osobę prowadzącą.
2.
Statut
szkoły lub
placówki powinien określać:
6) sposób
uzyskiwania środków finansowych na
działalność
szkoły lub
placówki;
3.
Osoba prowadząca
szkołę lub
placówkę może ją zlikwidować z końcem roku
szkolnego. W tym przypadku osoba prowadząca
szkołę lub
placówkę jest zobowiązana co najmniej na 6
miesięcy przed terminem likwidacji zawiadomić o
zamiarze i przyczynach likwidacji:
rodziców
uczniów, organ, o którym mowa w
art. 82 ust. 1 i 1a, oraz gminę, na której
terenie jest położona
szkoła lub
placówka.
4.
Dokumentację przebiegu nauczania zlikwidowanej
szkoły przekazuje się organowi sprawującemu
nadzór pedagogiczny nad
szkołą. Po zakończeniu likwidacji wpis do
ewidencji ulega wykreśleniu.
Art.
85. 1. Niepublicznej szkole podstawowej i
gimnazjum założonym zgodnie z
art. 82 ust. 1-3 przysługują uprawnienia
szkoły publicznej z dniem rozpoczęcia
działalności.
2.
Kurator oświaty w ciągu 6 miesięcy od dnia
rozpoczęcia działalności przez szkołę
podstawową, gimnazjum lub szkołę
ponadgimnazjalną, która uzyskała uprawnienia
szkoły publicznej z dniem rozpoczęcia
działalności, jest obowiązany sprawdzić
spełnianie warunków określonych w
art. 7 ust. 3. W stosunku do
szkół artystycznych uprawnienia
kuratora oświaty przysługują odpowiednio
ministrowi właściwemu do spraw kultury i ochrony
dziedzictwa narodowego.
3.
Organ jednostki samorządu terytorialnego, o
której mowa w
art. 82 ust. 1, na wniosek osoby prowadzącej
szkołę niepubliczną nieposiadającą uprawnień
szkoły publicznej nadaje tej
szkole uprawnienia
szkoły publicznej, jeżeli osoba ta
przedstawi pozytywną opinię
kuratora oświaty, w przypadku szkół
medycznych - także opinię ministra właściwego do
spraw zdrowia, o spełnianiu przez
szkołę warunków określonych w
art. 7 ust. 3.
4.
Organ, o którym mowa w
art. 82 ust. 1a, na wniosek osoby
prowadzącej niepubliczną
szkołę artystyczną nieposiadającą uprawnień
szkoły publicznej nadaje tej
szkole uprawnienia
szkoły publicznej po stwierdzeniu, że
szkoła ta spełnia warunki określone w
art. 7 ust. 3, a w przypadku
szkoły artystycznej realizującej kształcenie
ogólne - także po przedstawieniu przez osobę
prowadzącą pozytywnej opinii
kuratora oświaty.
Art.
86. 1. Minister właściwy do spraw oświaty i
wychowania może, w drodze decyzji, nadać
uprawnienia
szkoły publicznej
szkole niespełniającej warunków określonych
w
art. 7 ust. 3, w szczególności, jeżeli uzna
ją za eksperymentalną.
1a.
Osoba prowadząca szkołę, o której mowa w ust. 1,
składa wniosek o nadanie
szkole uprawnień
szkoły publicznej do ministra właściwego do
spraw oświaty i wychowania za pośrednictwem
kuratora oświaty, który dołącza swoją
opinię.
1b.
Wniosek o uznanie
szkoły za eksperymentalną powinien zawierać
w szczególności:
1) określenie
celu, założeń i sposobu realizacji
eksperymentu;
2) opinię
instytucji naukowej dotyczącą założeń
eksperymentu wraz ze zgodą tej instytucji na
sprawowanie opieki nad przebiegiem
eksperymentu i dokonanie jego oceny;
3) zgodę rady
pedagogicznej;
4) w przypadku
eksperymentu dotyczącego kształcenia w
zawodzie nieumieszczonym w klasyfikacji
zawodów szkolnictwa zawodowego, o której
mowa w
art. 24 ust. 1, także uzasadnienie
potrzeby kształcenia w tym zawodzie wraz z
opiniami:
a)
wojewódzkiej lub powiatowej rady
zatrudnienia wydanymi po uzyskaniu
stanowiska wojewódzkiego lub powiatowego
urzędu pracy,
b) organu
samorządu gospodarczego lub innej
organizacji gospodarczej właściwej dla
danego zawodu albo organizacji
pracodawców,
c)
instytucji naukowej lub stowarzyszenia
zawodowego właściwego dla danego zawodu
w zakresie oceny merytorycznej
zawartości programu nauczania
przewidzianego dla danego zawodu,
d) ministra
właściwego dla danego zawodu w zakresie
ewentualnego wprowadzenia tego zawodu do
klasyfikacji zawodów szkolnictwa
zawodowego.
2.
Minister właściwy do spraw oświaty i wychowania,
nadając uprawnienia, o których mowa w ust. 1,
określa niezbędne warunki funkcjonowania
szkoły, uwzględniając w szczególności
założenia i sposób realizacji eksperymentu,
wskazane we wniosku.
Art.
87. (uchylony).
Art.
88. Uprawnienia
szkoły publicznej mogą zostać cofnięte przez
organ, który je nadał, jeżeli w trybie nadzoru
pedagogicznego zostanie stwierdzone
niespełnianie warunków, o których mowa w
art. 7 ust. 3, lub określonych zgodnie z
art. 86 ust. 2. Cofnięcie uprawnień
następuje w drodze decyzji administracyjnej i w
przypadku szkoły podstawowej lub gimnazjum jest
równoznaczne z ich likwidacją z końcem roku
szkolnego, w którym decyzja stała się
ostateczna.
Art.
89. Nadzór pedagogiczny nad
szkołami i
placówkami niepublicznymi sprawują właściwi
kuratorzy oświaty, a w przypadku
szkół i
placówek
artystycznych oraz placówek, o których mowa
w
art. 2 pkt 7, dla
uczniów
szkół artystycznych - również minister
właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa
narodowego. Przepisy
art. 33 stosuje się odpowiednio.
Art.
90. 1. Niepubliczne przedszkola, w tym
specjalne, szkoły podstawowe i gimnazja, w tym z
oddziałami integracyjnymi, z wyjątkiem szkół
podstawowych
specjalnych i gimnazjów
specjalnych oraz szkół podstawowych
artystycznych, otrzymują dotacje z budżetu
gminy.
2.
Niepubliczne szkoły podstawowe
specjalne i gimnazja
specjalne oraz szkoły ponadgimnazjalne o
uprawnieniach
szkół publicznych, w tym z
oddziałami integracyjnymi, otrzymują dotacje
z budżetu powiatu.
2a.
Dotacje dla
szkół niepublicznych o uprawnieniach
szkół publicznych, w których realizowany
jest obowiązek szkolny lub obowiązek nauki,
przysługują na każdego
ucznia w wysokości nie niższej niż kwota
przewidziana na jednego
ucznia danego typu i rodzaju
szkoły w części oświatowej subwencji ogólnej
otrzymywanej przez jednostkę samorządu
terytorialnego, o której mowa w ust. 1 i 2, pod
warunkiem że osoba prowadząca
szkołę poda organowi właściwemu do
udzielania dotacji planowaną liczbę
uczniów nie później niż do 30 września roku
poprzedzającego rok udzielania dotacji.
2b.
Dotacje dla niepublicznych przedszkoli
przysługują na każdego
ucznia w wysokości nie niższej niż 75%
ustalonych w budżecie danej gminy wydatków
bieżących ponoszonych w przedszkolach
publicznych w przeliczeniu na jednego
ucznia, z tym że na
ucznia niepełnosprawnego w wysokości nie
niższej niż kwota przewidziana na
niepełnosprawnego
ucznia przedszkola i oddziału przedszkolnego
w części oświatowej subwencji ogólnej
otrzymywanej przez jednostkę samorządu
terytorialnego - pod warunkiem, że osoba
prowadząca niepubliczne przedszkole poda
organowi właściwemu do udzielania dotacji
planowaną liczbę
uczniów nie później niż do dnia 30 września
roku poprzedzającego rok udzielania dotacji.
2c.
Jeżeli do przedszkola, o którym mowa w ust. 2b,
uczęszcza
uczeń niebędący mieszkańcem gminy dotującej
to przedszkole, gmina, której mieszkańcem jest
ten
uczeń, pokrywa koszty dotacji udzielonej
zgodnie z ust. 2b.
3.
Dotacje dla niepublicznych
szkół o uprawnieniach
szkół publicznych niewymienionych w ust. 2a
przysługują na każdego
ucznia w wysokości nie niższej niż 50%
ustalonych w budżecie odpowiednio danej gminy
lub powiatu wydatków bieżących ponoszonych w
szkołach publicznych tego samego typu i
rodzaju w przeliczeniu na jednego
ucznia, pod warunkiem że osoba prowadząca
niepubliczną
szkołę poda organowi właściwemu do
udzielania dotacji planowaną liczbę
uczniów nie później niż do dnia 30 września
roku poprzedzającego rok udzielania dotacji. W
przypadku braku na terenie gminy lub powiatu
szkoły publicznej danego typu i rodzaju
podstawą do ustalenia wysokości dotacji są
wydatki bieżące ponoszone przez najbliższą gminę
lub powiat na prowadzenie
szkoły publicznej danego typu lub rodzaju.
3a.
Placówki niepubliczne, o których mowa w
art. 2 pkt 5 i 7, otrzymują na każdego
wychowanka dotacje z budżetu powiatu w wysokości
równej średnim wydatkom bieżącym ponoszonym na
jednego wychowanka tego samego rodzaju
placówki publicznej, a w przypadku
niepublicznych ośrodków umożliwiających
realizację obowiązku, o którym mowa w
art. 14 ust. 3, obowiązku szkolnego i
obowiązku nauki dzieciom i młodzieży, o których
mowa w
art. 16 ust. 7, a także dzieciom i młodzieży
z upośledzeniem umysłowym ze sprzężonymi
niepełnosprawnościami, w wysokości nie niższej
niż kwota przewidziana na jednego wychowanka
tego rodzaju ośrodków w części oświatowej
subwencji ogólnej dla jednostek samorządu
terytorialnego, pod warunkiem, że osoba
prowadząca
placówkę przedstawi planowaną liczbę
wychowanków organowi właściwemu do udzielenia
dotacji, nie później niż do dnia 30 września
roku poprzedzającego rok udzielenia dotacji.
3b.
Szkoły niepubliczne nieposiadające uprawnień
szkoły publicznej oraz placówki
niepubliczne, o których mowa w
art. 2 pkt 3, 4 i 10, mogą otrzymywać
dotacje z budżetu powiatu.
3c.
Dotacje, o których mowa w ust. 2-3a, są
przekazywane w 12 częściach w terminie do
ostatniego dnia każdego miesiąca.
4.
Organ stanowiący jednostki samorządu
terytorialnego ustala tryb udzielania i
rozliczania dotacji, o których mowa w ust.
2a-3b, uwzględniając w szczególności podstawę
obliczania dotacji i zakres danych, które
powinny być zawarte we wniosku o udzielenie
dotacji.
4a.
Niepubliczne
szkoły artystyczne o uprawnieniach
szkół publicznych otrzymują dotacje z
budżetu państwa.
4b.
Dotacje dla niepublicznych
szkół artystycznych o uprawnieniach
szkół publicznych, w których realizowany
jest obowiązek szkolny lub obowiązek nauki,
przysługują na każdego
ucznia w wysokości nie niższej niż kwota
wydatków bieżących ustalonych dla
szkół tego samego typu prowadzonych przez
ministra właściwego do spraw kultury i ochrony
dziedzictwa narodowego w przeliczeniu na jednego
ucznia, pod warunkiem że osoba prowadząca
niepubliczną
szkołę poda ministrowi właściwemu do spraw
kultury i ochrony dziedzictwa narodowego
planowaną liczbę
uczniów, nie później niż do dnia 30 września
roku poprzedzającego rok udzielania dotacji.
4c.
Dotacje dla niepublicznych
szkół artystycznych o uprawnieniach
szkół publicznych, niewymienionych w ust.
4b, przysługują na każdego
ucznia w wysokości nie niższej niż 50%
wydatków bieżących ustalonych dla
szkół tego samego typu prowadzonych przez
ministra właściwego do spraw kultury i ochrony
dziedzictwa narodowego w przeliczeniu na jednego
ucznia, pod warunkiem że osoba prowadząca
niepubliczną
szkołę poda ministrowi właściwemu do spraw
kultury i ochrony dziedzictwa narodowego
planowaną liczbę
uczniów, nie później niż do dnia 30 września
roku poprzedzającego rok udzielania dotacji.
4d.
Niepubliczne
szkoły artystyczne nieposiadające uprawnień
szkoły publicznej mogą otrzymywać dotacje z
budżetu państwa.
4e.
Dotacje, o których mowa w ust. 4a-4c, są
przekazywane w 12 częściach w terminie do
ostatniego dnia każdego miesiąca.
4f.
Minister właściwy do spraw kultury i ochrony
dziedzictwa narodowego w porozumieniu z
ministrem właściwym do spraw finansów
publicznych określi, w drodze rozporządzenia,
tryb udzielania i rozliczania dotacji, o których
mowa w ust. 4a-4d, uwzględniając w
szczególności podstawę obliczania dotacji i
zakres danych, które powinny być zawarte we
wniosku o udzielenie dotacji.
5.
(uchylony).
6.
(uchylony).
7.
Zwolnienia z podatków i opłat, o których mowa w
art. 81, stosuje się również do
szkół i
placówek niepublicznych oraz
organów prowadzących te szkoły lub placówki.
Art.
90a. 1. Osoba fizyczna lub osoba prawna
niebędąca jednostką samorządu terytorialnego,
prowadząca
szkoły publiczne,
szkoły niepubliczne lub
placówki, może dla celów organizacyjnych
połączyć je w zespół i określić zasady działania
zespołu. Połączenie nie narusza odrębności
szkół lub
placówek w zakresie określonym w ustawie, w
szczególności w zakresie uzyskiwania zezwolenia,
cofania zezwolenia, wpisywania do ewidencji i
wykreślania z niej, uzyskiwania i utraty
uprawnień
szkoły publicznej oraz uzyskiwania dotacji.
2.
Zespół, o którym mowa w ust. 1, wpisuje się jako
odrębny podmiot do krajowego rejestru urzędowego
podmiotów gospodarki narodowej.
Rozdział 8a
Pomoc materialna dla uczniów
Art.
90b. 1.
Uczniowi przysługuje prawo do pomocy
materialnej ze środków przeznaczonych na ten cel
w budżecie państwa, budżecie właściwej jednostki
samorządu terytorialnego oraz
ze środków Funduszu im. Komisji Edukacji
Narodowej.
2.
Pomoc materialna jest udzielana
uczniom w celu zmniejszenia różnic w
dostępie do edukacji, umożliwienia pokonywania
barier dostępu do edukacji wynikających z
trudnej sytuacji materialnej
ucznia, a także wspierania edukacji
uczniów zdolnych.
3.
Pomoc materialna przysługuje:
1) uczniom
szkół publicznych i niepublicznych o
uprawnieniach szkół publicznych dla
młodzieży i
dla dorosłych oraz słuchaczom
publicznych kolegiów nauczycielskich,
nauczycielskich kolegiów języków obcych i
kolegiów pracowników służb społecznych - do
czasu ukończenia kształcenia, nie dłużej
jednak niż do ukończenia 24 roku życia;
2) wychowankom
publicznych i niepublicznych ośrodków
umożliwiających dzieciom i młodzieży, o
których mowa w
art. 16 ust. 7, a także dzieciom i
młodzieży upośledzonym umysłowo ze
sprzężonymi niepełnosprawnościami realizację
odpowiednio obowiązku szkolnego i obowiązku
nauki - do czasu ukończenia realizacji
obowiązku nauki.
4.
Świadczenia pomocy materialnej, o których mowa w
art. 90c ust. 2, przysługują również:
1) uczniom
szkół niepublicznych nieposiadających
uprawnień szkół publicznych dla młodzieży i
dla dorosłych - do czasu ukończenia
realizacji obowiązku nauki,
2) słuchaczom
niepublicznych kolegiów nauczycielskich i
nauczycielskich kolegiów języków obcych - do
czasu ukończenia kształcenia, nie dłużej
jednak niż do ukończenia 24 roku życia.
Art.
90c. 1. Pomoc materialna ma charakter socjalny
albo motywacyjny.
2.
Świadczeniami pomocy materialnej o charakterze
socjalnym są:
1) stypendium
szkolne;
2) zasiłek
szkolny.
3.
Świadczeniami pomocy materialnej o charakterze
motywacyjnym są:
1) stypendium
za wyniki w nauce lub za osiągnięcia
sportowe;
2) stypendium
Prezesa Rady Ministrów;
3) stypendium
ministra właściwego do spraw oświaty i
wychowania;
4) stypendium
ministra właściwego do spraw kultury i
ochrony dziedzictwa narodowego.
4.
Uczniowi może być przyznana jednocześnie
pomoc materialna o charakterze socjalnym i
motywacyjnym.
Art.
90d. 1. Stypendium szkolne może otrzymać
uczeń znajdujący się w trudnej sytuacji
materialnej, wynikającej z niskich dochodów na
osobę w rodzinie, w szczególności gdy w rodzinie
tej występuje: bezrobocie, niepełnosprawność,
ciężka lub długotrwała choroba, wielodzietność,
brak umiejętności wypełniania funkcji
opiekuńczo-wychowawczych, alkoholizm lub
narkomania, a także gdy rodzina jest niepełna
lub wystąpiło zdarzenie losowe, z zastrzeżeniem
ust. 12.
2.
Stypendium szkolne może być udzielane
uczniom w formie:
1) całkowitego
lub częściowego pokrycia kosztów udziału w
zajęciach edukacyjnych, w tym wyrównawczych,
wykraczających poza zajęcia realizowane w
szkole w ramach planu nauczania, a także
udziału w zajęciach edukacyjnych
realizowanych poza
szkołą;
2) pomocy
rzeczowej o charakterze edukacyjnym, w tym w
szczególności zakupu podręczników.
3.
Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio do
wychowanków ośrodków, o których mowa w
art. 90b ust. 3 pkt 2, oraz słuchaczy
kolegiów nauczycielskich, nauczycielskich
kolegiów języków obcych i kolegiów pracowników
służb społecznych.
4.
Stypendium szkolne może być udzielane uczniom
szkół ponadgimnazjalnych oraz słuchaczom
kolegiów, o których mowa w ust. 3, także w
formie całkowitego lub częściowego pokrycia
kosztów związanych z pobieraniem nauki poza
miejscem zamieszkania.
5.
Stypendium szkolne może być także udzielone w
formie świadczenia pieniężnego, jeżeli organ
przyznający stypendium uzna, że udzielenie
stypendium w formach, o których mowa w ust. 2, a
w przypadku uczniów szkół ponadgimnazjalnych
także w formie, o której mowa w ust. 4, nie jest
możliwe, natomiast w przypadku słuchaczy
kolegiów, o których mowa w ust. 3, udzielenie
stypendium w formach, o których mowa w ust. 2 i
4, nie jest celowe.
6.
Stypendium szkolne może być udzielone w jednej
lub kilku formach jednocześnie.
7.
Miesięczna wysokość dochodu na osobę w rodzinie
ucznia uprawniająca do ubiegania się o
stypendium szkolne nie może być większa niż
kwota, o której mowa w
art. 8 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 12 marca
2004 r. o pomocy społecznej.
8.
Miesięczna wysokość dochodu, o której mowa w
ust. 7, jest ustalana na zasadach określonych w
art. 8 ust. 3-13 ustawy, o której mowa w
ust. 7, z tym że do dochodu nie wlicza się
świadczeń pomocy materialnej, o których mowa w
art. 90c ust. 2 i 3.
9.
Stypendium szkolne nie może być niższe
miesięcznie niż 80% kwoty, o której mowa w
art. 6 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 28
listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych i
nie może przekraczać miesięcznie 200% kwoty, o
której mowa w
art. 6 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 28
listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych.
10.
Stypendium szkolne jest przyznawane na okres nie
dłuższy niż od września do czerwca w danym roku
szkolnym, a w przypadku słuchaczy kolegiów
nauczycielskich, nauczycielskich kolegiów
języków obcych i kolegiów pracowników służb
społecznych - na okres nie dłuższy niż od
października do czerwca w danym roku szkolnym.
11.
Jeżeli forma stypendium szkolnego tego wymaga,
stypendium szkolne może być realizowane w
okresach innych niż miesięczne lub jednorazowo,
z tym że wartość stypendium szkolnego w danym
roku szkolnym nie może przekroczyć łącznie
dwudziestokrotności kwoty, o której mowa w
art. 6 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 28
listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych, a
w przypadku słuchaczy kolegiów nauczycielskich,
nauczycielskich kolegiów języków obcych i
kolegiów pracowników służb społecznych -
osiemnastokrotności kwoty, o której mowa w
art. 6 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 28
listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych.
12.
Stypendium szkolne nie przysługuje
uczniowi, który otrzymuje inne stypendium o
charakterze socjalnym ze środków publicznych, z
zastrzeżeniem ust. 13.
13.
Uczeń, który otrzymuje inne stypendium o
charakterze socjalnym ze środków publicznych,
może otrzymać stypendium szkolne w wysokości,
która łącznie z innym stypendium o charakterze
socjalnym ze środków publicznych nie przekracza
dwudziestokrotności kwoty, o której mowa w
art. 6 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 28
listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych, a
w przypadku słuchaczy kolegiów nauczycielskich,
nauczycielskich kolegiów języków obcych i
kolegiów pracowników służb społecznych -
osiemnastokrotności kwoty, o której mowa w
art. 6 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 28
listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych.
Art.
90e. 1. Zasiłek szkolny może być przyznany
uczniowi znajdującemu się przejściowo w
trudnej sytuacji materialnej z powodu zdarzenia
losowego.
2.
Zasiłek szkolny może być przyznany w formie
świadczenia pieniężnego na pokrycie wydatków
związanych z procesem edukacyjnym lub w formie
pomocy rzeczowej o charakterze edukacyjnym, raz
lub kilka razy w roku, niezależnie od
otrzymywanego stypendium szkolnego.
3.
Wysokość zasiłku szkolnego nie może przekroczyć
jednorazowo kwoty stanowiącej pięciokrotność
kwoty, o której mowa w
art. 6 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 28
listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych.
4. O
zasiłek szkolny można ubiegać się w terminie nie
dłuższym niż dwa miesiące od wystąpienia
zdarzenia uzasadniającego przyznanie tego
zasiłku.
Art.
90f. Rada gminy uchwala regulamin udzielania
pomocy materialnej o charakterze socjalnym dla
uczniów zamieszkałych na terenie gminy,
kierując się celami pomocy materialnej o
charakterze socjalnym, w którym określa w
szczególności:
1) sposób
ustalania wysokości stypendium szkolnego w
zależności od sytuacji materialnej
uczniów i ich rodzin oraz innych
okoliczności, o których mowa w
art. 90d ust. 1;
2) formy, w
jakich udziela się stypendium szkolnego w
zależności od potrzeb
uczniów zamieszkałych na terenie gminy;
3) tryb i
sposób udzielania stypendium szkolnego;
4) tryb i
sposób udzielania zasiłku szkolnego w
zależności od zdarzenia losowego.
Art.
90g. 1.
Szkoła może udzielać stypendium za wyniki w
nauce lub za osiągnięcia sportowe.
2.
Stypendium za wyniki w nauce może być przyznane
uczniowi, który uzyskał wysoką średnią ocen
w okresie (semestrze) poprzedzającym okres
(semestr), w którym przyznaje się to stypendium,
a stypendium za osiągnięcia sportowe może być
przyznane
uczniowi, który uzyskał wysokie wyniki we
współzawodnictwie sportowym na szczeblu co
najmniej międzyszkolnym.
3. O
przyznanie stypendium za wyniki w nauce lub za
osiągnięcia sportowe
uczeń może ubiegać się nie wcześniej niż po
ukończeniu pierwszego okresu (semestru) nauki w
danym typie
szkoły, z zastrzeżeniem ust. 4 i 5.
4.
Stypendium za wyniki w nauce nie udziela się
uczniom klas I-III szkoły podstawowej oraz
uczniom klasy IV szkoły podstawowej do
ukończenia pierwszego okresu nauki.
5.
Stypendium za osiągnięcia sportowe nie udziela
się uczniom klas I-III szkoły podstawowej.
6.
Dyrektor
szkoły powołuje w
szkole komisję stypendialną.
7.
Średnią ocen, o której mowa w ust. 2, ustala
komisja stypendialna, po zasięgnięciu opinii
rady pedagogicznej i samorządu uczniowskiego.
8.
Wniosek o przyznanie stypendium za wyniki w
nauce lub za osiągnięcia sportowe wychowawca
klasy składa do komisji stypendialnej, która
przekazuje wniosek wraz ze swoją opinią
dyrektorowi
szkoły.
9.
Stypendium za wyniki w nauce lub za osiągnięcia
sportowe jest wypłacane raz w okresie
(semestrze).
10.
Stypendium za wyniki w nauce lub za osiągnięcia
sportowe nie może przekroczyć kwoty stanowiącej
dwukrotność kwoty, o której mowa w
art. 6 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 28
listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych.
Wysokość stypendium ustala dyrektor
szkoły, po zasięgnięciu opinii komisji
stypendialnej i rady pedagogicznej oraz w
porozumieniu z
organem prowadzącym szkołę.
11.
Stypendium za wyniki w nauce lub za osiągnięcia
sportowe przyznaje dyrektor
szkoły, po zasięgnięciu opinii rady
pedagogicznej, w ramach środków przyznanych
przez
organ prowadzący na ten cel w budżecie
szkoły.
12.
Przepisy ust. 1-3 i 6-11 stosuje się odpowiednio
do kolegium nauczycielskiego, nauczycielskiego
kolegium języków obcych i kolegium pracowników
służb społecznych, z tym że wniosek o przyznanie
stypendium za wyniki w nauce lub za osiągnięcia
sportowe składa słuchacz.
Art.
90h. 1. Stypendium Prezesa Rady Ministrów może
być przyznane uczniowi szkoły dla młodzieży,
której ukończenie umożliwia uzyskanie świadectwa
dojrzałości.
2.
Stypendium Prezesa Rady Ministrów przyznaje się
uczniowi, który otrzymał promocję z
wyróżnieniem, uzyskując przy tym najwyższą w
danej szkole średnią ocen lub wykazuje
szczególne uzdolnienia w co najmniej jednej
dziedzinie wiedzy, uzyskując w niej najwyższe
wyniki, a w pozostałych dziedzinach wiedzy
wyniki co najmniej dobre.
3.
Stypendium Prezesa Rady Ministrów przyznaje się
jednemu uczniowi danej szkoły na okres od
września do czerwca w danym roku szkolnym.
4.
Stypendium Prezesa Rady Ministrów przyznaje
Prezes Rady Ministrów.
Art.
90i. 1. Stypendium ministra właściwego do spraw
oświaty i wychowania może być przyznane
uczniowi
szkoły publicznej dla młodzieży lub
szkoły niepublicznej o uprawnieniach szkoły
publicznej dla młodzieży, uzyskującemu wybitne
osiągnięcia edukacyjne, w szczególności:
1) laureatowi
międzynarodowej olimpiady lub laureatowi i
finaliście olimpiady przedmiotowej o zasięgu
ogólnopolskim lub turnieju;
2) laureatowi
konkursu na pracę naukową, organizowanego
przez instytucję naukową lub stowarzyszenie
naukowe;
3) uczniowi
szkoły ponadgimnazjalnej uzyskującemu
najwyższe wyniki w nauce według
indywidualnego programu lub toku nauki;
5)
uczniowi, który uzyskał wysokie wyniki
we współzawodnictwie sportowym na szczeblu
krajowym lub międzynarodowym.
2.
Stypendium ministra właściwego do spraw oświaty
i wychowania przyznaje minister właściwy do
spraw oświaty i wychowania.
3.
Minister właściwy do spraw oświaty i wychowania
ogłasza na
stronach internetowych właściwego ministerstwa
liczbę stypendiów oraz wysokość stypendium w
każdym roku szkolnym.
Art.
90j. 1. Stypendium ministra właściwego do spraw
kultury i ochrony dziedzictwa narodowego może
być przyznane
uczniowi
szkoły artystycznej prowadzącej kształcenie
w zawodzie artystycznym.
2.
Stypendium ministra właściwego do spraw kultury
i ochrony dziedzictwa narodowego może być
przyznane
uczniowi, który uzyskał w okresie
(semestrze) bardzo dobrą średnią ocen z
przedmiotów artystyczno-zawodowych oraz
uczniowi - laureatowi międzynarodowego lub
krajowego konkursu artystycznego.
3.
Stypendium ministra właściwego do spraw kultury
i ochrony dziedzictwa narodowego może być
przyznane nie wcześniej niż po ukończeniu
pierwszego roku nauki w danym typie
szkoły artystycznej i nie częściej niż raz w
roku.
4.
Stypendium ministra właściwego do spraw kultury
i ochrony dziedzictwa narodowego przyznaje
minister właściwy do spraw kultury i ochrony
dziedzictwa narodowego.
5.
Minister właściwy do spraw kultury i ochrony
dziedzictwa narodowego ogłasza na
stronach internetowych właściwego ministerstwa
liczbę stypendiów oraz wysokość stypendium w
każdym roku szkolnym.
Art.
90k. Rada Ministrów określi, w drodze
rozporządzenia,
wysokość stypendium Prezesa Rady Ministrów, a
także szczegółowy sposób i tryb przyznawania i
wypłacania stypendiów, o których mowa w art. 90c
ust. 3 pkt 2-4, uwzględniając udział organów
szkoły oraz
kuratora oświaty w procesie wyłaniania
kandydatów do stypendiów oraz terminy składania
wniosków o przyznanie stypendium.
Art.
90l. Osoby fizyczne i osoby prawne inne niż
jednostki samorządu terytorialnego, przyznające
ze środków własnych
uczniom stypendia za wyniki w nauce lub za
osiągnięcia sportowe, na warunkach i w trybie
określonych w ustalonym przez siebie
regulaminie, mogą ubiegać się o zatwierdzenie
tego regulaminu przez ministra właściwego do
spraw oświaty i wychowania.
Art.
90m. 1. Świadczenie pomocy materialnej o
charakterze socjalnym przyznaje wójt, burmistrz
lub prezydent miasta.
2.
Do załatwiania indywidualnych spraw z zakresu
pomocy materialnej o charakterze socjalnym dla
uczniów rada gminy nie może upoważnić
ośrodka pomocy społecznej.
Art.
90n. 1. W sprawach świadczeń pomocy materialnej
o charakterze socjalnym wydaje się decyzje
administracyjne.
2.
Świadczenia pomocy materialnej o charakterze
socjalnym są przyznawane na:
1) wniosek
rodziców albo pełnoletniego
ucznia, po zasięgnięciu opinii
odpowiednio dyrektora
szkoły, kolegium nauczycielskiego,
nauczycielskiego kolegium języków obcych,
kolegium pracowników służb społecznych lub
ośrodka, o którym mowa w
art. 90b ust. 3 pkt 2;
2) wniosek
odpowiednio dyrektora
szkoły, kolegium nauczycielskiego,
nauczycielskiego kolegium języków obcych,
kolegium pracowników służb społecznych lub
ośrodka, o którym mowa w
art. 90b ust. 3 pkt 2.
3.
Świadczenia pomocy materialnej o charakterze
socjalnym mogą być również przyznawane z urzędu.
4.
Wniosek o przyznanie świadczenia pomocy
materialnej o charakterze socjalnym zawiera w
szczególności:
2) miejsce
zamieszkania
ucznia;
3) dane
uzasadniające przyznanie świadczenia pomocy
materialnej, w tym zaświadczenie o wysokości
dochodów, z zastrzeżeniem ust. 5;
4) pożądaną
formę świadczenia pomocy materialnej inną
niż forma pieniężna.
5. W
przypadku ubiegania się o stypendium szkolne dla
ucznia, którego rodzina korzysta ze
świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej,
zamiast zaświadczenia o wysokości dochodów
przedkłada się zaświadczenie o korzystaniu ze
świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej.
6.
Wniosek o przyznanie stypendium szkolnego składa
się do dnia 15 września danego roku szkolnego, a
w przypadku słuchaczy kolegiów nauczycielskich,
nauczycielskich kolegiów języków obcych i
kolegiów pracowników służb społecznych - do dnia
15 października danego roku szkolnego.
7. W
uzasadnionych przypadkach, wniosek o przyznanie
stypendium szkolnego może być złożony po upływie
terminu, o którym mowa w ust. 6.
Art.
90o. 1.
Rodzice
ucznia otrzymującego stypendium szkolne są
obowiązani niezwłocznie powiadomić organ, który
przyznał stypendium, o ustaniu przyczyn, które
stanowiły podstawę przyznania stypendium
szkolnego.
2.
Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do
pełnoletniego
ucznia.
3.
Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do
dyrektora
szkoły, kolegium nauczycielskiego,
nauczycielskiego kolegium języków obcych,
kolegium pracowników służb społecznych lub
ośrodka, o którym mowa w
art. 90b ust. 3 pkt 2, w przypadku gdy
dyrektor poweźmie informację o ustaniu przyczyn,
które stanowiły podstawę przyznania stypendium
szkolnego.
4.
Stypendium szkolne wstrzymuje się albo cofa w
przypadku ustania przyczyn, które stanowiły
podstawę przyznania stypendium szkolnego.
5.
Należności z tytułu nienależnie pobranego
stypendium szkolnego podlegają ściągnięciu w
trybie
przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w
administracji.
6.
Wysokość należności podlegającej zwrotowi oraz
termin zwrotu tej należności ustala się w drodze
decyzji administracyjnej.
7. W
przypadkach szczególnych, zwłaszcza jeżeli zwrot
wydatków na udzielone stypendium szkolne w
całości lub w części stanowiłby dla osoby
zobowiązanej nadmierne obciążenie lub też
niweczyłby skutki udzielanej pomocy, właściwy
organ może odstąpić od żądania takiego zwrotu.
Art.
90p. 1. Udzielanie świadczeń pomocy materialnej
o charakterze socjalnym jest zadaniem własnym
gminy.
2.
Udzielanie stypendium za wyniki w nauce lub za
osiągnięcia sportowe w:
1) publicznych
szkołach, kolegiach nauczycielskich,
nauczycielskich kolegiach języków obcych i
kolegiach pracowników służb społecznych
prowadzonych przez jednostki samorządu
terytorialnego jest zadaniem własnym tych
jednostek;
Art.
90r. 1. Na dofinansowanie świadczeń pomocy
materialnej o charakterze socjalnym gmina
otrzymuje dotację celową z budżetu państwa.
2.
Dotacji, o której mowa w ust. 1, udziela
minister właściwy do spraw finansów publicznych,
na wniosek ministra właściwego do spraw oświaty
i wychowania.
3.
Minister właściwy do spraw oświaty i wychowania,
po zasięgnięciu opinii reprezentacji jednostek
samorządu terytorialnego, określi, w drodze
rozporządzenia,
terminy przekazywania dotacji, o której mowa w
ust. 1, gminom oraz sposób ustalania wysokości
tej dotacji, uwzględniając w szczególności:
1) wskaźnik
dochodów podatkowych na jednego mieszkańca w
gminie;
2) liczbę
dzieci w wieku od 6 do 18 lat, zameldowanych
na terenie gminy na pobyt stały;
3) stosunek
liczby osób, którym przyznano zasiłek
okresowy, o którym mowa w
art. 36 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 12
marca 2004 r. o pomocy społecznej, do liczby
osób zameldowanych na terenie gminy na pobyt
stały.
4.
Na finansowanie zasiłków szkolnych w danej
gminie przeznacza się nie więcej niż 5% kwoty
dotacji, o której mowa w ust. 1.
Art.
90s. 1. Stypendia za wyniki w nauce lub za
osiągnięcia sportowe są finansowane z dochodów
jednostek samorządu terytorialnego, z
zastrzeżeniem ust. 4-6.
2.
Szkoły publiczne prowadzone przez osoby
fizyczne oraz osoby prawne inne niż jednostki
samorządu terytorialnego otrzymują środki na
przyznanie stypendiów za wyniki w nauce lub za
osiągnięcia sportowe w ramach dotacji, o której
mowa w
art. 80 ust. 3.
3.
Szkoły niepubliczne o uprawnieniach szkół
publicznych otrzymują środki na przyznanie
stypendiów za wyniki w nauce lub za osiągnięcia
sportowe w ramach dotacji, o której mowa w
art. 90 ust. 2a i 3.
4. W
szkołach publicznych prowadzonych przez
właściwych ministrów stypendia za wyniki w nauce
lub za osiągnięcia sportowe są finansowane z
budżetu państwa z części, których dysponentami
są właściwi ministrowie.
5.
Publiczne
szkoły artystyczne prowadzone przez osoby
fizyczne oraz osoby prawne inne niż jednostki
samorządu terytorialnego otrzymują środki na
przyznanie stypendiów za wyniki w nauce lub za
osiągnięcia sportowe z budżetu państwa w ramach
dotacji, o której mowa w
art. 80 ust. 5.
6.
Niepubliczne
szkoły artystyczne o uprawnieniach szkół
publicznych otrzymują środki na przyznanie
stypendiów za wyniki w nauce lub za osiągnięcia
sportowe z budżetu państwa w ramach dotacji, o
której mowa w
art. 90 ust. 4b i 4c.
7.
Stypendium Prezesa Rady Ministrów jest
finansowane z budżetu państwa, a stypendium
ministra właściwego do spraw oświaty i
wychowania oraz stypendium ministra właściwego
do spraw kultury i ochrony dziedzictwa
narodowego są finansowane z budżetu państwa z
części, których dysponentami są odpowiednio
minister właściwy do spraw oświaty i wychowania
oraz minister właściwy do spraw kultury i
ochrony dziedzictwa narodowego.
Art.
90t. 1. Jednostki samorządu terytorialnego mogą
tworzyć regionalne lub lokalne programy:
1) wyrównywania
szans edukacyjnych dzieci i młodzieży;
2) wspierania
edukacji uzdolnionych dzieci i młodzieży.
2.
Na realizację programów, o których mowa w ust.
1, jednostki samorządu terytorialnego
przeznaczają środki własne.
3.
Jednostki samorządu terytorialnego mogą tworzyć
programy, o których mowa w ust. 1, we współpracy
z organizacjami, o których mowa w art. 3 ust. 2
i 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o
działalności pożytku publicznego i o
wolontariacie (Dz. U. Nr 96, poz. 873 oraz z
2004 r. Nr 64, poz. 593, Nr 116, poz. 1203 i Nr
210, poz. 2135).
Art.
90u. 1. Rada Ministrów może przyjąć rządowy
program albo programy mające na celu:
1) wyrównywanie
szans edukacyjnych dzieci i młodzieży oraz
innych grup społecznych;
2) wspieranie
powstawania i realizacji regionalnych lub
lokalnych programów, o których mowa w
art. 90t ust. 1 pkt 1, tworzonych przez
jednostki samorządu terytorialnego lub
organizacje, o których mowa w art. 3 ust. 2
i 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o
działalności pożytku publicznego i o
wolontariacie;
3) wspieranie
powstawania i realizacji regionalnych lub
lokalnych programów, o których mowa w
art. 90t ust. 1 pkt 2, tworzonych przez
jednostki samorządu terytorialnego lub
organizacje, o których mowa w art. 3 ust. 2
i 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o
działalności pożytku publicznego i o
wolontariacie;
4) wspomaganie
tworzenia warunków do sprawowania
profilaktycznej opieki zdrowotnej nad
uczniami.
2.
Na współfinansowanie programów, o których mowa w
ust. 1 pkt 2 i 3, jest przyznawana dotacja
celowa, po zapewnieniu udziału środków własnych
jednostki samorządu terytorialnego lub
organizacji, o której mowa w art. 3 ust. 2 i 3
ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności
pożytku publicznego i o wolontariacie, albo
pozyskania przez tę jednostkę lub organizację
środków z innych źródeł, na realizację
tworzonego przez jednostkę samorządu
terytorialnego lub organizację regionalnego lub
lokalnego programu.
3.
Na współfinansowanie programów, o których mowa w
ust. 1, mogą być przeznaczane publiczne środki
wspólnotowe w rozumieniu ustawy z dnia 20
kwietnia 2004 r. o Narodowym Planie Rozwoju (Dz.
U. Nr 116, poz. 1206).
4. W
przypadku przyjęcia programu albo programów, o
których mowa w ust. 1, Rada Ministrów określi, w
drodze rozporządzenia, odpowiednio:
2) szczegółowe
warunki dofinansowania regionalnych lub
lokalnych programów, o których mowa w ust. 1
pkt 2, warunki, jakie muszą spełnić te
programy, podmioty dokonujące oceny
programów oraz udział środków własnych
niezbędnych do ubiegania się o udzielenie
dofinansowania, a także sposób i tryb wyboru
programów, którym zostanie udzielone
dofinansowanie, uwzględniając w
szczególności potrzeby edukacyjne na danym
obszarze, osiągnięcia
uczniów, w tym w szczególności wyniki ze
sprawdzianu i egzaminów, o których mowa w
art. 9 ust. 1, a w przypadku ubiegania
się o dofinansowanie przez jednostkę
samorządu terytorialnego - także udział
nakładów na oświatę w budżecie tej
jednostki;
3) szczegółowe
warunki dofinansowania regionalnych lub
lokalnych programów, o których mowa w ust. 1
pkt 3, warunki, jakie muszą spełnić te
programy, podmioty dokonujące oceny
programów oraz udział środków własnych
niezbędnych do ubiegania się o udzielenie
dofinansowania, a także sposób i tryb wyboru
programów, którym zostanie udzielone
dofinansowanie, uwzględniając w
szczególności potrzeby i możliwości
edukacyjne
uczniów, ich osiągnięcia, bazę
dydaktyczną niezbędną do realizacji
programu, przygotowanie kadry pedagogicznej
i warunki materialne
uczniów;
4) szczegółowe
warunki, formy i tryb wspomagania tworzenia
warunków do sprawowania profilaktycznej
opieki zdrowotnej nad
uczniami, uwzględniając w szczególności
tworzenie gabinetów profilaktyki zdrowotnej
dla
uczniów.
Rozdział 9
Przepisy szczególne
Art.
91. (uchylony).
Art.
91a. (uchylony).
Art.
92. 1.
Uczniowie, z wyjątkiem
uczniów
szkół dla dorosłych, objęci są świadczeniami
profilaktycznej opieki zdrowotnej.
2.
Organizację oraz formy profilaktycznej opieki
zdrowotnej nad
uczniami określają przepisy o powszechnym
ubezpieczeniu zdrowotnym.
Art.
92a. 1. W czasie wolnym od zajęć szkolnych dla
uczniów mogą być organizowane kolonie, obozy
i inne formy wypoczynku.
2.
Minister właściwy do spraw oświaty i wychowania
określa, w drodze rozporządzenia,
warunki, jakie muszą spełniać organizatorzy
wypoczynku dzieci i młodzieży szkolnej, a
także zasady jego organizowania i nadzorowania.
Art.
93. 1. Świadectwa szkolne oraz świadectwa
maturalne uzyskane za granicą uznaje się za
równorzędne świadectwom ukończenia odpowiednich
szkół publicznych i świadectwom dojrzałości
określonym w ustawie, na zasadach przewidzianych
w umowach międzynarodowych.
2. W
razie braku odpowiednich umów międzynarodowych
świadectwa, o których mowa w ust. 1, mogą być w
drodze nostryfikacji uznane za równorzędne
odpowiednim świadectwom określonym w ustawie, z
zastrzeżeniem ust. 3 i 4.
3.
Minister właściwy do spraw oświaty i wychowania,
w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
zagranicznych, określi, w drodze rozporządzenia,
warunki i tryb nostryfikacji świadectw szkolnych
i świadectw maturalnych uzyskanych za granicą,
a także rodzaje świadectw szkolnych i świadectw
maturalnych uzyskanych za granicą, które uznaje
się za równorzędne ze świadectwami określonymi w
ustawie bez obowiązku przeprowadzania
nostryfikacji.
4.
Rozporządzenie, o którym mowa w ust. 3, powinno
w szczególności uwzględniać porównanie okresów
nauki za granicą z okresami nauki w
szkołach polskich, rodzaje dokumentów, które
powinny być dołączone do wniosku o
nostryfikację, a także może uwzględnić dodatkowe
warunki, jakie muszą być spełnione dla uznania
świadectwa szkolnego lub świadectwa maturalnego
uzyskanego za granicą za równorzędne ze
świadectwem określonym w ustawie bez
przeprowadzania nostryfikacji.
Art.
94. 1. Kształcenie
uczniów oraz doskonalenie
nauczycieli może odbywać się za granicą, na
podstawie umów międzynarodowych lub zaproszenia
podmiotów zagranicznych.
1a.
Okres doskonalenia za granicą jest zaliczany do
okresu zatrudnienia
nauczyciela w kraju, od którego zależą
uprawnienia pracownicze, na warunkach
określonych w rozporządzeniu, o którym mowa w
ust. 2.
2.
Minister właściwy do spraw oświaty i wychowania,
w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
zagranicznych, określi, w drodze rozporządzenia,
warunki kierowania za granicę uczniów w celu
kształcenia oraz nauczycieli w celu doskonalenia,
uwzględniając w szczególności:
1) możliwość
przyznania stypendium i innych świadczeń;
2) okres, na
jaki przyznaje się stypendium, oraz
szczegółowe warunki wypłacania stypendium i
innych świadczeń;
3) minimalną
wysokość stypendium, kierując się wysokością
wynagrodzenia zasadniczego i dodatku
zagranicznego, określoną w przepisach w
sprawie wynagrodzenia i dodatków
przysługujących członkom służby
zagranicznej;
4) możliwość
udzielania
nauczycielom pozostającym w zatrudnieniu
urlopu szkoleniowego lub bezpłatnego oraz
okres, na jaki udziela się tych urlopów, a
także zasady obliczania wysokości
wynagrodzenia za okres urlopu szkoleniowego;
5) możliwość
przyznania świadczeń na rzecz rodzin osób, o
których mowa w pkt 4;
6) organy
uprawnione do przyznawania stypendiów i
świadczeń oraz udzielania urlopów;
7) warunki
zaliczania okresu doskonalenia za granicą do
okresu zatrudnienia w kraju;
8) warunki
odwoływania
uczniów i
nauczycieli skierowanych za granicę oraz
warunki zwrotu wypłaconych im stypendiów i
świadczeń.
Art.
94a. 1. Osoby niebędące obywatelami polskimi
korzystają z nauki i opieki w publicznych
przedszkolach, a podlegające obowiązkowi
szkolnemu korzystają z nauki i opieki w
publicznych szkołach podstawowych, gimnazjach,
publicznych
szkołach artystycznych oraz w
placówkach, w tym
placówkach artystycznych, na warunkach
dotyczących obywateli polskich.
2.
Na warunkach dotyczących obywateli polskich
korzystają z nauki w publicznych szkołach
ponadgimnazjalnych, dotychczasowych publicznych
szkołach ponadpodstawowych, publicznych
szkołach artystycznych, publicznych
zakładach kształcenia nauczycieli i publicznych
placówkach:
1) pracownicy
migrujący, będący obywatelami państwa
członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa
członkowskiego Europejskiego Porozumienia o
Wolnym Handlu (EFTA) - strony umowy o
Europejskim Obszarze Gospodarczym, jeżeli są
lub byli zatrudnieni w Polsce, a także
członkowie ich rodzin, o ile zamieszkują na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
2) osoby
pochodzenia polskiego w rozumieniu przepisów
o repatriacji;
3) osoby,
którym udzielono zezwolenia na osiedlenie
się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
4) osoby, dla
których uprawnienie takie wynika z umów
międzynarodowych;
5) osoby,
którym nadano status uchodźcy;
6) osoby
posiadające zgodę na pobyt tolerowany;
7) osoby
korzystające z ochrony czasowej na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
8) osoby,
którym na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej udzielono zezwolenia na pobyt
rezydenta długoterminowego Wspólnot
Europejskich;
9) osoby,
którym na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej udzielono zezwolenia na
zamieszkanie na czas oznaczony w związku z
okolicznością, o której mowa w art. 53 ust.
1 pkt 7, 13 i 14 ustawy z dnia 13 czerwca
2003 r. o cudzoziemcach (Dz. U. Nr 128, poz.
1175, z późn. zm.);
10) dzieci osób
ubiegających się o nadanie statusu uchodźcy.
2a.
Za członków rodzin osób, o których mowa w ust. 2
pkt 1, uważa się osoby wymienione w art. 2 pkt 2
ustawy z dnia 27 lipca 2002 r. o zasadach i
warunkach wjazdu i pobytu obywateli państw
członkowskich Unii Europejskiej oraz członków
ich rodzin na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej (Dz. U. Nr 141, poz. 1180, z późn.
zm.).
3.
Osoby niebędące obywatelami polskimi,
niewymienione w ust. 2, mogą korzystać z nauki w
publicznych
szkołach, zakładach kształcenia nauczycieli
i
placówkach, o których mowa w ust. 2:
1) jako
stypendyści otrzymujący stypendium przyznane
przez ministra właściwego do spraw oświaty i
wychowania;
3) na warunkach
odpłatności.
4.
Osoby niebędące obywatelami polskimi,
podlegające obowiązkowi szkolnemu, które nie
znają języka polskiego albo znają go na poziomie
niewystarczającym do korzystania z nauki, mają
prawo do dodatkowej, bezpłatnej nauki języka
polskiego. Dodatkową naukę języka polskiego dla
tych osób organizuje gmina właściwa ze względu
na ich miejsce zamieszkania.
5.
Dla osób niebędących obywatelami polskimi,
podlegających obowiązkowi szkolnemu, placówka
dyplomatyczna lub konsularna kraju ich
pochodzenia działająca w Polsce albo
stowarzyszenie kulturalno-oświatowe danej
narodowości mogą organizować w
szkole, w porozumieniu z dyrektorem
szkoły i za zgodą
organu prowadzącego, naukę języka i kultury
kraju pochodzenia.
S |